ผลของการลำเลียงทางอากาศแบบทุติยภูมิต่ออัตราการเสียชีวิตภายใน 24 ชั่วโมงแรก ในผู้ป่วยที่ได้รับการบาดเจ็บที่สมองระดับรุนแรง
คำสำคัญ:
การบาดเจ็บที่สมองระดับรุนแรง, TBI, การลำเลียงผู้ป่วยทางอากาศด้วยเฮลิคอปเตอร์, HEMSบทคัดย่อ
บทนำ: ปัจจุบันมีการใช้วิธีการลำเลียงทางอากาศในผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บที่สมองระดับรุนแรง โดยคาดหวังให้ผู้ป่วยได้รับการรักษาที่เฉพาะเจาะอย่างรวดเร็ว และลดอัตราการเสียชีวิต
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอัตราการเสียชีวิตภายใน 24 ชั่วโมง และขณะนอนโรงพยาบาล ระยะเวลาตั้งแต่ประสานงานจนถึงโรงพยาบาลปลายทาง และจนได้รับการผ่าตัดทางระบบประสาท เปรียบเทียบในผู้ป่วยที่ได้รับการลำเลียงด้วยเฮลิคอปเตอร์ และการลำเลียงด้วยรถพยาบาล
วิธีการศึกษา: การศึกษาแบบเก็บข้อมูลย้อนหลังในผู้ป่วยได้รับบาดเจ็บที่สมองระดับรุนแรงแรง ในโรงพยาบาลนครพิงค์ ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 2560 ถึง 31 เมษายน 2566 โดยศึกษาอัตราการเสียชีวิตภายใน 24 ชั่วโมง และขณะนอนโรงพยาบาล ระยะเวลาที่ใช้ในการลำเลียงด้วยเฮลิคอปเตอร์ และรถพยาบาล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการเปรียบเทียบค่ากลาง และ multivariable logistic regression
ผลการศึกษา: จำนวนผู้ป่วยเข้าเกณฑ์การศึกษาทั้งสิ้น 220 ราย เป็นกลุ่มลำเลียงด้วยเฮลิคอปเตอร์ 40 ราย และกลุ่มลำเลียงด้วยรถพยาบาล 180 ราย อัตราการเสียชีวิตภายใน 24 ชั่วโมงในกลุ่มลำเลียงด้วยเฮลิคอปเตอร์เทียบกับรถพยาบาลไม่มีความแตกต่างกัน (7.5%, 5.56% ตามลำดับ, Odds Ratio 1.38, 95%CI: 0.36–5.26, p-value 0.638) อัตราการเสียชีวิตขณะนอนโรงพยาบาล พบว่ากลุ่มลำเลียงด้วยเฮลิคอปเตอร์มากกว่ากลุ่มลำเลียงด้วยรถพยาบาล (30.00%, 11.11% ตามลำดับ, Odds Ratio 3.43, 95%CI: 1.51–7.79, p-value 0.003) ระยะเวลาตั้งแต่ประสานงานจนถึงโรงพยาบาลปลายทาง (158±68.5 นาที, 194.5±69.5 นาที ตามลำดับ), Odds Ratio 0.98, 95%CI 0.97 – 0.99, p-value<0.001) และจนได้รับการผ่าตัดทางระบบประสาท (307±69 นาที, 330±120 นาที ตามลำดับ), Odds Ratio 0.99, 95%CI 0.98 - 0.99, p-value 0.045) ในกลุ่มลำเลียงด้วยเฮลิคอปเตอร์ใช้เวลาน้อยกว่ากลุ่มลำเลียงด้วยรถพยาบาลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
สรุป: การลำเลียงผู้ป่วยด้วยเฮลิคอปเตอร์ในผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บที่สมองระดับรุนแรง สามารถลดระยะเวลาการส่งต่อ และระยะเวลาได้รับผ่าตัดทางระบบประสาทได้ แต่ไม่ได้ลดอัตราการเสียชีวิตภายใน 24 ชั่วโมง และเสียชีวิตขณะนอนโรงพยาบาล
เอกสารอ้างอิง
GBD 2016 Traumatic Brain Injury and Spinal Cord Injury Collaborators. Global, regional, and national burden of traumatic brain injury and spinal cord injury, 1990-2016: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2016. Lancet Neurol. 2019;18(1):56-87. doi: 10.1016/S1474-4422(18)30415-0.
Centers for Disease Control and Prevention. Traumatic Brain Injury and Concussion [Internet]. United States: Centers for Disease Control and Prevention; c2021 [cited 2021 July 15]. Available from: https://www.cdc.gov/traumaticbraininjury/
National Association of Emergency Medical Technicians (NAEMT). 9th ed. Burlington, MA : Jones & Bartlett Learning; 2018.
American College of Surgeons. ATLS Advanced Trauma Life Support 10th Edition Student Course Manual. 10th Edition. Chicago: American College of Surgeons; 2018.
