ผลของการส่งเสริมการปฏิบัติการพยาบาลตามแนวทางป้องกันการเกิดแผลกดทับ หอผู้ป่วยอายุรกรรมชาย 2 โรงพยาบาลนครพิงค์

บทคัดย่อ

แผลกดทับเป็นภาวะแทรกซ้อนที่เป็นปัญหาสำคัญและมีแนวโน้มสูงขึ้นในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ ส่งผลกระทบต่อผู้ป่วยทำให้เกิดความทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวด การติดเชื้อ ทำให้ต้องนอนโรงพยาบาลนานขึ้นและเป็นสาเหตุให้เสียชีวิตได้ โรงพยาบาลนครพิงค์มีการปฏิบัติตามแนวทางป้องกันการเกิดแผลกดทับแต่ยังขาดความสม่ำเสมอและต่อเนื่อง ผู้ศึกษาจึงมีแนวคิดส่งเสริมการปฏิบัติการพยาบาลตามแนวทางการป้องกันการเกิดแผลกดทับในหอผู้ป่วยอายุรกรรมชาย 2 โรงพยาบาลนครพิงค์ งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการส่งเสริมการปฏิบัติการพยาบาลตามแนวทางในการป้องกันการเกิดแผลกดทับ เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลองชนิดหนึ่งกลุ่มวัดก่อน-หลัง ประชากรที่ศึกษา ได้แก่ กลุ่มพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 19 ราย และกลุ่มผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดแผลกดทับ จำนวน 132 ราย ระหว่างเดือนกันยายน 2565 ถึง ธันวาคม 2565 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ Chi square และPaired t-test

ผลการศึกษาพบว่า พยาบาลมีอายุอยู่ในช่วง 21-30 ปี คิดเป็นร้อยละ 68.42 เป็นพยาบาลวิชาชีพระดับปฏิบัติการ คิดเป็นร้อยละ 89.47 และส่วนใหญ่ไม่เคยได้รับการอบรมเกี่ยวกับการป้องกันการเกิดแผลกดทับ คิดเป็นร้อยละ 84.21 ผลการเปรียบเทียบความรู้ของพยาบาลหลังการส่งเสริมการปฏิบัติการพยาบาลตามแนวทางป้องกันการเกิดแผลกดทับ เพิ่มสูงขึ้นกว่าก่อนการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value <0.001) พยาบาลมีความพึงพอใจต่อการส่งเสริมการปฏิบัติการพยาบาลตามแนวทางการป้องกันการเกิดแผลกดทับในภาพรวมระดับมาก คิดเป็นร้อยละ 94.74 ผู้ป่วยหรือผู้ดูแลพึงพอใจในภาพรวมระดับมาก คิดเป็นร้อยละ 96.21 และอัตราการเกิดแผลกดทับก่อนและหลังการพัฒนาแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value = 0.024)

สรุปผล: ผลของการส่งเสริมการปฏิบัติการพยาบาลตามแนวทางป้องกันการเกิดแผลกดทับ สามารถช่วยให้พยาบาลตระหนักและปฏิบัติตามแนวทางได้อย่างมีประสิทธิภาพ และลดผลกระทบถึงผู้ป่วยได้ จึงเห็นว่าควรสนับสนุนและส่งเสริมให้ปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง