การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลในการป้องกันภาวะขาดออกซิเจนของทารกแรกเกิด

บทคัดย่อ

ภาวะขาดออกซิเจนในทารกแรกเกิดถือเป็นปัญหาสำคัญที่ส่งผลให้ทารกเสียชีวิตหรือมีความพิการ เกิดความสูญเสียทั้งในระดับครอบครัวและสังคม การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและศึกษาผลลัพธ์ของการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลในการป้องกันภาวะขาดออกซิเจนของทารกแรกเกิด การวิจัยแบ่งเป็น 3 ระยะ ได้แก่ 1) การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลฯ 2) การตรวจสอบคุณภาพแนวปฏิบัติการพยาบาลฯ และการทดลองใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลฯ และ 3) การประเมินผลลัพธ์ของการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลฯ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย พยาบาลวิชาชีพ จำนวน 9 คน สตรีตั้งครรภ์ที่มาคลอดในแผนกห้องคลอด โรงพยาบาลพะเยา จำนวน 496 คน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมจำนวน 248 คน และกลุ่มทดลองจำนวน 248 คน เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัย ได้แก่ แนวปฏิบัติการพยาบาลในการป้องกันภาวะขาดออกซิเจนของทารกแรกเกิด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความเป็นไปได้ในการนำแนวปฏิบัติไปใช้ และแบบประเมินความพึงพอใจของพยาบาล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และสถิติทดสอบค่าทีแบบอิสระ ผลการศึกษาพบว่า 1) ได้แนวปฏิบัติการพยาบาลในการป้องกันภาวะขาดออกซิเจนของทารกแรกเกิด 2) อุบัติการณ์ภาวะขาดออกซิเจนของทารกแรกเกิดในกลุ่มทดลองต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) 3) ความเป็นไปได้ของการนำแนวปฏิบัติการพยาบาล ไปใช้อยู่ในระดับมาก ร้อยละ 96 และ 4) ความพึงพอใจของพยาบาลอยู่ในระดับมาก (\mu= 4.20, \rho=0.67) พยาบาลผู้ดูแลทารกแรกเกิดควรนำแนวปฏิบัติการพยาบาลดังกล่าว ที่พัฒนาขึ้นนี้ไปใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันภาวะขาดออกซิเจนของทารกแรกเกิด