โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดไมแอสทีเนียกราวิส

บทคัดย่อ

โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดไมแอสทีเนียกราวิส (Myasthenia gravis) เป็นโรคที่เกิดจากระบบภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง (Autoimmune disease) ซึ่งส่งผลกระทบต่อบริเวณรอยต่อกล้ามเนื้อร่วมประสาท (Neuromuscular junction) ในประเทศไทยพบอุบัติการณ์การเกิดโรคเฉลี่ยประมาณ 2.17 ต่อประชากร 100,000 คน โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดนี้ เกิดจากการสร้างออโตแอนติบอดี (Autoantibody) ต่อตัวรับชนิดอะซีทิลโคลีนแบบนิโคตินิก (Nicotinic acetylcholine receptors) ที่เยื่อหุ้มเซลล์ประสาทหลังไซแนปส์  (Postsynaptic membrane) ซึ่งก่อให้เกิดอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงขึ้น โดยคุณลักษณะของอาการและอาการแสดงทางคลินิก คือ หนังตาตก มองเห็นภาพซ้อน การเคี้ยวอ่อนแรง กลืนลำบาก และมักมีอาการอ่อนแรงไม่เท่ากันในระหว่างวัน ซึ่งอาการอ่อนแรงหรือล้าของกล้ามเนื้อมักดีในตอนเช้าและแย่ขึ้นเรื่อยๆ ในระหว่างวัน โดยเฉพาะหลังออกกำลังกายหรือหลังจากออกแรงต่อเนื่อง และอาการอ่อนแรงดีขึ้นเมื่อได้พัก ในการรักษาโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดไมแอสทีเนียกราวิสตามสรีรวิทยาการเกิดโรคมีเป้าหมายอยู่ 2 ประการ คือ 1) เพิ่มปริมาณอะซีทิลโคลีนที่จะไปจับกับตัวรับชนิดอะซีทิลโคลีนแบบนิโคตินิกโดยใช้สารยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อะซีทิลโคลีนเอสเทอเรส และ 2) ใช้การรักษาที่ลดภาวะภูมิคุ้มกันเพื่อลดการจับกับของแอนติบอดีต่อตัวรับชนิดอะซีทิลโคลีนแบบนิโคตินิก