การค้นหาเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาโดยใช้โปรตามีนเป็นเครื่องมือส่งสัญญาณ

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลลัพธ์ของการค้นหาเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดโดยใช้โปรตามีนเป็นตัวส่งสัญญาณและวิเคราะห์สาเหตุของเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาชนิดที่ป้องกันการเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ได้

วิธีการศึกษา: การศึกษาสังเกตแบบย้อนหลัง โดยการทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยในที่ได้รับการสั่งใช้ยาโปรตามีนตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย ผู้ทำการประเมินคือ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการใช้ยา 1 คน และเภสัชกร จำนวน 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการประเมินเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์และประเมินเหตุการณ์ที่ป้องกันได้ คือ Naranjo’s algorithm และ Schumock and Thornton scale

ผลการวิจัย: จากการทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยที่ได้รับการสั่งยาโปรตามีนจำนวน 35 ราย พบเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จากการใช้ยารวมทั้งสิ้น 10 เหตุการณ์ (ร้อยละ 28.6) จัดเป็นเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาชนิดที่ป้องกันได้จำนวน 6 เหตุการณ์ (ร้อยละ 60.0) ทุกเหตุการณ์จัดอยู่ในระดับ E ตามเกณฑ์ของ NCC MERP (ร้อยละ 100) ยาที่พบว่าเป็นสาเหตุมากที่สุด คือ enoxaparin (ร้อยละ 50.0) สาเหตุที่พบมากสุดคือ ขนาดยาไม่เหมาะสม (ร้อยละ 83.3)

สรุป: การใช้โปรตามีนเป็นตัวส่งสัญญาณ ทำให้ค้นพบเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับวิธีการรายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์แบบสมัครใจ ซึ่งเป็นวิธีการหลักที่ใช้ของโรงพยาบาล โดยเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่พบไม่พบจากการรายงานแบบสมัครใจ ซึ่งส่วนใหญ่จัดเป็นเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาชนิดที่ป้องกันได้ โดยสาเหตุเกิดจากขนาดการใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดที่ไม่เหมาะสมซึ่งพบในขั้นตอนการสั่งยา