Results of Patients Triage according to MOPH ED Triage of Professional Nurses in Accident and Emergency Department, Krabi Hospital
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this cross-sectional research was to study the results of using patient according to MOPH ED Triage of professional nurses, duration of triage, duration of medical treatment, comparison of the duration of medical treatment with patient triage criteria at each level and satisfaction with accident and emergency services. The samples consisted of 1) 28 accident and emergency professional nurses and 2) 375 patients who got medical care at emergency and accident department. Data was collected by questionnaire and triage record form and analyzed by descriptive statistics and inferential statistics include: one sample t-test. The research found that most professional nurses had good level results to MOPH ED Triage at 78.6%. In triage of critical emergency, very urgent emergency, urgent emergency, non-urgent emergency and general patients had their symptoms assessed within an average of 2 minutes, 6 minutes, 7 minutes, 11 minutes, and 16 minutes, respectively. Critical emergency, very urgent emergency, urgent emergency patients, non-urgent emergency and general patients received medical treatment within an average of 9 minutes, 25 minutes, 38 minutes, 48 minutes, and 35 minutes, respectively. In this case, critical emergency, very urgent emergency, and urgent emergency patients take longer than the specified time limit. (immediately, 10 minutes, and 30 minutes, respectively) by statistically significant (p < 0.001). For urgent emergency and general patients takes less time than the specified criteria (less than 60 minutes and 1 hour or more) by statistically significant (p < 0.01). The service recipients were highly satisfied with the medical treatment services at 75.2%, followed by moderately and slightly satisfied at 21.6 and 3.2%, respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนิพนธ์ต้นฉบับจะต้องผ่านการพิจารณาโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่เชี่ยวชาญอย่างน้อย 2 ท่าน แบบผู้ทรงคุณวุฒิ และผู้แต่งไม่ทราบชื่อกันและกัน (double-blind review) และการตีพิมพ์บทความซ้ำต้องได้รับการอนุญาตจากกองบรรณาธิการเป็นลายลักษณ์อักษร
ลิขสิทธิ์
ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ เว้นว่าได้รับอนุญาตจากโรงพยาบาลเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ
เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
References
เยาวลักษณ์ ผุยหัวโทน, จุไรพร กนกวิจิตร. การศึกษาระบบการคัดกรองผู้ป่วยฉุกเฉิน แผนกผู้ป่วยฉุกเฉิน โรงพยาบาลประสาทเชียงใหม่. รายงานวิจัย; 2563.
กัลยารัตน์ หล้าธรรม. คุณภาพการคัดแยกประเภทผู้ป่วยฉุกเฉิน โรงพยาบาลศรีนครินทร์. ใน: การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติและนานาชาติ 2560; 2560. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ชนิดาภา ไกรธนสอน. การพัฒนารูปแบบการคัดแยกผู้ป่วยโดยใช้ดัชนีความรุนแรงฉุกเฉินต่อระยะรอคอยของผู้ป่วยและบทบาทของพยาบาลวิชาชีพ กลุ่มงานการพยาบาลผู้ป่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลลำพูน. วารสารโรงพยาบาลแพร่. 2565;30(1):69–81.
สุวสันต์ บุญยะรัตน์. ความแม่นยำของระบบการคัดกรองผู้ป่วยด้วยดัชนีความรุนแรงอุบัติเหตุและฉุกเฉิน เทียบกับเกณฑ์คัดแยกและมาตรความเฉียบพลันแคนาดา ในผู้มารับบริการที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ [อินเทอร์เน็ต]. 2564 [เข้าถึงเมื่อ 26 ก.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://he01.tcithaijo.org/index.php/crmjournal/article/view/245664/171807
วิพุธ เล้าสุขศรี, ปาริชาติ ชิวปรีชา, นูรียันญ์ สาเมาะ, ญาณิศา ไทยมิตร, ทวีวรรณ ศรีสุขคำ. การทำนายโอกาสรอดชีวิตของผู้ป่วยบาดเจ็บที่มารับการรักษาในห้องฉุกเฉินด้วยระบบการคัดแยกผู้ป่วยของประเทศไทย และ Trauma and Injury Severity Score (TRISS) [อินเทอร์เน็ต]. 2564 [เข้าถึงเมื่อ 26 ก.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/CMMJ MedCMJ/article/download/253938/171448
ศศิวิมล พงษ์นิลละอาภรณ์. การพัฒนาและการใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการจำแนกผู้ป่วยที่ห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลพะเยา [วิทยานิพนธ์]. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2562.
Gerdtz MF, Bucknall TK. Why we do the things we do: Applying clinical decision-making framework to triage practice. Accid Emerg Nurs. 2013;7:50–7.
โรงพยาบาลกระบี่. จำนวนผู้ป่วยที่มารับบริการที่แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ปีงบประมาณ 2563–2567. กระบี่: โรงพยาบาลกระบี่; 2567.
Yamanae T. Statistics: An Introductory Analysis. London: John Weather Hill Inc; 1967.
สุรางค์ วิมลธาดา. ผลของการคัดแยกผู้ป่วยตามระดับความเร่งด่วน ระยะเวลารอคอย และการรับรู้บทบาทการคัดแยกผู้ป่วยแผนกผู้ป่วยนอก ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลกระทุ่มแบน. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม. 2566;20(3):50–64.
จิราพร ทองพัฒน์. ผลการคัดกรองผู้ป่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉินตามระดับความเร่งด่วนของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลพนม [อินเทอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 13 พ.ย. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://srth.go.th/research/file/20240421181634-52_2567จิราพร%20ทองพัฒน์
ศิริพร บุญช่วย. ผลการคัดแยกผู้ป่วยตาม MOPH ED Triage ของพยาบาลวิชาชีพ แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลลำทับ. รายงานวิจัย; 2567.
Hostutler JJ, Taft SH, Snyder C. Patient needs in the Emergency Department: Nurses and patients perceptions. J Nurs Adm. 1999;29(1):43–50.
พักตร์ศิริ เกื้อกูล. ผลการคัดกรองผู้ป่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉินตามระดับความเร่งด่วนของพยาบาลวิชาชีพ งานอุบัติเหตุฉุกเฉินและนิติเวช โรงพยาบาลนภาลัย. วารสารหัวหินสุขใจไกลกังวล. 2561;2(2):35–45.
Newberry L. Emergency Nursing: Principle and Practice. 5th ed. St. Louis: Mosby; 2013.
สุไรยา รามาน, นุสรา ชนากานต์, เกิดกลิ่นหอม. เอกสารการอบรม Triage [อินเทอร์เน็ต]. 2566 [เข้าถึงเมื่อ 14 ก.พ. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://www.si.mahidol.ac.th/Th/division/nursing/NDivision/N_OBS/admin/knowledges_files/31_65_1.pdf
