ผลของโปรแกรมลดการได้รับควันบุหรี่มือสองในครัวเรือนตำบลบ้านติ้ว อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของ โปรแกรมลดการได้รับควันบุหรี่มือสองในบ้านของสมาชิกในครัวเรือนตำบลบ้านติ้ว อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาคือ ครัวเรือนที่มีเด็กอายุ 0-5 ปี อาศัยอยู่ร่วมกับผู้ที่สูบบุหรี่ โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม จำนวนกลุ่มละ 20 หลังคาเรือน ใช้วิธีการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์การคัดเลือกที่กำหนดไว้เก็บรวบรวมข้อมูลก่อนและหลังการทดลอง โดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Mann-Whitney U test และ Wilcoxon signed-rank test

ผลการศึกษาพบว่า ภายหลังการจัดโปรแกรมลดการได้รับควันบุหรี่มือสองในบ้าน สมาชิกในบ้านที่มีเด็กอายุ 0-5 ปี อาศัยอยู่ร่วมกับผู้ที่สูบบุหรี่ มีคะแนนเฉลี่ยการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคจากควันบุหรี่มือสองการรับรู้ความรุนแรงของโรคจากควันบุหรี่มือสอง การรับรู้ประโยชน์ของการไม่สัมผัสควันบุหรี่มือสอง พฤติกรรมการดูแลสุขภาพคนในครอบครัว พฤติกรรมการป้องกันและหลีกเลี่ยงการได้รับควันบุหรี่มือสอง และพฤติกรรมการปฏิบัติตามมาตรการบ้านปลอดบุหรี่สูงกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.05) แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมลดการได้รับควันบุหรี่มือสองในบ้านส่งผลต่อระดับการรับรู้หลายๆ ด้านและพฤติกรรมการป้องกันและหลีกเลี่ยงการได้รับควันบุหรี่มือสองของสมาชิกในบ้าน