การติดตามตรวจวัดระดับยาแวนโคมัยซิน ณ ศูนย์หัวใจสิริกิติ์ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการให้บริการติดตามตรวจวัดระดับยาแวนโคมัยซินในเลือด ณ ศูนย์หัวใจสิริกิติ์ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยศึกษาถึงคุณลักษณะของผู้ป่วยที่ได้รับบริการ ข้อบ่งใช้ของยา จำนวนครั้งของการสั่งวัดระดับยา ระดับยาและค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ โดยเป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบย้อนหลังในผู้ป่วยที่มีอายุมากกว่า 15 ปี ที่พักรักษาตัว ณ ศูนย์หัวใจสิริกิติ์ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และได้รับยาฉีดแวนโคมัยซินระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ถึง 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ในช่วงเวลาที่ทำการศึกษามีผู้ป่วยที่ได้รับบริการติดตามตรวจวัดระดับยาแวนโคมัยซินในเลือดรวมทั้งสิ้น 43 ราย ผู้ป่วยที่ผ่านเกณฑ์คัดกรองจำนวน 27 ราย ค่ามัธยฐานของอายุ น้ำหนักตัวครีตินินในซีรั่ม ยูเรียไนโตรเจนในเลือด และการค่าจัดครีเอตินิน เท่ากับ 51.00 ปี, 51.20 กก. 1.40 มก./ดล., 24.30 มก/ดล. และ 44.41 มล./นาที ตามลำดับ ข้อบ่งใช้แวนโคมัยซิน คือเพื่อรักษาการติดเชื้อที่หัวใจ ผิวหนัง และปอดและหัวใจ 24, 2 และ 1 ราย ตามลำดับ มีการส่งวัดระดับยา 80 ครั้งแต่มีเพียง 56 ครั้งที่ สามารถประเมินได้ ผู้ป่วยมีระดับยาแวนโคมัยซินสูงสุดในเลือดอยู่ในช่วงการรักษา 19 ครั้ง (ร้อยละ 33.93) และนอกช่วงการรักษา 37 ครั้ง (ร้อยละ 66.07) และมีระดับยาแวนโคมัยซินต่ำสุดในเลือดอยู่ในช่วงการรักษา 30 ครั้ง (ร้อยละ 53.57) และนอกช่วงการรักษา 26 ครั้ง (ร้อยละ 46.43) เภสัชกรได้เสนอให้แพทย์ปรับเปลี่ยนขนาดและ/หรือช่วงห่างการให้ยา 39 ครั้ง แพทย์ปฏิบัติตามค่าแนะนำของเภสัชกรอย่างครบถ้วน 34 ครั้ง (ร้อยละ 87.18) ซึ่งมีการตรวจวัด ระดับยาชาหลังแพทย์ปฏิบัติตามคำแนะนำ 23 ครั้ง ผู้ป่วยมีระดับยาอยู่ในช่วงการรักษา 11 ครั้ง และนอกช่วงการ รักษา 12 ครั้ง ค่ามัธยฐานของพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ได้แก่ ปริมาตรการกระจายตัว ค่าคงที่การกำจัด ค่าการกำจัด และค่าครึ่งชีวิตของผู้ป่วยเท่ากับ 0.7800 ล., 0.0545 ชม.^-1, 35.8253 มล./นาที และ 12.7237 ชม. ตามลำดับ ผลการศึกษาสรุปได้ว่าการติดตามตรวจวัดระดับยาแวนโคมัยซินในเลือดช่วยในการปรับขนาดการใช้ยา สำหรับผู้ป่วยเฉพาะราย ซึ่งอาจช่วยทำให้ผลการรักษามีประสิทธิภาพและป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยเกิดอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาได้