การศึกษาค่าใช้จ่ายของผู้ป่วยติดเชื้อระบบทางเดินหายใจระยะแพร่กระจาย ที่ใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยโรคติดเชื้อ (3/4) โรงพยาบาลนครพิงค์

ผู้แต่ง

  • อรศิลป์ ชื่นกุล

คำสำคัญ:

ค่าใช้จ่าย ผู้ป่วยติดเชื้อระบบทางเดินหายใจระยะแพร่กระจายที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องการศึกษาค่าใช้จ่ายของผู้ป่วยติดเชื้อระบบทางเดินหายใจระยะแพร่กระจายที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ในหอผู้ป่วยโรคติดเชื้อ (3/4) โรงพยาบาลนครพิงค์ปี พ.ศ. 2557 นี้เป็นการ วิจัยเชิงพรรณนา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค่าใช้จ่ายของผู้ป่วยติดเชื้อระบบทางเดินหายใจระยะแพร่กระจายที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ กลุ่มประชากร คือ ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ที่รับไว้ในหอผู้ป่วยโรคติดเชื้อ กลุ่มงานการพยาบาลอายุรกรรม โรงพยาบาลนครพิงค์ตั้งแต่ วันที่ 1 ตุลาคม 2555ถึง 30 กันยายน 2556 รวมจำนวน 63 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่สมุดทะเบียนประจำหอผู้ป่วย ประกอบด้วย เลขที่โรงพยาบาล ชื่อ สกุล อายุการวินิจฉัยโรค ที่อยู่ จำนวนวันนอนและค่าใช้จ่ายโดยรวมของผู้ป่วยที่รับไว้รักษาเป็นผู้ป่วยใน ครั้งนี้ตั้งแต่แรกรับ จนถึงจำหน่ายณ หอผู้ป่วยโรคติดเชื้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติวิเคราะห์ ได้แก่ t–testผลการวิจัย พบว่า ผู้ป่วยติดเชื้อระบบทางเดินหายใจระยะแพร่กระจายที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ในหอผู้ป่วยโรคติดเชื้อ ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นวัณโรคปอด มีคะแนนเฉลี่ยของค่าใช้จ่ายสูงกว่า ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอื่น และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานสูงกว่า ผลการทดสอบทางสถิติ พบว่า ค่าใช้จ่ายของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นวัณโรคปอดและผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอื่น ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ(p=.067)

เอกสารอ้างอิง

1. นงเยาว์ เกษตรภิบาล. กลยุทธ์สู่การพัฒนาการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อ. เชียงใหม่ : โรงพิมพ์มิ่งเมือง; 2553.
2. กลุ่มงานนโยบายและแผน โรงพยาบาลนครพิงค์. รายงานประจำปี 2556 โรงพยาบาลนครพิงค์เชียงใหม่. เชียงใหม่ : โรงพยาบาลนครพิงค์; 2556.
3. หอผู้ป่วยโรคติดเชื้อ โรงพยาบาลนครพิงค์. สรุปผลการดำเนินงานและสถิติโรค หอผู้ป่วยโรคติดเชื้อ ปีงบประมาณ 2556. เชียงใหม่: โรงพยาบาลนครพิงค์; 2556.
4. ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ , ฐิติพร ปฐมจารุวัฒน์และเดช เกตุฉ่ำ. ปัจจัยทำนาย ความสำเร็จในการหย่า เครื่องช่วยหายใจของผู้ป่วยที่มีภาวะหายใจล้มเหลวที่ใส่ท่อและเครื่องช่วยหายใจ; 2556.
5. สุภาภรณ์ วัฒนาธร และคณะ. การเปรียบเทียบอัตราการกลับเป็นซ้ำในผู้ป่วยวัณโรครายใหม่เสมหะพบเชื้อที่ ได้รับการรักษาหายและรักษาครบของจังหวัดสระบุรี. สระบุรี. กลุ่มพัฒนาวิชาการ สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 2 จังหวัดสระบุรี; 2555.
6. คณะกรรมการพัฒนาระบบเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการควบคุมวัณโรค. คู่มือแนวทางการดำเนินงานด้านวัณโรค. กรุงเทพมหานคร: สำนักการแพทย์; 2550
7. พิมพ์ชนก ขันแก้วหล้า, อัญชลี เพิ่มสุวรรณ. ต้นทุนทางตรงของอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาของผู้ป่วยใน หอผู้ป่วยอายุรกรรมหญิง: 2549.
8. วันดี ละอองทิพรส, พวงทอง ศิริพาณิช, สุวรรณา ศรยิงไกล, เยาวลักษณ์ จุฑารัตน์ และเชิดชัย นพมณีจำรัสเลิศ . ศึกษาเปรียบเที่ยบผลของการเปลี่ยนชุดสายต่อเครื่องช่วยหายใจทุก 3 วัน กับทุก 7 วัน ต่ออัตราการเกิดปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจและค่าใช้จ่ายในหออภิบาล หายใจอายุรกรรม โรงพยาบาลศิริราช. กรุงเทพมหานคร; 2553.
9. ณัฏฐิญา ค้าผล, ระพีพรรณ ฉลองสุขและพีรยา เจริญเลิศ. ค่าใช้จ่ายและปัจจัยที่มีผลต่อการเข้ารับบริการฟอก เลือดด้วยเครื่องไตเทียมของผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรังระยะสุดท้ายในโรงพยาบาลเอกชน; 2551.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-07-15

รูปแบบการอ้างอิง

ชื่นกุล อ. (2019). การศึกษาค่าใช้จ่ายของผู้ป่วยติดเชื้อระบบทางเดินหายใจระยะแพร่กระจาย ที่ใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยโรคติดเชื้อ (3/4) โรงพยาบาลนครพิงค์. วารสารโรงพยาบาลนครพิงค์, 7(2), 11–18. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jnkp/article/view/205168

ฉบับ

ประเภทบทความ

รายงานการวิจัย