ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความล้มเหลวของการฟอกไตทางช่องท้อง ในการวางสายฟอกไตทางช่องท้อง ของโรงพยาบาลสันทราย
บทคัดย่อ
ภายหลังการกำหนดให้การฟอกไตเป็นหนึ่งในสิทธิประโยชน์ระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า ทำให้ปริมาณผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดวางสายฟอกไตทางช่องท้องเพิ่มสูงขึ้น และมีศึกษาพบการติดเชื้อในช่องท้องมีอัตราที่เพิ่มสูงขึ้น ซึ่งส่งผลให้เกิดความล้มเหลวในการฟอกไตตามมา โดยจากสถิติผ่าตัดโรงพยาบาลสันทราย พบอัตราการล้มเหลวในการฟอกไตถึง 1ใน3 ของผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัด ผู้วิจัยจึงมีแนวคิดว่าควรทบทวนหาปัจจัยสัมพันธ์ต่างๆ ที่ส่งผลต่อการล้มเหลวของการฟอกไตทางช่องท้อง เพื่อหาทางลดอัตราการเกิดให้เหลือน้อยที่สุด
วิธีดำเนินการ การศึกษาตามรุ่นแบบย้อนหลังเปรียบเทียบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความล้มเหลวของการฟอกไตทางช่องท้อง โดยเก็บข้อมูลจากผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัด ที่โรงพยาบาลสันทราย ตั้งแต่เดือนกุมภาพัน 2557 ถึง เดือนกันยายน 2559
ผลการศึกษา : จากกลุ่มตัวอย่าง 100 ราย พบผู้ป่วยที่ล้มเหลวในการฟอกไต 25 ราย ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบลักษณะทั่วไปของกลุ่มประชากร และข้อมูลจากการผ่าตัด ไม่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ แต่ข้อมูลจากการติดตามผู้ป่วยหลังการผ่าตัดพบว่า การติดเชื้อในช่องท้องเป็นปัจจัยสัมพันธ์ที่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P-value = 0.001) โดยพบการติดเชื้อในช่องท้องถึงร้อยละ 92 ในกลุ่มผู้ป่วยที่ล้มเหลวในการฟอกไตทางช่องท้อง นอกจากนี้เมื่อทำการวิเคราะห์ด้วย Multiple logistic regression พบว่า การติดเชื้อในช่องท้อง และ ประวัติเคยผ่าตัดช่องท้องมาก่อน มีความสัมพันธ์ต่อความล้มเหลวในการฟอกไตทางช่องท้อง (OR 4.48-119.11 ,P-value = 0.001 และ OR 1.09-22.56 ,P-value = 0.038 ตามลำดับ) และ การติดเชื้อในช่องท้องยังลดอัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยอีกด้วย (OR 1.05-6.77 ,P-value = 0.039)
สรุป : การวิจัยครั้งนี้จึงชี้ให้เห็นถึงปัจจัยสัมพันธ์ที่สำคัญที่ส่งผลต่อความล้มเหลวในการฟอกไตทางช่องท้อง นั่นคือการที่ผู้ป่วยเคยผ่านการผ่าตัดช่องท้องมาก่อน และ การติดเชื้อในช่องท้อง ดังนั้น ผู้ป่วยกลุ่มนี้จึงควรได้รับความรู้ความเข้าใจในการดูแลสายฟอกไตอย่างถูกต้อง และควรมีการติดตามผู้ป่วยอย่างใกล้ชิด
คำสำคัญ : Patency of peritoneal dialysis, Peritoneal dialysis catheter insertion, Failure of peritoneal dialysis
เอกสารอ้างอิง
2. Akoh AJ. Peritoneal dialysis associated infection: An update on diagnosis and management. World J Nephrol 2012;1(4): 106-122
3. โรงพยาบาลสันทราย. สถิติห้องผ่าตัด.เชียงใหม่: โรงพยาบาลสันทราย; 2561
4. โรงพยาบาลสันทราย. สถิติหน่วยบริการไตเทียม.เชียงใหม่: โรงพยาบาลสันทราย; 2561
5. Bunke CM, Brier ME, Golper TA. Outcomes of single organism peritonitis in peritoneal dialysis:gram negatives versus gram positives in the Network 9 Peritonitis Study. Kidney Int 1997; 52:524-9.
