การบำบัดทางจิตสังคมเพื่อลดหรือหยุดการใช้สุราในผู้ติดสุราที่รักษา ในโรงพยาบาล : การพยาบาลตามหลักฐานเชิงประจักษ์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์หลักฐานเชิงประจักษ์ เกี่ยวกับแนวทางหรือรูปแบบการบำบัดทางจิตสังคมเพื่อลดหรือหยุดการใช้สุราในผู้ติดสุราที่รักษาในโรงพยาบาล  โดยมีขั้นตอนในการดำเนินการ ดังนี้ 1) ระบุปัญหาทางคลินิกที่ต้องการศึกษา 2) สืบค้นหลักฐานเชิงประจักษ์ตามกรอบแนวคิด PICO (PICO framework) (Craig & Smyth, 2002) ตามเกณฑ์ที่กำหนด 3) ประเมินคุณภาพ และระดับความน่าเชื่อถือของหลักฐานเชิงประจักษ์  และ 4) สังเคราะห์หลักฐานเชิงประจักษ์    ผลการสืบค้นได้หลักฐานเชิงประจักษ์จำนวนทั้งหมด 4 เรื่อง ที่ผ่านการประเมินคุณภาพและความเข้มแข็ง เป็นงานวิจัยแบบ Experimental study จำนวน 1 เรื่อง Case-control study จำนวน 1 เรื่อง  Quasi-experimental research จำนวน 1 เรื่องและ One group pretest- posttest design and follow up (time series) Case-control study design จำนวน 1 เรื่อง

ข้อเสนอแนะจากการวิเคราะห์หลักฐานเชิงประจักษ์ที่ค้นพบ ระบุว่า  1) ผู้รับการบำบัดคือ ผู้ติดสุราอายุ 18 ปีขึ้นไป ไม่มีอาการทางจิตและอาการถอนพิษสุรา มีแรงจูงใจอยู่ในระดับลังเลใจหรือตัดสินใจ และสามารถรับการรักษาในโรงพยาบาลอย่างน้อย 5 วัน หลังระยะถอนพิษยา 2) ผู้บำบัดควรมีความรู้และประสบการณ์การทำกลุ่มบำบัดและการให้การปรึกษาผู้มีปัญหาสุขภาพจิตจากสุรา ผ่านการฝึกอบรมการบำบัดเพื่อการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมและ  การสร้างแรงจูงใจ 3) การบำบัดกลุ่มเป็นการบำบัดที่ส่งเสริมให้เกิดปัจจัยเพื่อการบำบัด  4) กระบวนการบำบัดประกอบด้วย : การสร้างสัมพันธภาพและการเตรียมความพร้อม  การสร้างแรงจูงใจในการบำบัดและการหยุดดื่ม การเรียนรู้และฝึกทักษะจำเป็นเพื่อส่งเสริมการหยุดดื่ม และการเตรียมความพร้อมสู่การปฏิบัติภายหลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล 5) จำนวนครั้งของการบำบัดตั้งแต่ 4-10 ครั้ง 6) อาจมีการบำบัดเสริม เช่นการให้คำปรึกษาแบบเสริมสร้างแรงจูงใจ เพื่อส่งเสริมการหยุดดื่มที่ยาวนานขึ้น การบำบัดคู่สมรส ครอบครัวบำบัด โดยให้การบำบัดเสริมต่อเนื่องไปถึงการบำบัดแบบผู้ป่วยนอกต่อไป 

ข้อเสนอแนะในการศึกษาครั้งนี้  ควรมีการทดลองใช้ในหน่วยงานในรูปแบบการนำร่อง (Pilot Study) เพื่อประเมินผลทั้งกระบวนการและผลลัพธ์การบำบัด