ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ทางจิตและพฤติกรรมหลังการเริ่มใช้ยา levetiracetam ในผู้ป่วยโรคลมชักที่ไม่เคยมีประวัติโรคจิตเวช: การศึกษาแบบ nested case–control

บทคัดย่อ

levetiracetam เป็นยากันชักที่นิยมใช้เป็นอันดับแรก อย่างไรก็ตามมีรายงานการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ทางจิตและพฤติกรรมหลังการเริ่มใช้ยา ข้อมูลปัจจัยเสี่ยงในผู้ป่วยที่ไม่เคยมีประวัติโรคจิตเวชยังมีจำกัด วัตถุประสงค์: เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ทางจิตและพฤติกรรมหลังเริ่มใช้ยา levetiracetam ในผู้ป่วยนอกโรคลมชักที่ไม่เคยมีประวัติโรคจิตเวช วิธีดำเนินการวิจัย: การศึกษาแบบ nested case–control ภายในกลุ่มผู้ป่วยนอกโรคลมชักอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไปที่เริ่มใช้ยา levetiracetam เป็นครั้งแรกและไม่เคยมีประวัติโรคจิตเวช จับคู่กลุ่มที่เกิดเหตุการณ์กับกลุ่มควบคุมในอัตราส่วน 1:3 ตามเพศและอายุ กลุ่มที่เกิดเหตุการณ์ คือ ผู้ป่วยที่เกิดอาการไม่พึงประสงค์ทางจิตและพฤติกรรมภายใน 12 เดือนหลังเริ่มยา ส่วนกลุ่มควบคุมคัดเลือกจากผู้ป่วยที่ยังไม่เกิดเหตุการณ์ในช่วงเวลาเดียวกัน เก็บข้อมูลพื้นฐาน ณ วันที่เริ่มใช้ยา และข้อมูลขนาดยารวมถึงการปรับขนาดยาก่อนการเกิดเหตุการณ์สำหรับกลุ่มที่เกิดเหตุการณ์และในช่วงเวลาเดียวกันสำหรับกลุ่มควบคุม วิเคราะห์ข้อมูลด้วย conditional logistic regression ผลการวิจัย: จากผู้ป่วยที่เข้าเกณฑ์ทั้งหมด 356 ราย พบผู้ป่วยที่เกิดอาการไม่พึงประสงค์ทางจิตและพฤติกรรมจำนวน 34 ราย และได้รับการจับคู่กับกลุ่มควบคุมจำนวน 102 ราย ทำให้มีจำนวนผู้ป่วยรวมในการศึกษาทั้งสิ้น 136 ราย อาการที่พบบ่อยที่สุดคืออารมณ์หงุดหงิด โดยมีค่ามัธยฐานของระยะเวลาตั้งแต่เริ่มใช้ยาไปจนเกิดเหตุการณ์อยู่ที่ 2.9 เดือน (IQR 0.8-6.0) พบการปรับเพิ่มขนาดยาอย่างน้อย 500 มิลลิกรัมต่อวันมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการเกิดอาการไม่พึงประสงค์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (adjusted OR 4.50; 95% CI 1.46–13.92; p = 0.009) สรุปผลการวิจัย: การปรับเพิ่มขนาดยา levetiracetam มีความสัมพันธ์กับการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ทางจิตและพฤติกรรมในผู้ป่วยโรคลมชักที่ไม่เคยมีประวัติโรคจิตเวช การปรับขนาดยาอย่างระมัดระวังและการติดตามอาการทางจิตเวชอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะ 3 เดือนแรกของการเริ่มใช้ยาอาจช่วยเพิ่มความปลอดภัยและความต่อเนื่องในการรักษา