ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส ของประชาชน ในจังหวัดพะเยา
คำสำคัญ:
โรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส, พฤติกรรม, การป้องกันและควบคุมโรค, ความรอบรู้ด้านสุขภาพบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความรู้ ความรอบรู้ด้านสุขภาพ กับพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส ของประชาชน ในจังหวัดพะเยา กลุ่มตัวอย่างคือประชาชน จำนวน 400 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือในการวิจัย คือแบบประเมินความรู้ ความรอบรู้ด้านสุขภาพเกี่ยวกับโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส และแบบประเมินพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส ลักษณะถามความถี่ในการปฏิบัติ 5 ระดับ ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.89 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การทดสอบสมมุติฐานการทดสอบความเป็นอิสระต่อกันของสองประชากร ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัย พบว่า
1.ความรู้เกี่ยวกับโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิสอยู่ในระดับต่ำ ความรอบรู้ด้านสุขภาพเกี่ยวกับโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส อยู่ในระดับปานกลาง และพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส อยู่ในระดับปานกลาง
2.อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ พื้นที่อำเภอ ชาติพันธ์ุ ความรู้และความรอบรู้ด้านสุขภาพมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
3. ปัจจัยด้านพื้นที่อำเภอ ชาติพันธ์ุ ความรู้และความรอบรู้ด้านสุขภาพเกี่ยวกับโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส ส่งผลทางบวกต่อพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยที่ปัจจัยด้านชาติพันธ์ส่งผลมากที่สุด รองลงมาคือปัจจัยด้านความรู้ และปัจจัยด้านพื้นที่อำเภอ มีค่าน้ำหนักความสำคัญในรูปคะแนนมาตรฐานเท่ากับ 0.339 และ0.206 ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
กองโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางการป้องกันควบคุมโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2565.
Goyette-Desjardins G, Calzas C, Shiao TC, Neubauer A, Kempker J, Roy R, et al. Protection against Streptococcus suis serotype 2 infection using a capsular Polysaccharide Glycoconjugate vaccine. Infect Immun. 2016;84:2059-75.
รุจิรา ดุริยศาสตร์ และคณะ. พฤติกรรมสุขภาพในการป้องกันโรคติดเชื้อ Streptococcus suis ของประชาชนในตำบลนาขมิ้น และตำบลโพนจาน อำเภอโพนสวรรค์ จังหวัดนครพนม. สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 6 จังหวัดขอนแก่น. 2558;22(2):75-84.
กุลจิรา เพ็ชรกุล และกรรณิการ์ ณ ลำปาง. ปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติในการป้องกันการติดเชื้อสเตรปโต คอกคัส ซูอิส ของประชาชน จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสาธารณสุขล้านนา. 2563;16(1):13-23.
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ : ขั้นพื้นฐาน ปฏิสัมพันธ์ วิจารณญาณ. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์พรินติ้ง แอนด์พับลิชชิ่ง; 2562.
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ : เข้าถึง เข้าใจ และการนำไปใช้. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:อัมรินทร์พรินติ้ง แอนด์พับลิชชิ่ง; 2561.
Nutbeam, D. The evolving concept of health literacy. Social Science & Medicine. 2008;67(12):2072-8.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือแนวทางการพัฒนาสถานที่ทำงาน สถานประกอบการและชุมชนรอบรู้ด้านสุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่1. นนทบุรี:สำนักงานขับเคลื่อนโครงการกรมอนามัย 4.0; มปป.
สำนักสื่อสารความเสี่ยงและพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ. กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือกระบวนการสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันควบคุมโรคและภัยสุขภาพ. กรุงเทพฯ: อาร์ เอ็น พี พี วอเทอร์; 2564.
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. คาดการณ์โรคปี 2565 ตามฤดูกาล. DDC Watch จับตาโรคและภัยสุขภาพ. 2564;9(1):1–30.
ศูนย์ข้อมูลจังหวัดพะเยา. ข้อมูลประชากรปี พ.ศ.2564. [ออนไลน์]. 2564 [เข้าถึงเมื่อ2566/2/12]. เข้าถึงได้จาก:
http://203.209.96.243/phealth/web/popmoi/default/pyramid?cat_id=24&category
มยุรี ศรีชัย. เทคนิคการสุ่มตัวอย่าง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: วี เจ พรินท์ติ้ง; 2539.
Yamane T. Statistics: an introductory analysis. 3rd ed. New York: Harper and Row Publications; 1973.
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. การประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันควบคุมโรคของบุคลากรด้านสาธารณสุข. นนทบุรี:สำนักสื่อสารความเสี่ยงและพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ; 2564
Obidiegwu UJ, Ajibare JOO. Blooms mastery Learning Theory: Implications on Adult Education. [ออนไลน์]. [เข้าถึงเมื่อ2566/2/12]. เข้าถึงได้จาก: http://woeks.bepress.com/druche.200.
Cochran WG. Sampling techiniques. 3rd eds. New York: John Wiley & Son; 1977.
จังหวัดพะเยา. [ออนไลน์]. 2564 [เข้าถึงเมื่อ 2566/2/12]. เข้าถึงได้จาก: https://th.wikipedia.org/wiki/.
อังศินันท์ อินทรกำแหง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ การวัดผลและการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สุขุมวิทการพิมพ์; 2560.
ศูนย์เรียนรู้สุขภาวะ. รายงานผลการศึกษาการสังเคราะห์ข้อมูลกระบวนการเรียนรู้ที่สร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพ. กรุงเทพฯ:สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.); 2565.
จิตนธี ริชชี่ และ สุภาภรณ์ จองคำอาง. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุ: กรณีศึกษา ชมรมผู้สูงอายุกึ่งเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ. 2565;28(2):30-45.
เอกชัย ทวีปวรชัย. แนวทางอนุรักษ์พิธีกรรมทางความเชื่อของชาติพันธุ์เมี่ยนในประเทศไทย: การวิเคราะห์สวอต. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 2564;8(2):88-104.
กรมปศุสัตว์. กินหมูดิบเสี่ยงไข้หูดับ [ออนไลน์]. 2565 [เข้าถึงเมื่อ 2566/2/12]. เข้าถึงได้จาก: https://certify.dld.go.th/certify/index.php/th/2016-05-01
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. คำสั่งกรมควบคุมโรค ที่ 336/2565 ลงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2565 เรื่อง แต่งตั้งคณะทำงานพัฒนารูปแบบการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเสี่ยงโรคติดเชื้อสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส. นนทบุรี:กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2565.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 สมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ
เนื้อหาและข้อคิดเห็นใดๆ ที่ตีพิมพ์ในวารสารสมาคมพยาบาลฯ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนเท่านั้น ผู้เขียนบทความต้องศึกษารายละเอียดหลักเกณฑ์การจัดทำต้นฉบับตามที่วารสารกำหนด และเนื้อหาส่วนภาษาอังกฤษต้องได้รับการตรวจสอบจากเจ้าของภาษามาแล้ว
