การบริหารความเสี่ยงกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรโรงพยาบาลนครพิงค์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ดำเนินการศึกษาในเดือนกุมภาพันธ์ 2567 มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารความเสี่ยงในโรงพยาบาลนครพิงค์ 2) ศึกษาประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร 3) ศึกษาการบริหารความเสี่ยงของบุคลากร จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 4) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารความเสี่ยงกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร และ 5) ศึกษาปัญหาและข้อเสนอแนะแนวทางในการบริหารความเสี่ยง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ บุคลากรของโรงพยาบาลนครพิงค์ จำนวน 2,404 คน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 343 คน โดยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ (Stratified sampling) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยการใช้สถิติอ้างอิง ได้แก่ การวิเคราะห์ T - test, การวิเคราะห์ One - way ANOVA และการหาค่าความสัมพันธ์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน 

ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 73.76 อายุในช่วง 41 - 50 ปี ร้อยละ 30.61 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ร้อยละ 66.76 อายุราชการ 21 ปี ขึ้นไป ร้อยละ 34.11 เป็นข้าราชการ ร้อยละ 66.76 และดำรงตำแหน่งสายงานวิชาชีพ ร้อยละ 55.69 ความเห็นต่อการบริหารความเสี่ยงของโรงพยาบาลนครพิงค์ภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก (ค่าเฉลี่ย±ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 3.70±0.73) โดยบุคลากรส่วนใหญ่ให้ความสำคัญมากที่สุดในด้านการกำหนดนโยบายบริหารจัดการความเสี่ยง (ค่าเฉลี่ย±ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 3.79±0.80) ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรของโรงพยาบาลนครพิงค์ ภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก (ค่าเฉลี่ย±ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 3.91±0.65) ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานระดับมากที่สุดคือ ด้านเวลาปฏิบัติงาน (ค่าเฉลี่ย±ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 3.94±0.71) ปัจจัยด้านเพศ และระดับการศึกษา มีความเห็นเกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยงไม่แตกต่างกัน ส่วนปัจจัยด้านอายุ อายุราชการ ประเภทบุคลากร และตำแหน่งสายงาน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยงแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) การบริหารความเสี่ยงมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในระดับที่สูงมาก (r = 0.709, p < 0.001)

สรุปผล: การบริหารความเสี่ยงของโรงพยาบาลมีความสำคัญต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในระดับสูงมาก ปัจจัยข้อเสนอแนะและคำแนะนำจากงานวิจัยมีความสำคัญต่อการวางแผน วิเคราะห์ และติดตามการบริหารความเสี่ยงอย่างต่อเนื่อง จะช่วยพัฒนาองค์กร ส่งผลต่อความสำเร็จของการบรรลุเป้าหมายของโรงพยาบาล