Factors Influencing Negative Expressed Emotion among Caregivers of Patients with Schizophrenia

Main Article Content

Jirasak Prajongbua
Duangjai Vatanasin
Pornpat Hengudomsub

Abstract

This predictive correlational research aimed to investigate the negative expressed emotion and its predicting factors among caregivers of patients with schizophrenia. The samples consisted of 120 caregivers of patients with schizophrenia who took the patients for treatment at Sakaeo Rajanagarindra Psychiatric Hospital. The research instruments included the personal information questionnaire, the perception of the severity of psychotic symptoms questionnaire with the reliability of .89, the perception of the caregiver burden questionnaire with the reliability of .95, the problem-focused coping behavior questionnaire with the reliability of .78, the emotion-focused coping behavior questionnaire with the reliability of .78, the family relationship questionnaire with the reliability of .84, and the negative expressed emotion questionnaire with the reliability of .85. Data were collected from October to December, 2017. Statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson’s product moment correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis.


The research results revealed that perception of the caregiver burden, emotion-focused coping behavior, and family relationship could statistically significant explain 45.50% of variance of the negative expressed emotion (R2 = .450, p < .05). The most significant predicting factor was perception of the caregiver burden (Beta = .512, p < .001) followed by emotion-focused coping behavior (Beta = .186, p < .05) and family relationship (Beta = -.182, p < .05), respectively.


This research suggests that health care providers should apply these research results for designing interventions to reduce perception of the caregiver burden and emotion-focused coping behavior as well as to promote family relationship. This would encourage caregivers of patients with schizophrenia to have appropriate expressed emotion.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Report (รายงานการวิจัย)

References

กรมสุขภาพจิต. (2555). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต. นนทบุรี: ศูนย์สุขภาพจิต และศูนย์สารสนเทศ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.

กรมสุขภาพจิต. (2556). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2556.นนทบุรี: กองแผนงาน กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.

กรมสุขภาพจิต. (2560). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต. นนทบุรี: ศูนย์สุขภาพจิต และศูนย์สารสนเทศ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.

แก้วตา มีศรี และเพ็ญนภา แดงต้อมยุทธ. (2555). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพ จิต, หน้า 35-49.

ขนิษฐา สุขทอง. (2554). ผลของสุขภาพจิตศึกษาครอบครัวแบบกลุ่มต่อภาระการดูแลและการแสดงออกทางอารมณ์สูงของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสุขภาพจิตและจิตเวช, บัณฑิตวิทยาลัย, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัฎชฎา คมขำ และรัชนีกร เกิดโชค. (2013). ผลของโปรแกรมสุขภาพจิตศึกษาที่เน้นการฝึก ทักษะต่อการทำหน้าที่ทางสังคมของผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพ จิต, 27(3), หน้า 101-112.

ชนมาภรณ์ พงศ์จันทรเสถียน. (2549). ปัจจัยทำนายการแสดงออกทางอารมณ์ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท ภาคใต้ตอนบน. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, บัณฑิตวิทยาลัย, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ตวงรัตน์ แซ่เตียว. (2546). การดูแลตนเองด้านสุขภาพกับภาวะสุขภาพของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยโรคจิตเภทเรื้อรัง. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, บัณฑิตวิทยาลัย, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทัตชญา สมประดิษฐ และรัชนีกร เกิดโชค. (2558). ปัจจัยทำนายการแสดงออกทางอารมณ์ของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภท. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 29(2), 9-102.

นพรัตน์ ไชยชำนิ. (2544). ผลของการใช้โปรแกรมการดูแลแบบองค์รวมต่อภาระและความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท. วิทยานิพนธ์การพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, บัณฑิตวิทยาลัย, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2552). จิตเวชศาสรต์รามาธิบดี (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทย์ศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี.

มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2558). จิตเวชศาสรต์รามาธิบดี (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ:
บียอนด์เอนเตอร์ไพรซ์.

