Prevalence and Factors Associated with Melioidosis in Ubon Ratchathani Province

Main Article Content

ภาสินี ม่วงใจเพชร
พรนภา ศุกรเวทย์ศิริ

Abstract

The main aim of this cross-sectional and analytical Unmatched case-control study was to investigate the prevalence of melioidosis and factors associated with melioidosis among patients registered at hospital in Ubon Ratchathani province between January 1st, 2016 and December 31st, 2016. The cases were 155 melioidosis patients and the controls were 155 patients who were not suffering from melioidosis. The data were collected by using interview questionaires and from patients’s medical records. For the data analyses, descriptive statistics were used to summarise baseline characteristics of patients. A univariate analysis using Simple logistic regression were performed to indentify the factors associated with melioidosis patients then presented to crude odds ratio (OR) with 95% confidence intervals (95%CI) and p-value. A multivariate analysis using multiple logistic regression to compute adjusted odds ratio (ORadj) with 95%CI and p-value, statistical significance was set at p-value<0.05.


         The results show that, there were 629 patients registered at hospital in Ubon Ratchathani province and 87 patients died. The prevalence rate of melioidosis per 100,000 population was 29.2. Most of patients were men, 61.29% and work as agricultural, 70.97%. In univariate analysis, the factor significantly associated with melioidosis were men (OR=1.97; 95%CI=1.26-3.10) age>60 (OR=2.15; 95%CI=1.34-3.47) working as agricultural (OR=4.70; 95% CI=2.91-7.60) having activities involving exposure to soil or water (OR=24.37; 95% CI=10.72-55.41). In the multivariate analysis, the factors significantly associated with melioidosis were a diagnosis of diabetes mellitus disease (ORadj=8.57; 95%CI=3.54-20.76) having activity related to open wound (ORadj=6.84; 95%CI=2.55-18.35) history of smoking (ORadj=4.62; 95%CI=1.69-12.56) outdoor exposure to rain (ORadj=4.14; 95%CI=1.93-8.89) watering around house (ORadj=3.75; 95%CI=1.71-8.24) having activities involving exposure to soil or water (ORadj=3.65; 95%CI=1.05-12.63) and history of dust cloud inhalation (ORadj=2.61; 95%CI=1.05-6.54)


           Public health officers should be risk communication to person whose risk or stayed in high prevalence of melioidosis site about recommendations for the prevention of melioidosis. And risk communication in underlying disease patients (mainly diabetes mellitus) about knowledge of melioidosis and prevention behaviors.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
1.
ม่วงใจเพชรภ, ศุกรเวทย์ศิริพ. Prevalence and Factors Associated with Melioidosis in Ubon Ratchathani Province. jdpc7kk [Internet]. 2019Aug.30 [cited 2020Sep.28];26(2):1-13. Available from: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jdpc7kk/article/view/212860
Section
Research Article

References

1.กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือการป้องกันควบคุมโรคติดต่ออุบัติใหม่. นนทบุรี: สำนัก โรคติดต่ออุบัติใหม่ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2554.

2.ศิริลักษณ์ อนันต์ณัฐศิริ. เมลิออยโดสิส (Melioidosis) [ออนไลน์] 2549. [เข้าถึงเมื่อ 2 พฤษภาคม 2560]. เข้าถึงได้จาก http.//www.ped.si.mahidol.ac.th/site_data/mykku_med/…/Melioidosis.doc

3.อเนก แก้วปาน. พฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิส (Melioidosis) ของเกษตรกรจังหวัดอุบลราชธานี. [วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต] บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี; 2555.

4. เพลินจันทร์ เชษฐโชติศักดิ์. (บรรณาธิการ). โรคเมลิออยโดสิส (Melioidosis). กรุงเทพฯ: โฮลิติก พับลิชชิ่ง; 2547.

5. สุภาภรณ์ พัวเพิ่มพูลศิริ. แบคทีเรียวิทยาของเชื้อ Burkholderia pseudomallei และการเพาะเชื้อ. ใน : เพลินจันทร์ เชษฐ์โชติศักดิ์, (บรรณาธิการ). โรคเมลิออยโดสิส. นนทบุรี: โฮลิสติกพับลิชชิ่ง; 2546.

6. กลุ่มงานระบาดวิทยาและข่าวกรองสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 10 จังหวัดอุบลราชธานี. ข้อมูลงานระบาดวิทยา. อุบลราชธานี : สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 10 อุบลราชธานี (เอกสารอัดสำเนา); 2560.

7. ศูนย์วิจัยโรคเมลิออยโดสิส. รายงานผู้ป่วยเมลิออยโดสิส. ขอนแก่น: ศูนย์วิจัยโรคเมลิออยโดสิส. (เอกสารอัดสำเนา); 2552.

8. วิษณุ ศิริโชติ. เมลิออยโดสิส การศึกษาย้อนหลังในโรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ; 2541.

9.Limmathurotsakul D, Kanoksil M, Wuthiekanun V, Kitphati R, deStavola B, et al. Activities of Daily Living Associated with Acquisition of Melioidosis in Northeast Thailand: A Matched Case-Control Study. PLoS Negl Trop Dis [serial online] 2013; 7(2): e2072. [เข้าถึงเมื่อ 4 กรกฎาคม 2560]. เข้าถึงได้จากhttps://journals.plos.org/plosntds/article?id=10.1371/journal.pntd.0002072

10.Limmathurotsakul D, Wongratanacheewin S, Teerawattanasook N, Wongsuvan G, Chaisuksant S. Increasing Incidence of Human melioidosis in Northeast Thailand. Am J Trop Med Hyg [serial online] 2010; 82(6): 1113-1117. [เข้าถึงเมื่อ 28 เมษายน 2560]. เข้าถึงได้จาก https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20519609

11.พรพิศ ตรีบุพชาติสกุล. เมลิออยโดสิสในโรงพยาบาลพุทธชินราช พ.ศ. 2547-2550. วารสารวัณโรค โรคทรวงอกและเวชบำบัดวิกฤต 2552; 30(2): 112-125.

12.Currie J, Fisher A, Diane M, Howard. Endemic Melioidosis in Tropical Northern Australia: A 10-Year Prospective Study and Review of the Literature. Clin Infect Dis [serial online] 2000; 31: 981-6. [เข้าถึงเมื่อ 30 สิงหาคม 2560]. เข้าถึงได้จาก https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11049780

13.ปิยธิดา สุจริตพงษ์, พรนภา ศุกรเวทย์ศิริ, และเกรียงศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคเมลิออยโดสิสในผู้ป่วยโรคเมลิออยโดสิส โรงพยาบาลโคกศรีสุพรรณ จังหวัดสกลนคร. วารสารวิจัยคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2557; 7(1): 80-86.

Most read articles by the same author(s)

1 2 > >>