การศึกษาปริมาณฝุ่นละอองรวมและสมรรถภาพปอดของพนักงานบริษัทรับเหมา ก่อสร้างถนนคอนกรีตแห่งหนึ่ง จังหวัดสุราษฎร์ธานี

บทคัดย่อ

     การศึกษาวิจัยแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินปริมาณการรับสัมผัสฝุ่นละอองรวมในบริเวณพื้นที่ปฏิบัติงาน ประเมินสมรรถภาพปอดของพนักงาน และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับสมรรถภาพปอดของพนักงานบริษัทรับเหมาก่อสร้างถนนคอนกรีตแห่งหนึ่ง จังหวัสุราษฎร์ธานี กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 30 คน ปฏิบัติงานทั้งหมด 3 แผนก ประกอบด้วย แผนกผลิตคอนกรีตผสมเสร็จ แผนกแอสฟัลท์ติกคอนกรีต และแผนกซ่อมบำรุงรถ การเก็บรวบรวมข้อมูลปริมาณฝุน่ ละอองรวม บริเวณพื้นที่ปฏิบัติงานตามมาตรฐานของ NIOSH Method No. 0500 ตลอดเวลาการทำงาน 8 ชั่วโมง ตรวจวัดสมรรถภาพปอดด้วยเครื่องสไปโรมิเตอร์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่
ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับสมรรถภาพปอด ด้วยสถิติ Chi-square และ Fisher's exact test
     ผลการศึกษาพบว่า แผนกที่มีความเข้มข้นของปริมาณฝุ่นละอองรวมบริเวณพื้นที่ทำงานมากที่สุด คือ แผนกซ่อมบำรุง ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.41 ± 0.92 mg/m3 แต่ไม่เกินมาตรฐานของ OSHA และ ACGIH ผลการประเมินสมรรถภาพปอด พบว่า พนักงานมีสมรรถภาพปอดผิดปกติแบบจำกัดการขยายตัว จำนวน 12 คน คิดเป็นร้อยละ 40.0 และพบว่าไม่มี
ปัจจัยใดสัมพันธ์กับสมรรถภาพปอด อย่างไรก็ตาม ควรมีการศึกษาปริมาณฝุ่นละอองขนาดเล็กที่สามารถสะสมในถุงลมปอดร่วมกับการตรวจสมรรถภาพปอด อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง และแนะนำให้พนักงานสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจที่สามารถกรองฝุ่นทรายขณะปฏิบัติงาน เช่น หน้ากากกันฝุ่น KN95 และ N95