ประสิทธิผลของการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดื่มแอลกอฮอล์: การศึกษากึ่งทดลองในพื้นที่รับผิดชอบโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองดี อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช

ผู้แต่ง

  • จุฬาวัลย์ ชนะสุข โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองดี
  • ปริฉัตร พิริยะพิเศษพงศ์ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองดี
  • บุญเรือง ขาวนวล คณะวิทยาการสุขภาพและการกีฬา มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • จักรินทร์ ปริมานนท์ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดตรัง คณะสาธารณสุขศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก
  • พัชรี เปรมปรีดา โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองดี
  • อนันตพล แซ่ตั้น โรงพยาบาลนบพิตำ

คำสำคัญ:

ความรอบรู้ด้านสุขภาพ, พฤติกรรมการดื่มแอลกอฮอล์, โปรแกรมพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพ

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลอง แบบหนึ่งกลุ่มวัดผลลัพธ์ก่อนและหลังการทดลองนี้ เพื่อเปรียบเทียบความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ระหว่างก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพเพื่อพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพ ด้านการ ลด ละ เลิก การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างใช้วิธีแบบเจาะจง ประชากรอายุ 15 ปีขึ้นไปและมีพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในระดับเสี่ยงตามเกณฑ์ AUDIT จำนวน 47 คน เครื่องมือที่ใช้ประเมินประสิทธิผลของโปรแกรม ได้แก่ แบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพสำหรับผู้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แบบประเมินปัญหาการดื่มสุรา โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพเพื่อพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพ ด้านการ ลด ละ เลิก การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ระยะดำเนินการ 12 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนาและเปรียบเทียบค่ามัธยฐานก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมด้วยสถิติ Wilcoxon signed-rank test กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05

ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพเพิ่มขึ้นทุกด้าน โดยทักษะที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ทักษะการเข้าใจ เพิ่มจาก 2.50 เป็น 2.75(p = 0.004) ทักษะการไต่ถาม เพิ่มจาก 2.00 เป็น 2.50 (p <0.001) ทักษะการตัดสินใจ เพิ่มจาก 2.25 เป็น 2.50 (p =0.008) และทักษะการนำไปใช้ เพิ่มจาก 2.25 เป็น 2.75 (p <0.001) ยกเว้นทักษะการเข้าถึงที่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.066) สำหรับพฤติกรรมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พบว่า ลดลงจาก 16.00 เป็น 14.00 แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.003) โดยพฤติกรรมระดับอันตรายลดลงเปลี่ยนเป็นระดับเสี่ยง หน่วยงานสาธารณสุขสามารถนำโปรแกรมไปปรับใช้โดยเน้นทักษะการไต่ถาม การตัดสินใจ และการนำไปใช้ พร้อมทั้งขยายระยะเวลาดำเนินโปรแกรมให้มากกว่า 12 สัปดาห์ และกำหนดให้มีการติดตามประเมินผลอย่างต่อเนื่องทุก 3 เดือน เพื่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่ยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization. Alcohol [Internet]. 2025 [cited 2025 Oct 20]. Available from: https://www.who.int/health-topics/alcohol#tab=tab_1.

ภูมิฐาน สวัสดี, เพียงพิมพ์ ปัณระสี. ลักษณะและการกระจายตัวของร้านจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กับพฤติกรรมการดื่มแอลกอฮอล์ของประชาชนตำบลหนึ่งในพื้นที่ชนบทเขตภาคเหนือตอนล่างของไทย. วารสารโรคและภัยสุขภาพสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 3 จังหวัดนครสวรรค์ 2568; 19(3): 59-74.

สุพิชญา มั่นคง, ธนชาติ เราประเสริฐ. ทฤษฎีอิทธิพลไทรอาดิก: โมเดลความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ส่งผลต่อการดื่มแอลกอฮอล์ของพนักงานในอุตสาหกรรมยานยนต์และชิ้นส่วนในประเทศไทย. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 2565; 22(2): 34-45.

นันท์นภัส นามเกษม, นันท์นภัส เกตน์โกศัลย์, จักรกฤษณ์ พลราชม. ปัญหาการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในกลุ่มวัยเรียนและวัยรุ่น: องค์ความรู้และความท้าทายของการส่งเสริมสุขภาพ. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล 2568; 41(1): 229-39.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. การสำรวจสถานการณ์การสูบบุหรี่และการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ของประชากร พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม; 2567.

พลเทพ วิจิตรคุณากร, บรรณาธิการ. รายงานสถานการณ์การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รายจังหวัด พ.ศ.2564. กรุงเทพฯ: สหมิตรพัฒนาการพิมพ์(1992); 2565.

ปริฉัตร พิริยะพิเศษพงศ์, พัชรี เปรมปรีดา, จักรินทร์ ปริมานนท์, บุญเรือง ขาวนวล, จุฬาวัลย์ ชนะสุข. ความรอบรู้ด้านสุขภาพที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ในพื้นที่รับผิดชอบโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองดี อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน 2567; 6(3): 115-28.

