ความสัมพันธ์ของการรับรู้ ทัศนคติกับพฤติกรรมการป้องกันตนเอง จากยาเสพติดในพื้นที่การค้าและการระบาด จังหวัดอุดรธานี
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการรับรู้ ระดับทัศนคติและระดับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติด 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติด ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ เยาวชนที่มีอายุระหว่าง 15 - 25 ปีในพื้นที่การค้าและการระบาด ที่ผ่านการเข้าค่ายอบรมต้านยาเสพติดแล้ว จังหวัดอุดรธานี เก็บข้อมูลโดยการสุ่มแบบกลุ่ม จากจำนวน 169 ตัวอย่าง โดยแบบสอบถามที่มีค่าความน่าเชื่อถือเท่ากับ 0.78 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติอนุมาน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้เรื่องยาเสพติดในระดับดี ( =4.13; SD.=0.66) มีทัศนคติที่ดีต่อการต้านภัยยาเสพเสพติดของเยาวชน (
=4.02; SD.=0.58) และมีพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติดอยู่ในระดับดี (
=4.27;SD.=0.59) ในส่วนการรับรู้เรื่องยาเสพติด
(r=0.199;p–value<0.05) และทัศนคติต่อการเสพยาเสพติดของวัยรุ่น (r=0.485;
p–value<0.01) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 สรุปผลได้ว่า เมื่อมีการรับรู้เรื่องยาเสพติดมากขึ้นและมีทัศนคติที่เห็นด้วยต่อสถานการณ์การเสพยาเสพติดของเยาวชนส่งผลให้พฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติดดีขึ้นตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
[สืบค้น 22 มีนาคม 2559]. เข้าถึงได้จาก: http://www.oncb.go.th/2554.
2. ศูนย์อำนวยการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด จังหวัดอุดรธานี (ศอ.ปส.จ).
[สืบค้น 25 มีนาคม 2560]. เข้าถึงได้จาก: http://www.udon-nccd.com/re3.php/2560
3. สำนักนายกรัฐมนตรี. ยุทธศาสตร์พลังแผ่นดินเอาชนะยาเสพติด. 9 กันยายน 2554.
กรุงเทพมหานครฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี; 2554.
4. บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น; 2543.
5. จินตนา ศรีธรรมมา และกิตติมา ก้านจักร. การรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดของแกน นำเยาวชน TO BE NUMBER ONE ระดับมัธยมศึกษา จังหวัดขอนแก่น. ขอนแก่น: สำนักงาน สาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการเสพติด. 2557; 2(1): 31-47.
6. สุกุมา แสงเดือนฉายและคณะ. คุณลักษณะ และอาชีพของผู้ใช้สารเสพติด. กรุงเทพมหานคร: สถาบันบำบัดและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี. วารสารวิชาการเสพติด. 2557; 2(1): 16-30.
7. สังคม ศุภรัตนกุล. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการขับเคลื่อนจังหวัดปลอดบุหรี่ วารสารนานาชาติ มหาวิทยาลัยขอนแก่น สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 2558; 5 (2): 103-114.
8. สังคม ศุภรัตนกุล. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการทะเลาะวิวาทของเด็กวัยรุ่น จังหวัด หนองบัวลำภู. วารสารช่อพะยอม. 2556; (24): 151-162.
9. ชวิศา หนูคง. การเปิดรับการสื่อสาร ทัศนคติ ความรู้และพฤติกรรมการป้องกันยาเสพติดของวัยรุ่น
ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้. คณะวิทยาการจัดการ. ยะลา: สถาบันราชภัฏยะลา; 2554.
10. นวลพร ยังรอต. ทัศนะของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีต่อปัจจัยและวิธีการในการ ป้องกันตนไม่ให้ใช้ยาเสพติด. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2544.
11. ศูนย์อำนวยการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด จังหวัดอุดรธานี (ศอ.ปส.จ). [สืบค้น 25
มีนาคม 2560]. เข้าถึงได้จาก: http://www.udon-nccd.com/re3.php/2560
12 รำไพ ไชยพาลี. เจตคติต่อยาเสพติดและการป้องกันตนเองจากยาเสพติดของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา อำเภอ เมืองร้อยเอ็ด; 2546.
13. ศศิประภา สุขแจ่ม. พฤติกรรมในการป้องกันยาเสพติดของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นของ องค์การบริหารส่วนตำบลแห่งหนึ่งในจังหวัดสระแก้ว; 2551: 69-76.
14. พรภัค พานพิศ. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันปัญหายาเสพติดของนักศึกษาการศึกษา นอกระบบ ของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย อำเภอพระประแดง จังหวัด สมุทรปราการ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาสังคมศาสตร์เพื่อการ พัฒนา. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี; 2552.
15. แดงต้อย ชยสุทธิโสภณ. พฤติกรรมป้องกันการเสพยาบ้าของนักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในกรุงเทพมหานคร. (ปริญญานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ภาควิชาสุขศึกษา. คณะบัณฑิต วิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ; 2547.
