Effect of a Cholangiocarcinoma Preventive Behavior Development Program for Risk Group at Banyangbor-e Tambon Health Promoting Hospital, Surin Province
Keywords:
Program, Preventive behaviors, CholangiocarcinomaAbstract
The objectives of this quasi-experimental research were to compare the cholangiocarcinoma (CCA) preventive behaviors before and after the experiment of an experimental group and a comparison group, and after the experiment between the experimental group and the comparison group, and to compare the Opisthorchis viverini (OV) infection rate after the experiment of the experimental group and the comparison group. The samples comprised 59 people at risk of developing CCA, aged 35-60 years old with periductal fibrosis (PDF) at moderate and severe level. They were selected by the purposive sampling technique as they met the inclusion criteria. Twenty nine samples were selected from Banyangbor-e Tambon Health Promoting Hospital as an experimental group and 30 samples were selected from Nongreoa Tambon Health Promoting Hospital as the comparison group, respectively. All of them were similar in age and PDF level. The experimental tool was the CCA preventive behavior development program based on PRECEDE-PROCEED model. The data collecting tool was a questionnaire with 4 parts: (1) general data, (2) CCA preventive behaviors with content validity index 0.96 and Cronbach’s alpha coefficient 0.79, and (3) result of OV examination. Data were analyzed by descriptive statistics, t-test, Wilcoxon matched pairs signed rank test and Z test for proportion. The results found as follows. After the experiment, nutritional, exercise and overall CCA preventive behavior of the experimental group and the comparison group were significantly higher than before the experiment (p-value < .05). After the experiment, nutritional behavior of the experimental group were significantly higher than that of the comparison group (p-value < .05), and exercise and overall CCA preventive behavior were significantly increased more than the comparison group (p-value < .05); and (2) after the experiment, the OV infection rate of the experimental group was not significantly different from the comparison group (p-value > .05).
References
นิตยา ฉมาดล. ภาพวินิจฉัยของมะเร็งท่อนํ้าดี ภาควิชารังสีวิทยา คณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น: หจก.โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา; 2557.
สถาบันมะเร็งแห่งชาติ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางการตรวจคัดกรองวินิจฉัยและรักษาโรคมะเร็งตับและท่อน้ำดี. พิมพ์ครั้งที่ 2, อาคม ชัยวีระวัฒนะ, เสาวคนธ์ ศุกรโยธิน, อนันต์ กรลักษณ์, ธีรวุฒิ คูหะเปรมะ, (บรรณาธิการ). นนทบุรี: กลุ่มงานสนับสนุนวิชาการ สถาบันมะเร็งแห่งชาติ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข; 2554.
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. สถิติสาธารณสุข พ.ศ.2559. นนทบุรี: สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข; 2560.
Sripa B, Kaewkes S, Sithithaworn P, Mairiang E, Laha T, Smout M, et al. Liver fluke induces cholangiocarcinoma. PLoS Med 2007 Jul;4(7):e201.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุรินทร์. รายงานการตรวจราชการระดับจังหวัด รอบที่ 1/2560. สุรินทร์: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุรินทร์; 2560.
คณะกรรมการประสานงานสาธารณสุขอำเภอชุมพลบุรี. สรุปผลการดำเนินงานด้านสาธารณสุข สำหรับการตรวจนิเทศงานระดับจังหวัดรอบที่ 2/2561. สุรินทร์: โรงพยาบาลชุมพลบุรี; 2561.
Mairiang E, Laha T, Bethony JM, Thinkhamrop B, Kaewkes S, Sithithaworn P, et al. Ultrasonography assessment of hepatobiliary abnormalities in 3359 subjects with Opisthorchis viverrini infection in endemic areas of Thailand. Parasitol Int 2011 Mar;61(1):208-11.
นพดล พิมพ์จันทร์, บรรจบ ศรีภา, เอมอร ไม้เรียง, พิศาล ไม้เรียง, การคัดกรองภาวะท่อน้ำดีหนาในกลุ่มเสี่ยงมะเร็งท่อน้ำดีในชุมชนที่มีอัตราชุกของโรคพยาธิใบไม้ในตับสูง : ประสบการณ์เบื้องต้น. การสัมมนาระบาดวิทยา และการป้องกันควบคุมโรค ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งที่ 16; 21 มีนาคม 2556; โรงแรมเจริญโฮเต็ล จังหวัดอุดรธานี: สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 6 ขอนแก่น.
Green L, Kreuter M. Health program planning: An educational and ecological approach. 4th ed. New York, NY: McGrawhill; 2005.
บุรี ทิพนัส, ประวัติบุญ โกมุด. ผลของการใช้รูปแบบการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคอาหารเสี่ยงต่อการเกิดโรคพยาธิใบไม้ตับของประชาชนในพื้นที่ลุ่มน้ำชี : กรณีศึกษาอำเภอเชียงขวัญ จังหวัดร้อยเอ็ด ปี 2551. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ 2552; 2(1): 96-104.
สมัชชาสุขภาพแห่งชาติ. การกำจัดปัญหาพยาธิใบไม้ตับและมะเร็งท่อน้ำดีในประชาชน ในการประชุม สมัชชาสุขภาพแห่งชาติครั้งที่ 7 (ธันวาคม 2557). กรุงเทพ: สมัชชาสุขภาพแห่งชาติ; 2557 [เข้าถึงเมื่อ 4 เมษายน 2559]; เข้าถึงได้จาก: https://www.youtube.com/watch?v=dZ12lKtWgiU.
เลิศรัช วงษ์ราช, สันดุษิต เพ็งสา. วีดีทัศน์แสดงการผ่าตัดมะเร็งตับและท่อนํ้าดี. อุดรธานี: โรงพยาบาลมะเร็งอุดรธานี; 2555 [เข้าถึงเมื่อ 8 มกราคม 2559]; เข้าถึงได้จาก: https://www.youtube.com/watch?v=IxFV11aN8eA.
Sripa B, Yongvanit P, Pairojkul C. Etiology and Pathogenesis of Cholangiocarcinoma:Introduction to the Association with Liver Fluke Infection. Srinagarind Med J 2005;20 (3):122-34.
วีระพล วิเศษสังข์, รติกร ชาติชนะยืนยง, ชูศักดิ์ นิธิเกตุกุล. โปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมโดยแกนนำสุขภาพประจำครอบครัวต่อการลดการเกิดโรคพยาธิใบไม้ตับในกลุ่มวัยแรงงานตำบลขะยูง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น 2560;24(3):61-74.
กาญจนา ฮามสมพันธ์, จีระศักดิ์ เจริญพันธ์, จิราพร วรวงศ์. ผลของโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการป้องกันโรคพยาธิใบไม้ตับของหัวหน้าครัวเรือน ตำบลบ้านฝาง อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น 2559;23(2):9-22.
สราวุธ จำปาพันธุ์. ผลของโครงการพัฒนาศักยภาพภาคีสุขภาพแบบมีส่วนร่วมในการควบคุมและป้องกันโรคพยาธิใบไม้ตับในชุมชน อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์]. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม; 2555.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
ความรับผิดชอบ
บทความที่ลงพิมพ์ในวารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น ถือเป็นผลงานทางวิชาการหรือวิจัย และวิเคราะห์ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่ใช่ความเห็นของวารสารสำนักงาน ป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดขอนแก่น หรือ ของกองบรรณาธิการแต่ประการใด ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
ลิขสิทธ์บทความ
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์จะถือเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักงานป้องกันตวบคุมโรคที่ 7 จังหวัดขอนแก่น
