การศึกษาการใช้ยากลุ่ม beta-blockers ในระยะยาวต่ออัตราการเสียชีวิตในผู้ป่วยหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันที่ไม่มีการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายลดลงในจังหวัดพิษณุโลก

บทคัดย่อ

ในปัจจุบัน แนวทางเวชปฏิบัติโรคหัวใจของประเทศสหรัฐอเมริกาและยุโรปยังมีความไม่ชัดเจนเรื่องของประโยชน์ในการใช้ยากลุ่ม beta blockers เพื่อลดอัตราการเสียชีวิตในผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันที่มีค่าการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายมากกว่า 40% (LVEF > 40%) ซึ่งจากผลลัพธ์ของการศึกษาที่ผ่านมามีการศึกษาถึงระยะเวลาการได้รับยากลุ่ม beta blockers ในผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันที่มีค่าการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายมากกว่า 40% (LVEF > 40%) ว่าสามารถลดการเกิดภาวะแทรกซ้อนของโรคหัวใจและลดความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตได้ อย่างไรก็ตามผลการศึกษาดังกล่าวไม่สอดคล้องกัน วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอัตราการเสียชีวิตและอัตราการเกิดผลแทรกซ้อนทางระบบหัวใจและหลอดเลือดในระยะยาว ในผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันที่มีค่าการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายมากกว่า 40% (LVEF > 40%) ซึ่งได้รับและไม่ได้รับยากลุ่ม beta-blockers วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบเก็บข้อมูลย้อนหลังและติดตามข้อมูลไปข้างหน้า คัดเลือกผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยครั้งแรกในการเป็นภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน ซึ่งมีค่าการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายมากกว่า 40% (LVEF > 40%) ติดตามผู้ป่วยกลุ่มที่ได้รับกับไม่ได้รับยากลุ่ม beta-blockers เป็นเวลา 2 ปี นับจากวันที่ออกจากโรงพยาบาล โดยเก็บข้อมูลจากฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ของโรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลกและโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร โดยใช้ Cox proportional hazards model ในการวิเคราะห์ผลลัพธ์หลัก ได้แก่ การเสียชีวิตจากทุกสาเหตุและการเกิดผลแทรกซ้อนทางระบบหัวใจและหลอดเลือด ภายในระยะเวลา 2 ปีหลังจากถูกจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล ผลการศึกษา: ผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันที่มีค่าการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายมากกว่า 40% (LVEF > 40%) ซึ่งได้รับการวินิจฉัยครั้งแรก มีจำนวน 473 คน แบ่งเป็นกลุ่มที่ได้รับและไม่ได้รับยากลุ่ม beta-blockers จำนวน 337 คน และ136 คน ตามลำดับ โดยผู้ป่วยที่ไม่ได้รับยากลุ่ม beta-blockers มีจำนวนผู้เสียชีวิตจากทุกสาเหตุและเกิดผลแทรกซ้อนทางระบบหัวใจและหลอดเลือดสูงกว่ากลุ่มที่ได้ร้บยากลุ่ม beta-blockers คิดเป็นร้อยละ 8.8 และร้อยละ 7.4 ตามลำดับ และเมื่อเปรียบเทียบอัตราการเสียชีวิตจากทุกสาเหตุและการเกิดผลแทรกซ้อนทางระบบหัวใจและหลอดเลือดระหว่างผู้ป่วยสองกลุ่ม พบว่า ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (adjusted HR 0.62, 95%CI 0.31 ถึง 1.24; p=0.172) สรุปผลการศึกษา: ผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันที่มีค่าการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายมากกว่า 40% (LVEF > 40%) ที่ได้รับและไม่ได้รับยากลุ่ม beta-blockers จากการศึกษาพบว่าอัตราการเสียชีวิตและการเกิดผลแทรกซ้อนทางระบบหัวใจและหลอดเลือด ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