การศึกษาย้อนหลัง 10 ปีสำหรับลักษณะทางคลินิกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับ การตอบสนองต่อการรักษามะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กินในผู้ป่วยผู้ใหญ่ไทย

บทคัดย่อ

บทนำ การศึกษาเกี่ยวกับลักษณะทางคลินิกและผลการตอบสนองต่อการรักษาของโรคนี้ในประเทศไทยยังมีอยู่น้อย การศึกษานี้จึงมีจุดประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลดังกล่าว วิธีการ เป็นการศึกษาย้อนหลังในผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่เป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กินที่โรงพยาบาล
ศรีนครินทร์ มีการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะทางคลินิกของผู้ป่วยและปัจจัยที่อาจมีผลต่อผลการรักษาซึ่งจะนำมาวิเคราะห์ต่อด้วยวิธี
Cox regression และ Kaplan-Meier ผลการวิจัย มีผู้ป่วย 84 ราย อายุเฉลี่ย 46.2 ปี ชนิดย่อยที่พบบ่อยสุดคือ nodular sclerosis
(33, 39.2%) และ mixed cellularity (33, 39.2%) ผู้ป่วยส่วนใหญ่อยู่ในระยะที่สอง (31, 36.9%) ส่วนใหญ่มีอาการตามระบบ (44,52.4%) พบว่าการได้รับการตอบสนองต่อการรักษาแบบสมบูรณ์มีความสัมพันธ์ต่อการรอดชีวิต hazard ratio 0.4, p < 0.001 และ การที่มีรอยโรคตั้งแต่ 3 ตำแหน่งสัมพันธ์กับการเสียชีวิต hazard ratio 1.8, p = 0.014 และจาก Kaplan-Meier curves พบว่าการที่มีระยะโรคเป็นระยะต้นมีอัตราการรอดชีวิตสูงกว่าระยะลุกลาม สรุป ชนิดย่อยของมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กินที่พบบ่อยที่สุด คือ nodular sclerosis และ mixed cellularity ซึ่งมักรักษาสูตรแรกด้วยยา ABVD และหากได้ผลการตอบสนองเป็นแบบสมบูรณ์ จะทำให้มีโอกาสรอดชีวิตสูงขึ้น และการที่มีรอยโรคตั้งแต่ 3 ตำแหน่งสัมพันธ์กับการเสียชีวิตที่มากขึ้น