สถานการณ์การตรวจพบสายพันธุ์ของเชื้อไวรัสโควิด – 19 และอาการทางคลินิกของผู้ติดเชื้อไวรัสโควิด-19 จำแนกตามสายพันธุ์ที่ตรวจพบในโรงพยาบาลนครพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างปี พ.ศ. 2564-2566

บทคัดย่อ

บทนำ: โรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 เกิดจากเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ที่มีระยะฟักตัวและความรุนแรงของโรคเปลี่ยนไปตามการกลายพันธุ์ของเชื้อ ผู้ติดเชื้ออาจไม่แสดงอาการหรือแสดงอาการเล็กน้อย บางรายอาจมีอาการรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิต

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาการตรวจพบสายพันธุ์เชื้อไวรัสโควิด – 19  และแนวโน้มอาการและระดับความรุนแรงของผู้ติดเชื้อไวรัส โควิด- 19 จำแนกตามสายพันธุ์ที่ระบาดในจังหวัดเชียงใหม่ระหว่างปี พ.ศ. 2564-2566

วิธีการศึกษา: การศึกษาข้อมูลย้อนหลังจากเวชระเบียน ฐานข้อมูลทางห้องปฏิบัติการ และระบบสารสนเทศ ในผู้ติดเชื้อไวรัสโควิด – 19  ที่ได้รับการตรวจทางห้องปฏิบัติการยืนยันชนิดของสายพันธุ์ทุกรายที่มีการบันทึกประวัติอาการในเวชระเบียน ในโรงพยาบาลนครพิงค์ ตั้งแต่เดือน มิถุนายน 2564 ถึงเดือน สิงหาคม 2566 จำนวน  357  คน

ผลการศึกษา: เชื้อไวรัสโควิด- 19 สายพันธุ์ Alpha มีการตรวจพบตั้งแต่ก่อนเดือน มิถุนายน 2564 และหายไปเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2564 สายพันธุ์ Delta เริ่มพบในเดือน มิถุนายน 2564 และหายไปเมื่อเดือนพฤษภาคม 2565และสายพันธุ์  Omicron เริ่มพบในเดือน ธันวาคม 2564 จนถึงปัจจุบัน  เมื่อศึกษาอาการ ผู้ติดเชื้อส่วนใหญ่มีอาการเด่น 5 ลำดับแรกคือ มีอาการไข้ (ร้อยละ 45) ไอ (ร้อยละ 43) เจ็บคอ (ร้อยละ 33) ปวดศรีษะ(ร้อยละ 18) มีน้ำมูก(ร้อยละ 18) ผู้ติดเชื้อสายพันธุ์ Omicron แสดงอาการรุนแรงกว่าผู้ติดเชื้อสายพันธุ์ Alpha และ Delta (อัตราตายร้อยละ 26.8, 9 และ 9 ตามลำดับ)  และยังพบว่าสายพันธุ์ Omicron มีการกลายพันธุ์เป็นสายพันธุ์ย่อยที่แสดงอาการรุนแรงแตกต่างกันตามตำแหน่งการกลายพันธุ์ โดยสายพันธุ์ย่อย BA.2 มีความรุนแรงที่ทำให้เสียชีวิตในอัตราสูง (ร้อยละ 34) เมื่อเวลาผ่านไปไวรัสสายพันธุ์ Omicron มีการกลายพันธุ์ โดยเฉพาะในระยะหลังของปี 2566 ที่พบจำนวนการตรวจหาการติดเชื้อไวรัสโควิด – 19 ลดลง

สรุปผล: เชื้อไวรัสโควิด -19สายพันธุ์ Alpha, Delta และ Omicron มีการระบาดในจังหวัดเชียงใหม่ ผู้ติดเชื้อส่วนใหญ่มีอาการไข้ ไอ ปวดศรีษะ มีน้ำมูก เจ็บคอ พบว่าสายพันธุ์ Omicron ชนิด BA.2 มีความรุนแรงและเสียชีวิตในอัตราที่สูงกว่าสายพันธุ์อื่น