การเปรียบเทียบความต้านทานการขัดสี ความแข็งผิว และความขรุขระผิวของฟันเดนโตฟอร์ม กับอีพอกซีเรซินที่เสริมความแข็งแรงด้วยผงอลูมินาที่ผ่านการทำไซเลน

บทคัดย่อ

ฟันเดนโตฟอร์มถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการฝึกหัดในห้องปฏิบัติการของนักศึกษาทันตแพทย์ ในปัจจุบันราคาของฟันเดนโตฟอร์มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ดังนั้น วัสดุทดแทนจึงถูกพัฒนาขึ้น เพื่อเป็นการลดการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศและลดต้นทุนการศึกษาของนักศึกษาทันตแพทย์ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความต้านทานการขัดสี ความแข็งผิว และความขรุขระผิวของฟันเดนโตฟอร์ม (ฟราซาโก, เยอรมัน; นิสชิน, ญี่ปุ่น) กับอีพอกซีคอมโพสิต (อีพอกซีเรซินที่เสริมความแข็งแรงด้วยผงอะลูมินาร้อยละ 70 และผงอะลูมินาที่ผ่านการทำไซเลนร้อยละ 50, 60, 70) เมื่ออีพอกซีเรซินที่ไม่มีวัสดุเสริมความแข็งแรงทำหน้าที่เป็นกลุ่มควบคุม ตัวอย่างกลุ่มละ 15ชิ้น ถูกทดสอบความต้านทานการขัดสีด้วยวิธีพินออนดิสก์ ความแข็งผิวแบบวิกเกอร์สและความขรุขระผิวโดยเครื่องวัดความขรุขระผิวชนิดคอนแทคสไตรัสโพรฟิโลมิเตอร์ ใช้สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวในการวิเคราะห์ข้อมูล กำหนดนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ผลการศึกษาพบว่า ค่าความต้านทานการขัดสีของกลุ่มอีพอกซีเรซินที่เสริมความแข็งแรงด้วยผงอะลูมินาที่ผ่านการทำไซเลนร้อยละ 70 และร้อยละ 60 สูงกว่าค่าของทุกกลุ่มทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ค่าความแข็งผิวของกลุ่มเดนโตฟอร์มสูงกว่าค่าความแข็งผิวของกลุ่มที่เหลืออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ค่าวิกเกอรส์ฟราซาโก: 38.321+1.278, ค่าวิกเกอรส์นิสชิน 39.245+2.060) อย่างไรก็ตาม การเปรียบเทียบความแข็งผิวในกลุ่มของอีพอกซีคอมโพสิต พบว่าค่าวิกเกอรส์ของกลุ่มผงอะลูมินาที่ผ่านการทำไซเลนร้อยละ70 (29.924+0.921) มีค่าสูงที่สุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในส่วนค่าความขรุขระผิวของกลุ่มผงอะลูมินาที่ผ่านการทำไซเลนร้อยละ 60 มีค่าต่ำที่สุดแต่ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับกลุ่มผงอะลูมินาที่ผ่านการทำไซเลนร้อยละ 50 และร้อยละ 70 แม้ว่ากลุ่มผงอะลูมินาที่ผ่านการทำไซเลนร้อยละ 70 มีค่าความแข็งผิวน้อยกว่ากลุ่มเดนโตฟอร์ม แต่ความต้านทานการขัดสีและความขรุขระผิวมีค่าที่ดีกว่ากลุ่มเดนโตฟอร์ม ดังนั้นควรพิจารณาอีพอกซีเรซินที่เสริมความแข็งแรงด้วยผงอะลูมินาร้อยละ 70 เป็นวัสดุทดแทนที่มีแนวโน้มความเป็นไปได้และคุ้มค่าสำหรับการผลิตฟันเดนโตฟอร์ม