Cone D, Brice JH., Delbridge TR., Myers JB. Emergency medical services: Clinical Practice and Systems Oversight. 3rd ed. USA: John Willy and Son Inc; 2021.
Cowley RA, Hudson F, Scanlan E, Gill W, Lally RJ, Long W, et al. An economical and proved helicopter program for transporting the emergency critically ill and injured patient in Maryland. J Trauma. 1973;13(12):1029-38. doi: 10.1097/00005373-197312000-00001.
Seegerer K. 10 years of the Munich Emergency Medical Service: organization and technic. MMW Munch Med Wochenschr. 1976;118(18):573-8.
Matsumoto H, Mashiko K, Hara Y, Sakamoto Y, Kutsukata N, Takei K, et al. Effectiveness of a "doctor-helicopter" system in Japan. Isr Med Assoc J. 2006;8(1):8-11.
Auerbach PS. Helicopter Rescue and Air Medical Transport. In: Auerbach PS, Cushing TA, Harris NS, editors. Auerbach's wilderness medicine. Philadelphia: Elsevier; 2017. p.1299.
National Institute for Emergency Medicine. Guidelines for Emergency Medical Transfer by Aircraft 2014. 2nd ed. Nonthaburi: National Institute for Emergency Medicine; 2017. p. 3-19. [In Thai]
National Institute for Emergency Medicine. Guidelines for Emergency Medical Transfer by Aircraft, Health Region 1, 2019. Nonthaburi: National Institute for Emergency Medicine; 2018. p. 4-9. [In Thai]
Alstrup K, Rognås L, Sollid S, Johnsen SP, Valentin JB, Petersen JAK. Association of Helicopter vs Ground Emergency Medical Transportation With 1-Year Mortality in Denmark. JAMA Netw Open. 2021 Jan 4;4(1):e2033318. doi: 10.1001/jamanetworkopen.2020.33318.
Tsuchiya A, Tsutsumi Y, Yasunaga H. Outcomes after helicopter versus ground emergency medical services for major trauma--propensity score and instrumental variable analyses: a retrospective nationwide cohort study. Scand J Trauma Resusc Emerg Med. 2016;24(1):140. doi: 10.1186/s13049-016-0335-z.
Stewart KE, Cowan LD, Thompson DM, Sacra JC, Albrecht R. Association of direct helicopter versus ground transport and in-hospital mortality in trauma patients: a propensity score analysis. Acad Emerg Med. 2011;18(11):1208-16. doi: 10.1111/j.1553-2712.2011.01207.x.
Aiolfi A, Benjamin E, Recinos G, De Leon Castro A, Inaba K, Demetriades D. Air Versus Ground Transportation in Isolated Severe Head Trauma: A National Trauma Data Bank Study. J Emerg Med. 2018;54(3):328-34. doi: 10.1016/j.jemermed.2017.11.019.
Andruszkow H, Schweigkofler U, Lefering R, Frey M, Horst K, Pfeifer R, et al. Impact of Helicopter Emergency Medical Service in Traumatized Patients: Which Patient Benefits Most? PLoS One. 2016;11(1):e0146897. doi: 10.1371/journal.pone.0146897.
Homma H, Niiyama Y, Sonoda H, Himuro N, Yamakage M. The Impact of Air Transport for Acute Coronary Syndrome Patients. Air Med J. 2019;38(2):73-7. doi: 10.1016/j.amj.2018.11.008.
Royal College of Neurosurgeons of Thailand, Department of Medical services, Ministry of Public Health, Office of Permanent Secretary, Institute of Neurology, Royal Thai Air Force, Office of the Higher Education Commission. Guidelines for Medical Practice of Brain Injury. Bangkok: Properous Plus; 2019. p. 1-36. [In Thai]
Baker SP, O'Neill B, Haddon W Jr, Long WB. The injury severity score: a method for describing patients with multiple injuries and evaluating emergency care. J Trauma. 1974;14(3):187-96.
Kulkarni DK. Pattern and categorisation of neurosurgical emergencies. J Neuroanaesth Crit Care. 2017;04(04):S6–8. doi: 10.4103/2348-0548.199941
National Institute for Emergency Medicine. Guidelines for Compliance with the Emergency Medicine Committee Announcement on Criteria and Conditions for Performance of Duties and Supervision of Medical Operation Units, B.E. 2021. Royal Gazette Vol.138 Special episode 291D (2021; Nov 26). [In Thai]
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 โรงพยาบาลนครพิงค์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลนครพิงค์ จ.เชียงใหม่
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องบทความในวารสารวิชาการและวิจัยเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับโรงพยาบาลนครพิงค์ และบุคลากรท่านอื่นๆในโรงพยาบาลฯ ความรับผิดชอบเกี่ยวกับบทความแต่ละเรื่องผู้เขียนจะรับผิดชอบของตนเองแต่ละท่าน
