ผลของการสวดมนต์บทสวดบูชาพระรัตนตรัยต่ออัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิต และความสามารถในด้านมิติสัมพันธ์ ในนักศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีทางการแพทย์และสาธารณสุข กาญจนาภิเษก

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองชนิดสองกลุ่ม แบบวัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการสวดมนต์บทสวดบูชาพระรัตนตรัยต่ออัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิต และความสามารถในด้านมิติสัมพันธ์กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาของวิทยาลัยเทคโนโลยีทางการแพทย์และสาธารณสุข กาญจนาภิเษก จำนวน 60 คนแบ่งเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มสวดมนต์และกลุ่มนั่งพัก กลุ่มละ 30 คนโดยวิธีจับคู่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยวิดีโอบทสวดมนต์บูชาพระรัตนตรัย หนังสือบทสวดมนต์บูชาพระรัตนตรัย เครื่อง Multi-Parameter Patient Monitor รุ่น 700 แบบบันทึกอัตราการเต้นของหัวใจและความดันโลหิต และโปรแกรม Deary-Liewald reaction time tester พร้อมกับแบบบันทึกคะแนน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Dependent sample t-test และ Independent sample t-test กำหนดระดับนัยสำคัญที่ 0.05

ผลการศึกษาภายหลังการทดลองพบว่า 1) การสวดมนต์บทสวดบูชาพระรัตนตรัยส่งผลให้อัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิตซิสโตลิก ความดันโลหิตไดแอสโตลิก และความสามารถเชิงมิติสัมพันธ์ด้านปฏิกิริยาแบบซับซ้อนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) การนั่งพักส่งผลให้อัตราการเต้นของหัวใจและความดันโลหิตไดแอสโตลิกลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) การสวดมนต์ส่งผลให้อัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิตซิสโตลิก ความดันโลหิตไดแอสโตลิก และความสามารถเชิงมิติสัมพันธ์ด้านปฏิกิริยาแบบซับซ้อนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเทียบกับกลุ่มนั่งพัก ดังนั้น การสวดมนต์สามารถนำมาใช้เป็นกิจกรรมเตรียมความพร้อมของนักศึกษาก่อนเข้าเนื้อหาของบทเรียนที่จำเป็นต้องอาศัยความสามารถเชิงมิติสัมพันธ์