The Irradiation of Blood and Blood Components in Siriraj Hospital

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ : การฉายรังสีเลือดและส่วนประกอบของเล็อดก่อนให้แก่ผู้ป่วย เป็นวิธีที่ใช้ป้องกันการเกิด TA- GVHD (ransfusion graft verous host disease) เนื่องจากระบบภูมิคุ้มกันของผู้ป่วยไม่สามารถที่จะขจัด viable T lymphoote ซึ่งมีปะปนอยู่ในเลือดและส่วนประกอบของเล็อด viable T- lymphocyte จะไปทำอันตรายต่ออวัยวะของผู้ป่วย เกิดผื่นแดงที่ผิวหนัง ท้องเสีย การทำงนของตับล้มเหลว ถ้ามีอาการรุนแรงผู้ป่วยจะเสียชีวิต การฉายรังสี
โดย blood irradiator ที่มี Cesium 137 เป็นสารกัมมันตภาพรังสี ขนาดของรังสื คือ 1,500-2,500 cGy เพียงพอที่จะ inactivate T-lymphocyte เพื่อป้องกันการเกิด TA-GVHD แต่รังสีจะมีผลต่อ viability ของเม็ดเล็อดแดง และทำให้ระดับ potassium ในเลือดเพิ่มขึ้น FDA ของประเทศสหรัฐอเมริกา จึงได้กำหนดให้ใช้เลือดที่ผ่านการฉายรังสืภายใน 28 วัน สำหรับเกร็ดเลือดอายุการใช้งานยังคงเหมือนเดิม อประมาณ 3-5 วัน เนื่องจากไม่ได้รับผลกระทบจาการ
ฉายรังสี รายงานนี้นำสนอความรู้เกี่ยวกับการใช้เครื่องฉายรังสีเลือดให้แก่ผู้ป่วยที่มีปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิด TA-GVHD โดยเป็นรายงานการฉยรังสีเลือดและส่วนประกอบของเลือดที่ธนาคารเลือดในโรงพยาบาลศิริราช ซึ่งพบว่าจำนวนผู้ป่วยที่มารับเลือดที่ผ่นการฉายแสงมากที่สุดในช่วงปี พ.ศ. 2544-2546 คือ ผู้ป่วยที่ได้รับการปลูกถ่ายไขกระดูก มีจำนวน 105 ราย (38.18%) โดยได้รับเลือดและส่วนประกอบของเลือดที่ผ่นการฉายแสงจำนวน 1,588 ยูนิต (68.12%)