ประสิทธิผลของโปรแกรมการประยุกต์ใช้ทฤษฎีแรงจูงใจร่วมกับแรงสนับสนุน ทางสังคม ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาตอนปลาย อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร
คำสำคัญ:
ทฤษฎีแรงจูงใจในการป้องกันโรค, นักเรียนชั้นประถมศึกษา, พฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออก, แรงสนับสนุนทางสังคมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการประยุกต์ใช้ทฤษฎีแรงจูงใจร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคม ในการป้องกันโรคไข้เลือดออกของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนจำนวน 66 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 33 คน โดยกลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมฯ ทั้ง 6 กิจกรรม ได้แก่ ภัยร้ายใกล้ตัว มารู้จักความเสี่ยงกันเถอะ ต้นสายปลายเหตุ ปูนแดงสมุนไพร มหัศจรรย์ สุขภาพดีด้วยตัวเรา และรู้วิธี ย่อมปลอดภัยเป็นระยะเวลา 7 สัปดาห์ และระยะติดตามสัปดาห์ที่ 10 ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการเรียนการสอนตามหลักสูตรปกติของโรงเรียน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา Independent t-test, One-way repeated measure ANOVA และ Bonferroni
ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ยการรับรู้ความรุนแรง การรับรู้โอกาสเสี่ยง ความคาดหวังในประสิทธิผลของการปฏิบัติของนักเรียน ความคาดหวังในความสามารถของตนเองในการป้องกันโรค และพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออก สูงกว่าก่อนการทดลอง และกลุ่มทดลองมีคะแนนหลังการทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.05) ดังนั้น โรงเรียนหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีการจัดกิจกรรมในการสร้างแรงจูงใจให้เกิดกับนักเรียนร่วมกับการสนับสนุนทางสังคม เช่น วัสดุ เงิน และกำลังคน ทั้งคุณครู และเพื่อน เพื่อส่งเสริมให้เกิดการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของนักเรียนอย่างถูกต้องและเหมาะสมต่อไป
เอกสารอ้างอิง
Best, J. (1977). Research in education. (3rd ed.). Englewood cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
Chayyaphong, A., & Inlak, S. (2019). A study of relationship between self-efficacy, social support and dengue hemorrhagic fever prevention behavior of children in Nadee District, Prachinburi Province. Journal of Bamrasnaradura Infectious Diseases Institute. 13(3), 182-191. (in Thai)
Cohen, S., & Wills, T. A. (1985). Stress, social Psychological Bulletin, 98(2), 310-357.
Department of Disease Control. (2015). Academic manual of dengue infectious diseases and dengue hemorrhagic fever medical and public health. Nonthaburi: Department of Disease Control. (in Thai)
Department of Disease Control. (2018). Annual report 2018 bureau of vector borne disease. Bangkok: Aksorn Grphic and Design Publishing Limited Partnership.
Department of Disease Control. (2019). Dengue fever forecast report in 2019. Nonthaburi: Department of Disease Control. (in Thai)
Dunn, S. P., & Rogers, R. W. (1986). Protection motivation theory and preventive health: Beyond the health belief model. Journal of Health Education Research, 1(3), 153-161.
Doloh, O., Seng, A., Kaewsawat, S., & Khammaneechan, P. (2019). Threat perception on dengue fever
among students living in on-campus dormitory at a university in southern region of Thailand. Journal of Graduate School, 16(75), 118-123. (in Thai)
House, J. S. (1981). The nature of social support in M.A. Reading. (Ed.). Work stress and social support.California: Addison-Wesley. Institute for Urban Disease Control and Prevention. (2018). Guidelines for surveillance, prevention and control of dengue fever in urban areas. Bangkok: The Agricultural Co-operative of Thailand., Ltd. (in Thai)
Junwin, B. (2022). Relationship between perception and prevention behavior of dengue hemorrhagic fever among people in the districts with high-morbidity rate, Nakhon Si Thammarat province. Academic Journal of Community Public Health, 8(3), 141-156.
Khayankannawee, W. (2022). Factors predicting preventive behaviors towards dengue fever of the people in Huai Kha Khaeng forest line, Lansak Sub-district, Uthai Thani Province. Journal of Nursing and Health Science Research, 14(2), 1-19.
Kumsri, S., & Reamrimmadun, Y. (2018). Knowledge and preventive behaviors for dengue hemorrhagic fever among secondary school students, Watsothonwararamworawiharn School, Na Muang Sub-district, Muang
Chachoengsao District, Chachoengsao Province. HCU Journal of Health Science, 22(43-44), 43-54.
Management Information System,Phichit Provincial Health Office. (2022). The survey of Aedes aegyptilarvae in Phichit during October 2017-June 2022. Retrieved 2022, July 20, from http://www.ppho.go.th/mis-new/hi-ci/hici_report_1.php. (in Thai)
Ministry of Public Health.(2020). Controlling dengue fever by controlling mosquito breeding water sources. Bangkok: Office of the Printing Affairs of the Veterans Organization. (in Thai)
Office of Disease Prevention and Control 3 Nakhon Sawan. (2020). Situation of dengue fever health zone 3. Retrieved September 10, 2022, from https://spbo3.moph.go.th/ket/wp-content/uploads/2019/10/สถานการณ์-DHF-3-สัปดาห์-40.pdf (in Thai)
Phichit Provincial Health Office. (2019).School dengue unit guideline. Retrieved September 30, 2022, from http://www.ppho.go.th/webppho/dl_strat/F20190618162303.pdf (in Thai)
Polit, D. F., & Beck, C. T. (2004). Nursing research principles and methods.(7th ed.). New York: A Wolters Kluwer company.
Schlesselman, J.J. (1982). Case-control studies design, conduct analysis. New York: Oxford University.
Suphunnakul, P. (2018). Application of statistics in public health research. Phitsanulok: Naresuan University Publishing House. (in Thai)
World Health Organization. (2019). Dengue. Retrieved March 12,2022, from https://www.who.int/southeastasia/health-topics/dengueand-severe-dengue
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารวิจัยสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องบทความในวารสารวิชาการและวิจัยเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยนเรศวร และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ ความรับผิดชอบเกี่ยวกับบทความแต่ละเรื่องผู้เขียนจะรับผิดชอบของตนเองแต่ละท่าน
