เปรียบเทียบกฎหมายการโฆษณายาระหว่าง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวและประเทศไทย

บทคัดย่อ

บทนำ: สาเหตุหนึ่งของการใช้ยาในทางไม่เหมาะสมในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) เกิดจากกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการโฆษณายา (สปป.ลาว) อาจจะยังไม่รัดกุม งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการโฆษณายาของ สปป.ลาว กับประเทศไทยเพื่อค้นหาจุดที่ควรพัฒนาหรือปรับปรุงและให้ข้อเสนอแนะ เพื่อพัฒนากฎหมายโฆษณายาของ สปป.ลาว วิธีดำเนินการวิจัย: เป็นงานวิจัยเอกสาร สังเคราะห์ผลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย: การโฆษณายา ใน สปป.ลาว สามารถทำได้ 4 ช่องทาง คือ (1) วางแสดงในงานประชุมสัมมนา (2) เผยแพร่ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์วิทยุ โทรทัศน์(3) เผยแพร่ผ่านสื่อสิ่งพิมพ์(4) วางแสดงในงานตลาดนัด กรณีของยาใหม่จะไม่อนุญาตให้โฆษณา ผ่านช่องที่ (2) และ (3) การโฆษณาผลิตภัณฑ์ยาใหม่ในประเทศไทย สามารถกระทำได้โดยตรงต่อผู้ประกอบโรคศิลปะเท่านั้น ผู้อนุญาตโฆษณายาใน สปป.ลาว คือกรมอาหารและยา กระทรวงสาธารณสุข ในประเทศไทย สามารถขออนุญาตโฆษณายา ผ่านสื่อโทรทัศน์จากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาการโฆษณายาในสื่อวิทยุสามารถขออนุญาตได้จากสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด อายุการของใบอนุญาตโฆษณายาของ สปป.ลาว มีอายุระหว่าง 1 ครั้ง ถึง 1 ปี ของประเทศไทยมีอายุ 5 ปี สปป.ลาว ไม่มีการกำหนดโรคที่ห้ามโฆษณายา ขณะที่กฎหมายไทย ได้กำหนดโรคที่ห้ามระบุในการโฆษณายาว่าสามารถบำบัด บรรเทา รักษาได้ มาตรการ ต่อผู้ละเมิดของ สปป.ลาว มีเฉพาะโทษปรับ ของประเทศไทย มีทั้งโทษปรับและจำคุก แล้วแต่กรณีความผิดที่ กระทำ สรุปผลการวิจัย: การเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกฎหมายเรื่องการโฆษณายาของ สปป.ลาว และประเทศไทย พบจุดที่ควรปรับปรุงของการโฆษณายาของ สปป.ลาว ที่ควรพัฒนาใน 3 ประเด็นหลัก คือ ควรเพิ่มระยะเวลาของใบอนุญาตโฆษณาเพื่อป้องกันการที่ผู้ประกอบการหลีกเลี่ยงที่จะขออนุญาตโฆษณา ช่องทางการโฆษณาผลิตภัณฑ์ยาใหม่ ควรปรับให้สามารถกระทำได้เฉพาะการโฆษณาที่กระทำโดยตรงต่อ ผู้ประกอบโรคศิลปะเท่านั้น เพื่อตัดเส้นทางไม่ให้ผู้บริโภคเข้าถึงข้อมูลยาที่ยังไม่มีการยืนยันความปลอดภัย หลังการวางตลาด ควรกำหนดโรคที่ห้ามโฆษณายา เพื่อเพิ่มความปลอดภัยในการใช้ยาของผู้บริโภค