ความสัมพันธ์ระหว่างระยะเวลาในการคลอดแต่ละระยะกับการติดเชื้อของแผลฉีกขาด บริเวณแผลฝีเย็บที่เกิดจากการคลอดในหญิงตั้งครรภ์ที่คลอดผ่านทางช่องคลอด

บทคัดย่อ

บทนํา การติดเชื้อของแผลฉีกขาดบริเวณแผลฝีเย็บที่เกิดจากการคลอดทางช่องคลอดมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้ป่วยและครอบครัว โดยมีปัจจัยเสี่ยงหลายอย่าง ที่เพิ่มความเสี่ยงของการติดเชื้อ หนึ่งในปัจจัยเสี่ยงคือระยะเวลาในการคลอดที่นานทําให้มีโอกาสติดเชื้อบริเวณแผลฝีเย็บมากขึ้น ดังนั้นจึงต้องการศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างระยะเวลาในการคลอดระยะที่ 1, 2, 3 และระยะเวลารวมกับการติดเชื้อของแผลฉีกขาดบริเวณแผลฝีเย็บที่เกิดจากการคลอดทางช่องคลอด

 วิธีการศึกษา จากการศึกษาผู้ป่วย 170 ราย พบว่ามีผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อของแผลฉีกขาดบริเวณแผลฝีเย็บที่เกิดจากการคลอดทางช่องคลอด 34 ราย และไม่มีการติดเชื้อ136 ราย ศึกษาระยะเวลาระยะที่ 1, 2 ,3 และระยะเวลารวมของการคลอดกับการติดเชื้อของแผลฝีเย็บ ณ โรงพยาบาลนครพิงค์ ในผู้ป่วยที่คลอดระหว่างวันที่ 5ตุลาคม2559 ถึง 30 กันยายน 2560 โดยเก็บข้อมูลย้อนหลังจากผลไปหาเหตุ ได้ทําการรวบรวมระยะเวลาในการคลอด ข้อมูลทั่วไป ปัจจัยที่อาจส่งผลต่อการติดเชื้อ วิเคราะห์สัดส่วนและโอกาสเสี่ยงของทุกปัจจัยด้วย descriptive statistic, logistic regressionวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างระยะเวลาในการคลอดแต่ละระยะกับการติดเชื้อด้วยlogistic regressionผลการศึกษา จากการศึกษาระยะเวลาในการคลอดแต่ละระยะกับการติดเชื้อด้วยunivariablelogistic regression พบว่าเมื่อระยะเวลาในระยะที่ 1, 2 และ 3 และระยะเวลารวมของการคลอดมากขึ้นไม่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อ (p-value=0.857,p-value=0.124, p-value=0.260, p-value=0.593 ตามลําดับ) และเมื่อศึกษาระยะเวลาในการคลอดระยะที่ 2 เมื่อควบคุมปัจจัยที่มีแนวโน้มทําให้เกิดการติดเชื้อด้วย multivariablelogistic regression พบว่า ไม่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อ (pvalue=0.304)           

สรุป จากผลการศึกษาพบว่าระยะเวลาในแต่ละระยะของการคลอดที่นานขึ้นและเมื่อมีการควบคุมปัจจัยที่มีแนวโน้มทําให้เกิดการติดเชื้อของแผลฉีกขาดบริเวณแผลฝีเย็บที่เกิดจากการคลอดทางช่องคลอด พบว่าระยะเวลาไม่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อดังกล่าว