ความชุกของกลุ่มอาการถอนพิษสุรารุนแรงและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในผู้ป่วยภาวะขาดสุราที่ได้รับการปรึกษาทางจิตเวช ณ ห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย: การศึกษาเชิงพรรณนา

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความชุกของภาวะขาดสุรารุนแรงและระบุปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะถอนสุรา ในผู้ป่วยภาวะขาดสุราที่มารับบริการที่ห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลระดับตติยภูมิ

วิธีการศึกษา การศึกษาเชิงพรรณนาแบบย้อนหลังในผู้ป่วยจำนวน 179 ราย ที่ได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะขาดสุราที่ได้รับการปรึกษาแผนกจิตเวช ณ ห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย โดยภาวะขาดสุรารุนแรง กำหนดโดยการมีคะแนน Alcohol Withdrawal Scale (AWS) มากกว่า 15 คะแนน มีภาวะเพ้อสั่น มีอาการชักจากการขาดสุรา หรือได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ผู้รักษาอย่างใดอย่างหนึ่ง โดยข้อมูลประวัติทางคลินิกและผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการถูกวิเคราะห์ด้วยสถิติ Univariate analysis และ Multivariate analysis โดยใช้ Generalized Linear Model (GLM) แบบ Hierarchical approach เพื่อหาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะถอนสุรารุนแรง

ผลการศึกษา ความชุกของภาวะขาดสุรารุนแรงในกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับการปรึกษาจิตเวชอยู่ที่ร้อยละ 73.7 ผลการวิเคราะห์พหุตัวแปรพบว่า ประวัติการชักจากการขาดสุรา เป็นปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะขาดสุรารุนแรงมากที่สุด โดยเพิ่มความเสี่ยงของการเกิดภาวะขาดสุรารุนแรงถึง 5.5 เท่า (Adjusted Odds Ratio [AOR], 5.50; 95% CI, 1.75 - 24.76) นอกจากนี้ยังพบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์แบบผกผันอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ ระดับไบคาร์บอเนต (bicarbonate) (AOR, 0.31 ต่อการเพิ่มขึ้น 10 mmol/L; 95% CI, 0.13 - 0.69) และระดับเกล็ดเลือด (platelets) (AOR, 0.58 ต่อการเพิ่มขึ้น 100,000/μL; 95% CI, 0.38 - 0.87) ซึ่งบ่งชี้ว่าระดับที่ต่ำลงของตัวแปรเหล่านี้สัมพันธ์กับความเสี่ยงที่สูงขึ้นในการเกิดภาวะขาดสุรารุนแรง

สรุป ความชุกของภาวะขาดสุรารุนแรงในกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับการปรึกษาจิตเวชนี้อยู่ในระดับสูง ประวัติการชักจากการขาดสุรา ระดับ Bicarbonate และ Platelets เป็นปัจจัยที่พบความสัมพันธ์กับภาวะขาดสุรารุนแรงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากข้อจำกัดของรูปแบบการศึกษาเชิงพรรณนาแบบย้อนหลัง ปัจจัยเหล่านี้ยังไม่สามารถนำไปใช้เป็นตัวทำนายได้โดยตรง จำเป็นต้องมีการศึกษาแบบไปข้างหน้าเพื่อยืนยันความสัมพันธ์เชิงสาเหตุต่อไป