ประสิทธิผลของการให้ข้อมูลโดยใช้สื่อวีดีทัศน์ต่อความรู้และความสามารถ ของครอบครัว ในการดูแลผู้สูงอายุหลังผ่าตัดต้อกระจก
คำสำคัญ:
ความรู้ความสามารถของครอบครัว, การให้ข้อมูลโดยสื่อวีดีทัศน์, การดูแลผู้สูงอายุหลัง ผ่าตัดต้อกระจกบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อ ศึกษาผลของการให้ข้อมูลโดยใช้สื่อวีดิทัศน์ต่อความรู้และความสามารถของครอบครัวในการดูแลผู้ป่วยสูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดต้อกระจก ระเบียบวิธีวิจัยแบบกึ่งทดลอง วัดผลก่อน-หลัง มีกลุ่มควบคุมไปพร้อมกัน โดยการเปรียบเทียบกับกลุ่มที่ได้รับข้อมูลตามปกติ กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ดูแลผู้สูงอายุหลังผ่าตัดต้อกระจก แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มทดลอง ใช้การรับผู้ป่วยวันคี่ กลุ่มควบคุม ใช้การรับผู้ป่วยวันคู่ จํานวน กลุ่มละ 30 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) สื่อวีดิทัศน์ เรื่อง “การปฏิบัติตัวหลังผ่าตัดต้อกระจก” ของโรงพยาบาลวัดไร่ขิง ที่ได้รับการอนุญาตให้ใช้ในงานวิจัยนี้ได้ และ 2) แบบสอบถามความรู้การปฏิบัติตัวหลังผ่าตัดต้อกระจก ตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ3 ท่าน และหาความเที่ยง (reliability) แบบสัมประสิทธิแอลฟาครอนบาคมีค่าเท่ากับ 0.75 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ ใช้การทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระผลการวิจัย พบว่าคะแนนเฉลี่ยความรู้ในการดูแลของผู้ดูแลผู้สูงอายุหลังผ่าตัดต้อกระจกก่อนการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่แตกต่างกัน คะแนนเฉลี่ยความรู้หลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยคะแนนความรู้ของผู้ดูแลในกลุ่มควบคุมที่เพิ่มขึ้นเฉลี่ย 1.10(SD=1.58) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ p<0.003 แสดงว่าการให้ข้อมูลตามปกติทําให้ผู้ดูแลมีคะแนนความรู้เพิ่มขึ้นมากกว่าการให้ข้อมูลโดยใช้สื่อวีดีทัศน์ และความสามารถในการปฏิบัติดูแลโดยรวมกลุ่มทดลองลองสามารถปฏิบัติได้ดีกว่ากลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองระดับคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่25.43 (SD=0.97) และกลุ่มควบคุม คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 23.76 (SD=2.67) แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ p< .002
เอกสารอ้างอิง
สงขลานครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. สงขลานครินทร์เวชสาร. 2546; 22:401- 407.
2. เพ็ญแข ชีวยะพันธ์. คุณภาพการดูแลผู้สูงอายุที่อยู่ในภาวะพึ่งพา. [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท]. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณืมหาวิทยาลัย, 2545.
3. ศูนย์ข้อมูลโรงพยาบาลนครพิงค์. ข้อมูลเกี่ยวกับโรคตา. เชียงใหม่: โรงพยาบาลนครพิงค์; 2560.
4. กรมวิชาการกระทรวงศึกษาธิการ. คู่มือพัฒนาสื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา; 2545.
5. สุรพล เวียงนนท์ และคณะ. ผลของการให้ความรู้ด้วยซีดีวิดิทัศน์ เรื่องการถ่ายทอดทางพันธุกรรมของโรคธาลัสเมีย.ขอนแก่น: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2547.
6. Orem, D. E. Nursing Concept of Practice. 6th. Sent Louis: Mosby; 2001.
7. จิรัชยา เจียวก๊ก, สุภาวี หมัดอะดัมและ เขมริฐศา เข็มมะลวน. ความรู้ความสามารถของครอบครัวในการดูแลผู้สูงอายุหลัง ผ่าตัดต้อกระจกวารสารหาดใหญ่วิชาการ. 2558; 13:
35-45.
8. สุนันท์ ขาวประพันธ์, ปรีย์กมล รัชนกุล, สุวรรณา จันทร์ประเสริฐ. ผลของการดูแลสุขภาพที่บ้านต่อพฤติกรรมของครอบครัวในการดูแลเด็กโรคหืด. วารสารสภาการพยาบาล. 2555; 27:
108-120.
9. ณัฐนันท์ เกตุภาค ,วิลาวัณย์ พิเชียรเสถียร,อารีวรรณ กลั่นกลิ่น.ผลของการให้ข้อมูลโดยใช้สื่อวีดิทัศน์ต่อความรู้และการ ปฏิบัติของผู้ป่วยในการป้องกันการติดเชื้อในโรงพยาบาล. พยาบาล
สาร. 2554; 38: 98-109
10. บุญธิดา ลิมาพงษ์ภาส, กาญจนา โกกิละนันทน์, นงเยาว์ ธิติไพศาล, มนัสนันท์ ศิริสกุลเวโรจน์,วรารัตน์ แย้มโสภี, ณภัทร ไวปุรินทะและคณะ. ผลของการสอนก่อนผ่าตัดโดยใช้สื่อวีดีทัศน์
ต่อความรู้และการปฏิบัติตนในผู้ป่วย ที่ได้รับยา ระงับความรู้สึกด้วยการฉีดยาชาเข้าช่องไขสันหลัง.วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ. 2558; 9: 1-7
11. สุธัญญา นวลประสิทธิ์, พวงเพชร วุฒิพงศ์ และ กษิรา จันทรมณี. ผลของการใช้สื่อวีดิทัศน์โปรแกรมการดูแลตนเองต่อ ความรู้และความสามารถในการดูแลตนเองของผู้ป่วยตาต้อ
กระจกและญาติผู้ดูแล. วารสารสภาการพยาบาล. 2553; 25: 78- 86.
12. อรุณรัตน์ รอดเชื้อ.ผลของโปรแกรมส่งเสริมการดูแลตนเองต่อความรู้และการปฏิบัติตัวของผู้ป่วยผ่าตัดต้อกระจก โรงพยาบาลราชวิถี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ.
2555; 28: 25- 37
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลนครพิงค์ จ.เชียงใหม่
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องบทความในวารสารวิชาการและวิจัยเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับโรงพยาบาลนครพิงค์ และบุคลากรท่านอื่นๆในโรงพยาบาลฯ ความรับผิดชอบเกี่ยวกับบทความแต่ละเรื่องผู้เขียนจะรับผิดชอบของตนเองแต่ละท่าน
