คุณภาพชีวิตการทำงานของเภสัชกรโรงพยาบาลชุมชน สังกัดกระทรวงสาธารณสุข เขตตรวจราชการที่ 10

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินคุณภาพชีวิตการทำงานของเภสัชกรโรงพยาบาลชุมชนและประเมินกลยุทธ์ทางการบริหารตามแนวคิด 7-S ที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของเภสัชกรโรงพยาบาลชุมชน สังกัดกระทรวงสาธารณสุข เขตตรวจราชการที่ 10 กลุ่มตัวอย่าง ถือ เภสัชกรที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลชุมชน สังกัดกระทรวงสาธารณสุข เขตตรวจราชการที่ 10 จำนวน 111 คน เก็บรวบรวม ข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนี้อหาจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 ท่าน และตรวจสอบ ความเที่ยงได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาคเท่ากับ 0.91 สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าช่วงเชื่อมั่นที่ 95% ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่ามัธยฐาน ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุด ฟิชเชอร์เอ็กแซ็ก ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสเปียร์แมนและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัย พบว่าระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของเภสัชกรโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (3.31±0.48) ระดับกลยุทธ์ทางการบริหาร ตามแนวคิด 7-S โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (3.48±0.57) กลยุทธ์ทางการบริหารตามแนวคิด 7-S มีความสัมพันธ์ในระดับสูงทางบวกกับคุณภาพชีวิตการทำงานของเภสัชกรโรงพยาบาลชุมชน สังกัดกระทรวงสาธารณสุข เขตตรวจราชการที่ 10 (r=0.793, p<0.001) และ กลยุทธ์ทางการบริหารตามแนวคิด 7-S ด้านค่านิยมร่วมสามารถทำนายคุณภาพชีวิตการทำงานของเภสัชกรโรงพยาบาลชุมชน สังกัดกระทรวงสาธารณสุข เขตตรวจราชการที่ 10 ได้ร้อยละ 64.6 อธิบายได้ด้วยสมการ คือ คุณภาพชีวิตการทำงานของเภสัชกร = 0.910 + (0.685) (ค่าคะแนนกลยุทธ์ทางการบริหารตามแนวคิด 7-S ด้านค่านิยมร่วม) ดังนั้นผู้บริหารระดับสูงของกระทรวงสาธารณสุขจึงควรพิจารณาปรับปรุงคุณภาพชีวิตการทำงานของเภสัชกรโรงพยาบาลชุมชนให้ดีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านความสมดุล ระหว่างชีวิตการทำงานกับชีวิตด้านอื่น ๆ และด้านค่าตอบแทนที่เพียงพอและยุติธรรม