ความปลอดภัยและประสิทธิภาพของการใช้ยาดีเฟอริโพรน (GPO-L-ONE®) ชนิดน้ำชนิดเดียวในผู้ป่วยเด็กโรคธาลัสซีเมียชนิดพึ่งพาเลือดที่มีภาวะธาตุเหล็กเกิน
Liquid formulation of deferiprone among young thalassemia children
คำสำคัญ:
Liquid formulation, Deferiprone, Iron overload, Thalassemiaบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
ความเป็นมา ยาขับเหล็กสำหรับผู้ป่วยอายุ 2-6 ปีมีจำกัด วัตถุประสงค์ รายงานความปลอดภัยและประสิทธิภาพของการใช้ยาดีเฟอริโพรน (GPO-L-ONE®) ชนิดน้ำ ชนิดเดียวในผู้ปวยเด็กโรคธาลัสซีเมียชนิดพึ่งพาเลือดที่มีภาวะธาตุเหล็กเกิน ผู้ป่วยและวิธีการ ผู้ป่วยเด็กโรคธาลัสซีเมียชนิดพึ่งพาเลือดที่มีภาวะธาตุเหล็กเกินอายุ 2-12 ปีได้รับยาดีเฟอริโพรนขนาด 50-100 มก./กก./วัน แบ่งให้วันละ 3 ครั้ง ประสิทธิภาพของการขับธาตุเหล็ก กำหนดเป็นตอบสนองหรือไม่ตอบสนองขึ้นกับการลดลงของระดับเฟอร์ริติน มากกว่าหรือเท่ากับร้อยละ15 หรือน้อยกว่าร้อยละ 15 เมื่อเปรียบเทียบกับระดับเฟอร์ริตินก่อนได้รับยา ผลการศึกษา ผู้ป่วยโรคธาลัสซีเมีย 19 ราย (ชาย 7 และหญิง 12) ที่มีอายุเฉลี่ยเท่ากับ 4.1 ปีเข้าร่วมในการวิจัย ค่าเฉลี่ยปริมาณธาตุเหล็กที่ได้รับจากการรับเลือดสม่ำเสมอเท่ากับ 0.41 มก./กก./วัน ผู้ป่วย 18 และ 8 จากจำนวนทั้งหมด 19 รายได้รับยาเฟอริโพรนนาน 1 และ 2 ปีตามลำ ดับ ปริมาณยาเฟอริโพรนสูงสุดที่ได้รับเท่ากับวันละ 100 มก./กก. ค่าเฉลี่ยของระดับเฟอร์ริตินก่อนได้รับยาดีเฟอริโพรนเท่ากับ 1,470 นาโนกรัม/มล. และค่าเฉลี่ยของระดับเฟอร์ริตินที่เปลี่ยนแปลงเท่ากับ +633 และ +64.5 นาโนกรัม/มล. เมื่อสิ้นสุดการรักษาปีที่ 1 และ 2 ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม มีเพียงผู้ป่วย 4 รายจากจำนวนทั้งหมด 19 ราย คิดเป็นร้อยละ 21 ที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นผู้ป่วยที่ตอบสนองต่อยาดีเฟอริโพรนโดยเริ่มมีระดับเฟอร์ริตินลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติตั้งแต่เดือนที่ 6 ของการรักษา และพบภาวะแทรกซ้อนจากการใช้ยาดีเฟอริโพรน 10 ครั้งในผูป้ ่วย 5 ราย ได้แก่ระดับเอ็นไซม์ของตับเพิ่มขึ้น (transminitis) 3 ครั้ง จำ นวนเม็ดเลือดขาวต่ำกว่า 500 เซลล์/ไมโครลิตร 1 ครั้ง จำนวนเม็ดเลือดขาวต่ำ กว่า 1,500 เซลล์/ไมโครลิตร 2 ครั้งและภาวะเกล็ดเลือดต่ำ 4 ครั้ง ซึ่งหายเป็นปกติ โดยไม่ต้องรับยารักษา สรุป ยาดีเฟอริโพรนชนิดน้ำ (GPO-L-ONE ®) ในขนาดวันละ 100 มก./กก. มีความปลอดภัยในผู้ป่วยเด็กแต่ประสิทธิภาพในการลดภาวะธาตุเหล็กเกิน พบว่ามีการตอบสนองในผู้ป่วยเพียง 4 รายจากจำนวนทั้งหมด 19 รายคิดเป็นร้อยละ 21
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Wood JC, Enriquez C, Ghugre N, Duessel MO, Aguilar M, Nelson MD, et al. Physiology and pathophysiology of iron cardiomyopathy in thalassemia. Ann N Y Acad Sci 2005;1054:386-95.
Musallam KM, Cappellini MD, Wood JC, Motta I, Graziadei G, Tamim H, et al. Elevated liver iron concentration is a marker of increased morbidity in patients with beta thalassemia intermedia. Haematologica 2011;96:1605-12.
De Sanctis V, Soliman A, Yassin M. Iron overload and glucose metabolism in subjects with β-thalassaemia major: an overview. Curr Diabetes Rev 2013;9:332-41.
Origa R. Beta-thalassemia. In: Adam MP, Ardinger HH, Pagon RA, Wallace SE, Bean LJH, Stephens K, Amemiya A, editors. GeneReviews® [Internet]. Seattle (WA): University of Washington, Seattle; 1993-2020.
Shah FT, Sayani F, Trompter S, Draser E, Piga A. Challenges of blood transfusion in β-thalassemia. Blood Rev 2019;37:100588. https://doi.org/10.1016/j.blre.2019.100588
Brittenham GM. The red cell cycle. In: Brock JH, Halliday JW, Pippard MJ, Powell LW, eds. Iron Metabolism in Health and Disease. London: WB Saunders; 1994.
Aydinok Y, Kattamis A, Viprakasit V. Current approach to iron chelation in children. Br J Haematol. 2014;165:745-55.
Porter J, Viprakasit V. Iron overload and chelation. In: Cappellini MD, Cohen A, Porter J, Taher A, Viprakasit V, eds. Guidelines for the management of transfusion dependent thalassemia. 3rd edition. Nicosia, Thalassemia International Federation; 2014, p. 42-99.
Viprakasit V. Comprehensive management for thalassemia. J Hematol Transf Med. 2013;23:303-20.
al-Refaie FN, Hershko C, Hoffbrand AV, Kosaryan M, Olivieri NF, Tondury P, et al. Results of long-term deferiprone (L1) therapy: a report by the International Study Group on Oral Iron Chelators. Br J Haematol 1995;91:224-9.
Piga A, Gaglioti C, Fogliacco E, Tricta F. Comparative effects of deferiprone and deferoxamine on survival and cardiac disease in patients with thalassemia major: a retrospective analysis. Haematologica 2003;88:489-96.
Cohen AR, Galanello R, Piga A, De Sanctis V, Tricta F. Safety and effectiveness of long-term therapy with the oral iron chelator deferiprone. Blood 2003;102:1583-7.
ElAlfy MS, Sari TT, Lee CL, Tricta F, El-Beshlawy A. The safety, tolerability, and efficacy of a liquid formulation of deferiprone in young children with transfusional iron overload. J Pediatr Hematol Oncol. 2010;32:601-5.
Chuansumrit A, Songdej D, Sirachainan N, Wongwerawattanakoon P, Kadegasem P, Sasanakul W. Safety profile of a liquid formulation of deferiprone in young children with transfusion-induced iron overload: a 1-year experience. Paediatr Int Child Health 2016;36:209-13.
Sripichai O, Makarasara W, Munkongdee T, Kumkhaek C, Nuchprayoon I, Chuansumrit A, et al. A scoring system for the classification of beta-thalassemia/Hb E disease severity. Am J Hematol. 2008;83:482-4.
Nagar S, Zalatoris JJ, Blanchard RL. Human UGT1A6 pharmacogenetics: identification of a novel SNP, characterization of allele frequencies and functional analysis of recombinant allozymes in human liver tissue and in cultured cells. Pharmacogenetics. Pharmacogenetics. 2004;14:487-99.
Capellimi MD, Cohen A, Eleftheriou A, Piga A, Porter J, Taher A. Guidelines for the Clinical Management of Thalassemia: Thalassemia International Federation. Nicosis, Cyprus 2008; p 33-61.
National Health Security Office. Guidelines of Reimbursement for Health Care Service. Bangkok: Sahamit Printing & Publishing Ltd; 2019. p. 102-24.
Viprakasit V, Nuchprayoon I, Chuansumrit A, Torcharus K, Pongtanakul B, Laothamatas J, et al. Deferiprone (GPO-L-ONE®) monotherapy reduces iron overload in transfusion-dependent thalassemias: 1-year results from a multicenter prospective, single arm, open label, dose escalating phase III pediatric study (GPOL-ONE; A001) from Thailand. Am J Hematol. 2013;88:251-60.
Songdej D, Sirachainan N, Wongwerawattanakoon P, Sasanakul W, Kadegasem P, Sungkarat W, et al. Combined chelation therapy with daily oral deferiprone and twice-weekly subcutaneous infusion of desferrioxamine in children with β-thalassemia: 3-year experience. Acta Haematol. 2015;133:226-36.
Olivieri NF, Brittenham GM, Matsui D, Berkovitch M, Blendis LM, Cameron RG, et al. Iron-chelation therapy with oral deferiprone in patients with thalassemia major. N Engl J Med. 1995;332:918-22.
Hoffbrand AV, AL-Refaie F, Davis B, Siritanakatkul N, Jackson BF, Cochrane J, et al. Long-term trial of deferiprone in 51 transfusion-dependent iron overloaded patients. Blood. 1998;91:295-300.
Cohen AR, Galanello R, Piga A, Dipalma A, Vullo C, Tricta F. Safety profile of the oral iron chelator deferiprone: a multicentre study. Br J Haematol. 2000;108:305-12.
Cappellini MD, Musallam KM, Taher AT. Overview of iron chelation therapy with desferrioxamine and deferiprone. Hemoglobin 2009;33(Suppl 1):S58-69.
Hoffbrand VA. Deferiprone therapy for transfusional iron overload. Best Pract Res Clin Haematol. 2005;18:299-317.
Singh S, Epemolu RO, Dobbin PS, Tilbrook GS, Ellis BL, Damani LA, et al. Urinary metabolic profiles in human and rat of 1,2-dimethyl- and 1,2-diethyl-substituted 3-hydroxypyridin-4-ones.Drug Metab Dispos. 1992;20:256-61.
Limenta LM, Jirasomprasert T, Tankanitlert J, Svasti S, Wilairat P, Chantharaksri U, et al. UGT1A6 genotype-related pharmacokinetics of deferiprone (L1) in healthy volunteers. Br J Clin Pharmacol. 2008;65:908-16.
Saeki M, Saito Y, Jinno H, Sai K, Kaniwa N, Ozawa S, et al. Genetic polymorphisms of UGT1A6 in a Japanese population. Drug Metab Pharmacokinet. 2005;20:85-90.
Viprakasit V, Lee-Lee C, Chong QT, Lin KH, Khuhapinant A. Iron chelation therapy in the management of thalassemia: the Asian perspectives. Int J Hematol. 2009;90:435-45.
