การศึกษาประสิทธิผลของยาเรมเดสิเวียร์ในการรักษาผู้ป่วยโควิด 19 ที่มีอาการปานกลางถึงรุนแรงและวิกฤต: การศึกษาย้อนหลัง

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลทางคลินิกในผู้ป่วยโรคโควิด 19 ระหว่างกลุ่มที่มีอาการปานกลางถึงรุนแรง และอาการวิกฤต หลังการรักษาด้วยยาเรมเดสิเวียร์ 7 วัน และศึกษาผลทางคลินิก และอัตราตาย หลังการรักษาด้วยยาเรมเดสิเวียร์ 14 และ 30 วัน

ระเบียบวิธีวิจัย: การศึกษาแบบย้อนหลัง โดยเก็บข้อมูลตั้งแต่เดือนเมษายน 2564 - ตุลาคม 2564  ในผู้ป่วยผู้ใหญ่อายุมากกว่าหรือเท่ากับ 16 ปีที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคโควิด 19 ในโรงพยาบาลนครพิงค์และได้รับยาเรมเดสิเวียร์ จำแนกเป็นกลุ่มอาการปานกลางถึงรุนแรง และกลุ่มอาการวิกฤต ศึกษาข้อมูลทางคลินิก ระยะเวลารักษา ผลการรักษา หลังการรักษาด้วยยาเรมเดสิเวียร์ โดยประเมินที่ 7 วันและ 14 วันหลังการรักษา รวมถึงอัตราการตายที่ 30 วันหลังการรักษา วิเคราะห์และทดสอบความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วย Fisher’s exact test, chi square test , t-test หรือ Mann-Whitney U test ตามเหมาะสม

ผลการศึกษา: ผู้ป่วยทั้งหมด 156 คน แบ่งเป็นกลุ่มอาการปานกลางถึงรุนแรง 84 คน อาการวิกฤต 72 คน ลักษณะพื้นฐานของทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกันยกเว้นลักษณะดังต่อไปนี้ ได้แก่ จำนวนผู้ป่วยที่มีอายุเกิน 60 ปี โรคประจำตัว เช่น ความดันโลหิตสูง โรคไตเรื้อรัง โรคธัยรอยด์ ภาพรังสีทรวงอก การได้รับการรักษาด้วยการฟอกเลือด ค่าการอักเสบในเลือด ค่า NEWS แรกรับ การได้รับยาปฏิชีวนะและยาป้องกันการเกิดลิ่มเลือดอุดตัน

ผลการศึกษา: กลุ่มผู้ป่วยอาการปานกลางถึงรุนแรงมีอาการดีขึ้นหลังได้รับการรักษา 7 วันได้กลับบ้านเป็นสัดส่วนมากกว่ากลุ่มผู้ป่วยอาการวิกฤตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติคือ 32.1% และ 0% ตามลำดับ (P=0.015)

ผลการศึกษารอง: กลุ่มผู้ป่วยอาการปานกลางถึงรุนแรงมีอาการดีขึ้นหลังได้รับการรักษา 14 วันได้กลับบ้านเป็นสัดส่วนมากกว่ากลุ่มผู้ป่วยอาการวิกฤตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติคือ 59.6% และ 11.1% ตามลำดับ (P = 0.006) ส่วนอัตราตายที่ 30 วันหลังการรักษาพบว่าในกลุ่มผู้ป่วยอาการปานกลางถึงรุนแรงยังคงน้อยกว่ากลุ่มผู้ป่วยอาการวิกฤตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (19% และ 32.6%), P = 0.041

สรุปผลการศึกษา: ในกลุ่มผู้ป่วยอาการปานกลางถึงรุนแรง การให้ยาเรมเดสิเวียร์มีแนวโน้มที่จะได้ประโยชน์ เนื่องจากอัตราการหายกลับบ้านสูงกว่า และอัตราตายน้อยกว่าในกลุ่มผู้ป่วยอาการวิกฤต ดังนั้นในผู้ป่วยอาการวิกฤตควรได้รับการรักษาด้วยยาอื่นที่มีประสิทธิภาพนอกเหนือจากยานี้