มยุรี กลับวงษ์, ผจงจิต อินทสุวรรณ, วิลาสลักษณ์ ชัววัลลี และนันทิกา ทวิชาชาติ. (2552). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเหนื่อยหน่ายและพฤติกรรมการดูแลผู้ป่วยโรคจิตเภทของผู้ดูแล. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 15(1), 57-75.

โรงพยาบาลจิตเวชสระแก้วราชนครินทร์. (2560). รายงานประจำปีโรงพยาบาลจิตเวชสระแก้ ราชนครินทร์ปีงบประมาณ 2560. สระแก้ว: โรงพยาบาลจิตเวชสระแก้วราชนครินทร์.

วรรณรัตน์ ลาวัง, รัชนี สรรเสริญ, ยุวดี รอดจากภัย, นิภาวรรณ สามารถกิจ, วิจิตร์พร หล่อสุวรรณกุล และเวธกา กลิ่นวิชิต. (2547). สถานการณ์ปัญหาความต้องการ และพลังอำนาจญาติผู้ดูแลผู้ใหญ่ป่วยเรื้อรังที่บ้านในเขตภาคตะวันออก. ชลบุรี: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

วารุณี มีเจริญ. (2557). ญาติผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็ง: การปรับตัวต่อบทบาทและการส่งเสริมคุณภาพชีวิต. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 21, 10-22.

วาสนา นามเหลา. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อภาระการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทที่มารับบริการในโรงพยาบาลจิตเวชสระแก้วราชนครินทร์. วิทยานิพนธ์ พยาบาลศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.

สุนทรีภรณ์ ทองไสย. (2558). การดูแลผู้ป่วยจิตเภทในบริบทสังคมไทยอย่างยั่งยืน. วารสาร กองการพยาบาล, 42(3), 15-16.

ไหมไทย ไชยพันธุ์ และณัฐสุดา เต้พันธ์. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้สึกสอดคล้องกลมกลืนในชีวิตกับความเครียดในการปฏิบัติงานของทหารในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ โดยมีกลวิธีการเผชิญปัญหาเป็นตัวแปรส่งผ่าน. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 4(2), 40-58

อรินทร์ จรูญสิทธิ์. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความผาสุกของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.

อรพรรณ ลือบุญธวัชชัย. (2556). การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: วี.พริ้น (1991).

อรพรรณ ลือบุญธวัชชัย. (2558). การบำบัดครอบครัว: บทบาทของพยาบาลจิตเวช FAMILY INTERVENTION: ROLES OF PSYCHIATRIC NURSES. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 29(1), 1-13.

Addington, J., Collin, A., McCleery, A., & Addington, D. (2005). The role of family work in early psychosis. Schizophrenia Research, 79, 79-83.

Brown, G. W., Birley, J. L., & Wing, J. K. (1972). Influence of family life on the course of schizophrenic disorders: A replication. The British Journal of Psychiatry, 241-258.

Eakes, G. (1995). Chronic sorrow: The lived experience of parents of chronically mentally ill individuals. Archives of Psychiatric Nursing, 9(2), 77-84.

Jalowiec, A. (1988). Confirmatory factor analysis of the Jalowiec Coping Scale. Measurement of Nursing Outcomes, 1, 287-308.

Landolt, M. A., Grubenmann, S., & Meuli, M. (2002). Family impact greatest: Predictors of quality of life and psychological adjustment in pediatric burn survivors. Journal of Trauma-Injury Infection & Critical Care, 3(6), 1146-1151.

Montgomery, R. J. V., Gonyea, J. G., & Hooyman, N. R. (1985). Caregiver and the experience of Subjective and Objective burden. Family Relation, 34, 90-26.

Ogbolu, R. E., Adeyemi, J. D., & Erinfolami, A. R. (2013). Expressed emotion among schizophrenic patients in Lagos, Nigeria-a pilot study: Scientific letter. African Journal of Psychiatry, 16(5), 329-331.

Most read articles by the same author(s)