6. Li PK, Szeto CC, Piraino B, Bernardini J, Figueiredo AE, Gupta A, Johnson DW, Kuijper EJ, Lye WC, Salzer W, SchaeferF, Struijk DG. Peritoneal dialysis-related infections recommendations: 2010 update. Perit Dial Int 2010; 30: 393-423
7. Fried LF, Bernardini J, Johnston JR, Piraino B. Peritonitis influences mortality in peritoneal dialysis patients. J Am Soc Nephrol 1996; 7: 2176-82.
8. Teixeira JP, Combs SA, Teitelbaum I. Peritoneal dialysis: update on patient survival. Clinical Nephrology, 2015; 3(1):1-10
9. Churchill DN, Thorpe KE, Nolph KD, et al. Increased peritoneal membrane transport is associated with decreased patient and technique survival for continuous peritoneal dialysis patients. The Canada-USA (CANUSA) Peritoneal Dialysis Study Group. J Am Soc Nephrol.1998;9:1285–1292.
10. Hung KY, Lin TJ, Tsai TJ, Chen WY. Impact of peritoneal membrane transport on technique failure and patient survival in a population on automated peritoneal dialysis. ASAIO J. 1999;45:568–573.
11. Chung SH, Chu WS, Lee HA, et al. Peritoneal transport characteristics, comorbid diseases and survival in CAPD patients. Perit Dial Int. 2000;20:541–547.
12. Unal A, Sipahioglu MH, Kocyigit I, Tunca O, Tokgoz B, Oymak O. Risk factor(s) related to high membrane permeability in peritoneal dialysis. Renal failure 2016;38(2):238-41
13. Guo A, Mujais S. Patient and technique survival on peritoneal dialysis in the United States: evaluation in large incident cohort. Kidney Int Suppl. 2003;(88):S3-12.
14. Sangshaisirisakd U. Cause of early and late catheter failure and death on CAPD under Univerasal coverage program. Sawanpracharak medical journal 2010;7(1):13-20
15. Lin JJ, Wadhwa NK, Suh H, et al. Increased peritoneal solute transport in diabetic peritoneal dialysis patients. Adv Perit Dial. 1995;11:63–66.
16. J.R. Li, C.H. Chen, K.Y. Chiu, C.R. Yang, C.L. Cheng, Y.C. Ou, J.L. Ko,2 and H.C. Ho1. Management of Pericannular Bleeding after Peritoneal Dialysis Catheter Placement. Perit Dial Int. 2012; 32(3): 361–362.
17. OktayBanli,HasanAltun,AysegulOztemel. EARLY START OF CAPD WITH THE SELDINGER TECHNIQUE. Peritoneal Dialysis International. 2005;25(6): 556–559
18. JH Crabtree. Selected best demonstrated practices in peritoneal dialysis access. Kidney International. 2006;70, S27–S37.
19. PM Dogra, AK Hooda, G Shanmugraj, S Kumar. Peritoneal dialysis catheter insertion by surgical minilaparotomy: Outcome analysis between nephrologist and surgeon. Indian Journal of Nephrology. 2018; 28(4),265-272.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลนครพิงค์ จ.เชียงใหม่
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องบทความในวารสารวิชาการและวิจัยเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับโรงพยาบาลนครพิงค์ และบุคลากรท่านอื่นๆในโรงพยาบาลฯ ความรับผิดชอบเกี่ยวกับบทความแต่ละเรื่องผู้เขียนจะรับผิดชอบของตนเองแต่ละท่าน
