ความสัมพันธ์ระหว่างอายุที่เริ่มใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์และลักษณะสื่ออิเล็กทรอนิกส์กับพัฒนาการล่าช้าของเด็กอายุ 6 เดือน – 5 ปี

บทคัดย่อ

ปัจจุบันเด็กไทยช่วงปฐมวัยที่มีพัฒนาการสมวัยมีแนวโน้มลดลง สวนทางกับการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามอายุเด็ก ผู้วิจัยจึงสนใจจะศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอและพัฒนาการล่าช้าของเด็กปฐมวัย ในช่วงอายุ 6 เดือน – 5 ปี โดยเฉพาะปัจจัยเรื่องอายุที่เริ่มใช้และประเภทสื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอ

วิธีการศึกษา : การศึกษาแบบภาคตัดขวาง และวิเคราะห์ข้อมูลแบบ Case-control analog กลุ่มประชากรคือ เด็กอายุ 6 เดือน – 5 ปี ที่มารับบริการคลินิกเด็กสุขภาพดีและคลินิกเด็กผู้ป่วยนอก ในเดือนมีนาคม พ.ศ.2563 ทั้งหมด 174 ราย โดยใช้แบบสอบถามการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอ และประเมินพัฒนาการด้วยคู่มือเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย (DSPM)

ผลการศึกษา : เด็กจำนวน 49 ราย(28.2%) มีพัฒนาการล่าช้า และจำนวน 85 ราย(48.9%)  เริ่มใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอขณะอายุน้อยกว่า 2 ปี เมื่อเปรียบเทียบพัฒนาการกับอายุที่เริ่มใช้สื่อ พบว่า กลุ่มเด็กเริ่มใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอขณะอายุน้อยกว่า 2 ปี มีพัฒนาการล่าช้าอย่างน้อย 1 ด้าน มากกว่ากลุ่มเด็กที่เริ่มใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอขณะอายุมากกว่าหรือเท่ากับ 2 ปี (Adj.OR 3.75, 95%CI = 1.47 - 9.59, p = 0.008) และประเภทสื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอ ชนิดโทรศัพท์สมาร์ทโฟน และชนิดเครื่องเล่นเพลงหรือดีวีดี) สัมพันธ์กับพัฒนาการล่าช้าอย่างมีนัยสำคัญ Adj.OR 15.79 (95%CI = 1.02 - 243.74, p = 0.048) และ 30.90 (95%CI = 1.81 - 528.31, p = 0.018) เมื่อเทียบกับเด็กที่ไม่ได้ใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอชนิดดังกล่าว ตามลำดับ

ข้อยุติ : อายุที่เริ่มใช้และประเภทสื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านจอ มีผลต่อพัฒนาการล่าช้าของเด็กปฐมวัย โดยเด็กที่เริ่มใช้สื่ออายุน้อยกว่า 2 ปี มีความสัมพันธ์กับพัฒนาการล่าช้าอย่างน้อย 1 ด้าน