ประสิทธิผลของแนวปฏิบัติทางการพยาบาลในการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยสูงอายุกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัด กลุ่มงานศัลยกรรมออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลลำพูน

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบความสามารถการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วยสูงอายุกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัด ที่ได้รับการดูแลตามแนวปฏิบัติ ก่อนและหลังการจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล และความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพต่อแนวปฏิบัติ

วิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ดำเนินการช่วงเดือนเมษายน ถึง เดือนพฤษภาคม 2566 กลุ่มตัวอย่างคือ พยาบาลวิชาชีพ จำนวน 24 คน และผู้ป่วยสูงอายุที่ได้รับอุบัติเหตุทำให้กระดูกสะโพกหัก เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูกหญิงและชาย โรงพยาบาลลำพูน จำนวน 35 ราย เครื่องมือการวิจัยที่ใช้ ประกอบด้วย 1) เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัย ได้แก่ แนวปฏิบัติทางการพยาบาลในการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยสูงอายุกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัด และ 2) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของผู้สูงอายุ แบบประเมินความสามารถการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของพยาบาลวิชาชีพ และแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน

ผลการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยสูงอายุกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัด เป็นเพศหญิง ร้อยละ 92.3 มีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 75.31±8.75 ปี มีการศึกษาในระดับประถมศึกษาหรือเทียบเท่า ร้อยละ 57.1 ดัชนีมวลกายปกติ ร้อยละ 42.9 มีผู้ดูแลหลักเป็นลูก ร้อยละ 80.0 และมีโรคประจำตัว ร้อยละ 65.7 ก่อนรับเข้าโรงพยาบาลกลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยส่วนใหญ่มีระดับความสามารถการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันอยู่ในระดับต้องพึ่งพิงผู้อื่นทั้งหมด ร้อยละ 65.7 และลดลงเหลือ ร้อยละ 5.7 หลังใช้แนวปฏิบัติ ค่าเฉลี่ยระดับคะแนนความสามารถประกอบกิจวัตรประจำวันในด้านการรับประทานอาหาร การดูแลหน้าตา การลุกจากที่นอน/เตียงไปเก้าอี้ การใช้ห้องสุขา การเคลื่อนที่ภายในบ้าน การสวมเสื้อผ้า การขึ้นลงบันได และการอาบน้ำ ก่อนรับเข้าโรงพยาบาลและก่อนจำหน่ายกลับบ้าน เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และพยาบาลวิชาชีพส่วนใหญ่มีความพึงพอใจต่อแนวปฏิบัติในระดับมาก ร้อยละ 66.7

สรุปผล: แนวปฏิบัติทางการพยาบาลในการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยสูงอายุกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัด ช่วยให้ผู้ป่วยสูงอายุกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัด มีระดับความสามารถในการประกอบกิจวัตรประจำวันที่ดีขึ้นก่อนจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล