การศึกษาความเป็นพิษของไนโอโซมต่อเซลล์ไฟโบรบลาสต์

บทคัดย่อ

ไนโอโซมเป็นระบบที่เลียนแบบไลโปโซมในด้านโครงสร้างซึ่งมีความสามารถเพิ่มการซึมผ่านและมีความคงตัวทางเคมีกายภาพ มีความเป็นพิษต่ำและเพิ่มค่าชีวประสิทธิผลของยาที่กักเก็บได้ สารลดแรงตึงผิวจำนวนมากที่นำมาใช้เตรียมไนโอโซมมักส่งผลต่อขนาดอนุภาคและการนำสารเข้าสู่เซลล์ไฟโบรบลาสต์ แม้มีการศึกษาวิจัยไนโอโซมอย่างดีแต่ผลของชนิดสารลดแรงตึงผิว ขนาดอนุภาค และความเข้มข้นต่อการนำส่งสารและความเป็นพิษต่อเซลล์เป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องศึกษา งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบความเป็นพิษต่อเซลล์ของสารลดแรงตึงผิวที่ใช้เตรียมไนโอโซมต่อ mouse fibroblasts ความเป็นพิษของสารละลายสารลดแรงตึงผิวและไนโอโซมทดสอบในเซลล์ไฟโบรบลาสต์ด้วยวิธี MTT โดยใช้ curcumin (10 µM) เป็นสารต้นแบบ กักเก็บในไนโอโซม (Tween 61:cholesterol) การนำสารเข้าสู่เซลล์วิเคราะห์ด้วยวิธีโครมาโทกราฟีเหลวสมรรถนะสูง ผลการศึกษาพบว่า ความเป็นพิษต่อเซลล์เรียงลำดับจากต่ำไปหาสูงดังนี้ สารลดแรงตึงผิวไม่มีประจุ < สารลดแรงตึงผิวประจุลบ < สารลดแรงตึงผิวประจุบวก ไนโอโซมเป็นพิษต่อเซลล์ต่ำกว่าเมื่ออยู่ในรูปสารละลาย ไนโอโซมขนาดอนุภาคเล็กเป็นพิษต่อเซลล์สูงกว่าไนโอโซมขนาดใหญ่ (p<0.05) ความเป็นพิษยังขึ้นอยู่กับชนิดของสารลดแรงตึงผิวโดยเรียงลำดับจากต่ำไปหาสูงได้ดังนี้ Tween 20 < Brij 72 < Span 20 < Span 60 < Superpolystate < Tween 61 ปริมาณ curcumin ที่ดูดซึมเข้าสู่เซลล์สำหรับไนโอโซมเป็นดังนี้ 101±6 > 197±6 > 310±19 > 506±68 > 1097±136 nm ตามลำดับ ไนโอโซมมีความเป็นพิษต่อเซลล์ต่ำกว่าในรูปสารละลาย curcumin ที่กักเก็บในไนโอโซมขนาดอนุภาคเล็กนำส่งสารเข้าเซลล์ได้สูงกว่าอนุภาคใหญ่แต่เป็นพิษต่อเซลล์สูงกว่า ดังนั้น ชนิดของสารลดแรงตึงผิว ขนาดอนุภาคและความเข้มข้นของไนโอโซมเป็นปัจจัยที่ควรพิจารณาก่อนนำไนโอโซมไปประยุกต์ใช้