Nutbeam D. Health literacy as a public health goal: a challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promot Int 2000; 15(3): 259-67. doi: 10.1093/heapro/15.3.259.

Okan O, Rowlands G, Sykes S, Wills J. Shaping alcohol health Literacy: A systematic concept analysis and review. Health Lit Res Prac 2020; 4(1): e3-20. doi: 10.3928/24748307-20191104-01.

ณัฐิยา ชูพงศ์, บุญเรือง ขาวนวล, จักรินทร์ ปริมานนท์. อิทธิพลของความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดื่มแอลกอฮอล์: กรณีศึกษาพื้นที่รับผิดชอบโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านกองเสา อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข 2568; 11(1): 91-102.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครศรีธรรมราช. ข้อมูลเพื่อตอบสนอง Service Plan สาขายาเสพติด 2567 [อินเทอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 11 พ.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://hdc.moph.go.th/nst/public/standard-report-detail/217bf5d3be296fad9d708affeeaff6ed?subcatalogId=06b9ffbd9fa83f29fef3a7e7ba8119d6.

นภาเพ็ญ จันทขัมมา, พัทยา แก้วสาร, ขวัญทิพย์ เฮงไป๋, กชกร ธรรมนำศีล, กาญจนา ปัญญาเพ็ชร์. ผลของโปรแกรมการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพในผู้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในชุมชนเมืองต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาจากการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พฤติกรรมการดื่มแอลกอฮอล์ และค่าเอนไซม์ตับ. วารสารสุขภาพกับการจัดการสุขภาพ 2568; 11(1): 167-80.

ขวัญเมือง แก้วดำเกิง, จำเนียร ชุณหโสภาค. การพัฒนาและทดสอบแบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันควบคุมโรค กลุ่มบุคลากรสาธารณสุข. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์ 2564; 39(2): 193-220.

ปริทรรศ ศิลปะกิจ, พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์. AUDIT แบบประเมินปัญหาการดื่มสุรา แนวปฏิบัติสำหรับสถานพยาบาลปฐมภูมิ. พิมพ์ครั้งที่ 2. เชียงใหม่: ทานตะวันเปเปอร์; 2552.

ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ: กระบวนการ การปฏิบัติ เครื่องมือประเมิน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ไอดีออลดิจิตอลพริ้นท์; 2567.

เอื้อจิต สุขพูล, ชลดา กิ่งมาลา, ภาวิณี แพงสุข, ธวัชชัย ยืนยาว, วัชรีวงค์ หวังมั่น. ผลของโปรแกรมการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพสำหรับประชาชนกลุ่มวัยทำงาน. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2563; 29(3): 419-29.

ศิริวรรณ พิมพ์จันทร์, สาโรจน์ เพชรมณี, ธณกร ปัญญาใสโสภณ. ประสิทธิผลโปรแกรมความรอบรู้ด้านสุขภาพสำหรับนักเรียนกลุ่มเสี่ยงหน้าใหม่ต่อพฤติกรรมป้องกันการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา. วารสารสาธารณสุขมูลฐาน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) 2567; 39(1): 12-23.

ฟาตีฮะห์ มะมิง, มูหำมัดสุใหมี เฮงยามา, พิมพ์ปวีณ์ สุวรรณโณ, มูฮัมหมัด เนสะและ. การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์โดยใช้เทคนิคการสอน 5W1H ร่วมกับสื่อยูทูป (YouTube) รายวิชาอัลอัคลาก สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารประเด็นอิสลามร่วมสมัย 2567; 5(1): 1-16.

นิกร จันภิลม, สุภาณี เส็งศรี, เชษฐา แก้วพรม, ดิเรก ธีระภูธร. การพัฒนาระบบการเรียนการสอนโดยใช้ชุดสถานการณ์เสมือนจริงร่วมกับ กระบวนการสะท้อนคิด เพื่อส่งเสริมทักษะการตัดสินใจในการดูแลผู้ป่วยภาวะวิกฤต สำหรับนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีอุตรดิตถ์ 2567; 14(1): 176-90.

Bandura A. Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs: Prentice-Hall; 1986.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-27

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ชนะสุข จ, พิริยะพิเศษพงศ์ ป, ขาวนวล บ, ปริมานนท์ จ, เปรมปรีดา พ, แซ่ตั้น อ. ประสิทธิผลของการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดื่มแอลกอฮอล์: การศึกษากึ่งทดลองในพื้นที่รับผิดชอบโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองดี อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช. J Offic Dis Prev Control 7 [อินเทอร์เน็ต]. 27 เมษายน 2026 [อ้างถึง 30 เมษายน 2026];33(1):57-68. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jdpc7kk/article/view/284953

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย