การเติบโตอย่างยั่งยืนขององค์การธุรกิจผลิตยาแผนปัจจุบันไทย

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความได้เปรียบเชิงการแข่งขันอย่างยั่งยืน และการเติบโตอย่างยั่งยืนขององค์การธุรกิจในอุตสาหกรรมผลิตยาแผนปัจจุบันในประเทศไทย  ศึกษารูปแบบและลักษณะการประกอบธุรกิจขององค์การธุรกิจผลิตยาแผนปัจจุบันไทย เพื่อเป็นแนวทางในการสร้างแบบจำลองการเติบโตอย่างยั่งยืนขององค์การธุรกิจผลิตยาแผนปัจจุบันไทย จากการทบทวนทฤษฎี แนวคิดและวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง สามารถสรุปประเด็นที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยที่ส่งผลต่อการเติบโตอย่างยั่งยืน ดังนี้ นโยบายแห่งชาติด้านยาและแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบยาแห่งชาติ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ที่มุ่งเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมยาให้มีความยั่งยืน และประเทศมีความมั่นคงทางยา ภายในระยะเวลา 20 ปี อุตสาหกรรมผลิตยามีความสำคัญต่อสุขภาพของประชาชน ความมั่นคง และเศรษฐกิจของประเทศ ทั้งในภาวะปกติและในภาวะฉุกเฉิน แต่พบว่ามีผู้ประกอบการเพียงร้อยละ 5 เท่านั้นที่มีความมั่นคงในอุตสาหกรรม กิจการที่มีรายได้สูงสุดของอุตสาหกรรมเป็นการร่วมทุนของผู้ถือหุ้นไทยกับต่างชาติ สภาพทั่วไป สถานการณ์ปัจจุบันและแนวโน้มของอุตสาหกรรมมีศักยภาพต่ำที่สุดในอุตสาหกรรมสุขภาพทั้งหมด มีผู้ผลิตเพียง 5 แห่งที่สามารถผลิตวัตถุดิบทางยาที่เป็นตัวยาสำคัญได้เอง โดยเป็นการผลิตวัตถุดิบตัวยาเก่าไม่ต้องใช้เทคโนโลยีขั้นสูงในการผลิต และพึ่งพาการนำเข้าตัวยาสำคัญจากต่างประเทศร้อยละ 90 ทำให้ประเทศยังไม่สามารถพึ่งพาตัวเองได้อย่างยั่งยืนและความมั่นคงทางยาโดยเฉพาะในสถานการณ์โรคระบาดทั่วโลก เช่น โควิด-19 และในภาวะสงคราม นำไปสู่การนำเสนอแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องการเติบโตอย่างยั่งยืน แนวคิดไตรห่วงโซ่แห่งคุณค่า และแนวคิดไตรกำไร ได้แสดงให้เห็นความจำเป็นของความยั่งยืนโดยวัดผลกระทบของกิจกรรมขององค์การ ไตรกำไรที่เป็นบวกสะท้อนถึงมูลค่าที่เพิ่มขึ้นในบริษัท ซึ่งรวมถึงผลกำไรและมูลค่าของผู้ถือหุ้น ทุนทางสังคม และสิ่งแวดล้อม ซึ่งสรุปได้ว่ามาตรวัดการเติบโตอย่างยั่งยืนมี 3 ค่าสังเกตุหลัก ได้แก่ ผลการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจ ผลการดำเนินงานด้านสังคม และผลการดำเนินงานด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งสามารถใช้เป็นแนวคิดในการสร้างแบบจำลองการเติบโตอย่างยั่งยืนต่อไป