การจัดการระบบวิศวกรรมความปลอดภัยในโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชเชียงของ จังหวัดเชียงราย

ผู้แต่ง

  • ดุสิต อภัยสุวรรณ

คำสำคัญ:

Safety Engineering Management, Chiang Khong Crown Prince Hospital, Chiang Rai Province

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องการจัดการระบบวิศวกรรมความปลอดภัยในโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชเชียงของจังหวัดเชียงรายมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหา และการพัฒนาระบบวิศวกรรมความปลอดภัยในโรงพยาบาล โดยใช้วิธีการศึกษาวิจัยแบบมีส่วนร่วมของบุคลากร ผลการศึกษาวิศวกรรมความปลอดภัยพบว่าปัญหานั้นเกิดจากบุคคลหรือเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติ เกิดจากเครื่องมือและอุปกรณ์การแพทย์ และเกิดจากโครงสร้างทางกายภาพและสภาพแวดล้อม การปรับปรุงระบบวิศวกรรมความปลอดภัยในโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชเชียงของนั้น ด าเนินการพัฒนาระบบการบริหารจัดการที่ให้ความส าคัญกับการพัฒนาบุคลากรทุกระดับ และดำเนินการพัฒนาระบบงานได้แก่ระบบเครื่องมือแพทย์ ระบบป้องกันอัคคีภัย ระบบระบายอากาศและปรับอากาศ ระบบบำบัดน้ำเสีย ระบบกำจัดขยะวัตถุของเสียอันตราย ระบบออกซิเจนไปป์ไลน์และระบบไฟฟ้า สามารถให้บริการที่มีคุณภาพเป็นไปตามมาตรฐาน
ของกระทรวงสาธารณสุขโดยผ่านการประเมินของกองวิศวกรรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข

เอกสารอ้างอิง

1. สมจิตต์ ชี้เจริญ.(มกราคม 2559).เอกสารประกอบการบรรยายเรื่อง Patient Safety Goal Challenges & Solutions.สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล(องค์การมหาชน),จาก https://www.med.cmu.ac.th/hospital/ha/ha/Document/PSG_somjit.pdf.โซลูชั่น,กรุงเทพฯ:
2. ดวงพร สีจร.(เมษายน 2553).เอกสารประกอบการบรรยายเรื่องสิ่งแวดล้อมที่ควรเอาใจใส่ Healing Environment,
ขอนแก่น: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
3. ไพสิฐ บุญอนันต์.ความคาดหวังและการรับรู้ในคุณภาพการบริการเครื่องมือทางการแพทย์บริษัท อีฟอร์แอล อินเตอร์
เนชั่นแนล จ ากัด ในเขตโรงพยาบาลศรีนครินทร์และโรงพยาบาลขอนแก่น.ขอนแก่น:2555.
4. สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล.มาตรฐานโรงพยาบาลและบริการสุขภาพ ฉบับเฉลิมพระเกียรติฉลองสิริ
ราชสมบัติครบ 60 ปี (ภาษาไทย).นนทบุรี: หนังสือดีวัน; 2551.
5. กองวิศวกรรมการแพทย์.คู่มือมาตรฐานวิศวกรรมความปลอดภัยและสภาพแวดล้อมโรงพยาบาล.นนทบุรี: กรมสนับสนุน
บริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข; 2553.
6. โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชเชียงของ.เอกสารสรุปผลการด าเนินงานมาตรฐานวิศวกรรมการแพทย์ประจ าปี 2557.
เชียงราย: คณะกรรมการบริหารสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย, 2557.
7. นรินทร์ชัย พัฒนพงศา, บรรณาธิการ.การมีส่วนร่วม หลักการพื้นฐาน เทคนิค และกรณีตัวอย่าง.เชียงใหม่: สิริลักษณ์การ
พิมพ์; 2547.
8. วีรวุธ มาฆะศิรานนท์,บรรณาธิการ.คัมภีร์การบริหารองค์การเรียนรู้สู่ TQM.กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เนท; 2542.
9. เอกสารประกอบการประชุมมหกรรมคุณภาพครั้งที่ 8.Healing Environment for Phychiatic Care.กรุงเทพมหานคร:
ห้างหุ้นส่วนจ ากัด ศรีเสน่ห์การพิมพ์; 2553.
10. กองวิศวกรรมการแพทย์.คู่มือมาตรฐานดูแลรักษาเครื่องมือทางการแพทย์และสาธารณสุข.นนทบุรี: กรมสนับสนุน
บริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข; 2553.
11. ศิริวรรณ เสรีรัตน์, สมชาย หิรัญกิตติ, สุดา สุวรรณาภิรมย์, ชวลิต ประภวานนท์, สมศักดิ์ วานิชยาภรณ์
,บรรณาธิการ. องค์การและการจัดการ.กรุงเทพฯ: ธรรมสาร; 2550.
12. สมยศ นาวีการ.การบริหารแบบมีส่วนร่วม.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์;2545.
13. จิรุตม์ ศรีรัตนบัลล์, สมเกียรติ โพธิสัตย์, ยุพิน อังสุโรจน์, จารุวรรณ ธาดาเดช, ศรานุช โตมรศักดิ์,บรรณาธิการ.
เครื่องชี้วัดคุณภาพโรงพยาบาล.พิมพ์ครั้งที่ 3.กรุงเทพฯ: ดีไซร์;2543.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-07-08

รูปแบบการอ้างอิง

อภัยสุวรรณ ด. (2019). การจัดการระบบวิศวกรรมความปลอดภัยในโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชเชียงของ จังหวัดเชียงราย. วารสารโรงพยาบาลนครพิงค์, 6(2). สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jnkp/article/view/201960

ฉบับ

ประเภทบทความ

รายงานการวิจัย