ความสอดคล้องของระดับเฟอร์ริตินในเลือดระหว่างการไม่เจือจางตัวอย่าง และการเจือจางตัวอย่างก่อนการวิเคราะห์

บทคัดย่อ

ในการตรวจทางห้องปฏิบัติการพบปัญหาทำให้ต้องเจือจางตัวอย่างและทำการวิเคราะห์ซ้ำ เนื่องจากค่าสูงเกินความสามารถในการวิเคราะห์ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสอดคล้องของระดับเฟอร์ริตินในเลือดด้วยวิธีการเจือจางกับการไม่เจือจางตัวอย่างก่อนการวิเคราะห์

วิธีการศึกษา: แบบ Cross-sectional diagnostic study  การวิเคราะห์หาระดับ
เฟอร์ริตินในเลือด ด้วยหลักการ Immunoturbidimetric  โดยมีระดับการเจือจางตัวอย่างก่อนการวิเคราะห์ 2 เท่า, 3 เท่า และ 4 เท่า เทียบกับกลุ่มที่ไม่เจือจางตัวอย่างก่อนการวิเคราะห์  วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติสหสัมพันธ์สเปียร์แมนและการถดถอยเชิงเส้น สถิติ Paired t-test และสถิติ Wilcoxon signed rank test เพื่อทดสอบความแตกต่างของระดับเฟอร์ริติน, สถิติแคปปา(Kappa) และ ROC เพื่อทดสอบความสอดคล้องและความถูกต้องตามลำดับ

ผลการศึกษา: จำนวนตัวอย่างทั้งสิ้น 138 ราย เป็นเพศหญิง 84 ราย (ร้อยละ 60.9) เพศชาย 54 ราย (ร้อยละ 39.13) อายุเฉลี่ยส่วนใหญ่ 61-81 ปี พบความสัมพันธ์ของระดับเฟอร์ริตินในกลุ่มที่เจือจางกับไม่เจือจางตัวอย่างก่อนการวิเคราะห์ 2,3 และ 4 เท่า มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์(r) เท่ากับ 0.994, 0.989, 0.977 (P<0.01) ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่ไม่เจือจางพบว่า กลุ่มที่เจือจาง 2 เท่า ได้ความแตกต่างน้อยที่สุด (Mean Diff -24.74, P<0.01)  และมีความสอดคล้องกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Kappa=0.898, p<0.01) ที่ระดับความผิดพลาดไม่เกิน 5% และมี Sensitivity 90.90%, Specificity 100.00%, PPV 100%, NPV 89.7%, AUC= 94.90% (95%CI 0.912 - 0.985) การเจือจางตัวอย่างก่อนการวิเคราะห์ระดับเฟอร์ริตินในเลือด 2 เท่า สามารถเพิ่มความสามารถในการวิเคราะห์เป็น 1,000 ng/ml. และสามารถลดการทำซ้ำได้ 744 รายจากทั้งหมด 4,012 ราย(ร้อยละ18.5) และการเจือจาง 3 และ 4 เท่า เพิ่มความสามารถการวิเคราะห์ได้ถึง 1,500 และ 2,000 ng/ml.