การทบทวนความรู้ทางการพยาบาล ณ จุดเริ่มต้น สู่ปัจจุบันเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

ผู้แต่ง

  • สิริรัตน์ จันทรมะโน คณะพยาบาลศาสตร์แมคคอร์มิค มหาวิทยาลัยพายัพ https://orcid.org/0000-0001-9548-4850
  • พูนพิลาศ โรจนสุพจน์ คณะพยาบาลศาสตร์แมคคอร์มิค มหาวิทยาลัยพายัพ
  • พิมคณภรณ์ ตระกูลต่อวงศ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี อุบลราชธานี

คำสำคัญ:

การทบทวนความรู้ทางการพยาบาล, การพัฒนาที่ยั่งยืน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเชิญชวนพยาบาลให้มีการทบทวนความรู้ที่ซ่อนเร้นใน วิชาชีพการพยาบาล และนำไปสู่การจัดการองค์ความรู้ตนเอง แล้วแสดงออกให้เห็นถึงความรู้อัน ชัดแจ้งจากทฤษฎีสิ่งแวดล้อมของฟลอเรนซ์ไนติงเกลซึ่งเป็นทฤษฎีมรดกทางวิชาชีพ ทั้งการ พยาบาลข้างเตียงโดยประยุกต์ใช้กระบวนการพยาบาล และการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของการ แพทย์พื้นบ้านไทยที่เกิดมาก่อนทฤษฎีการดูแลทางวัฒนธรรมของเมดาลิน เอ็ม ไลนินเจอร์ มาก ไปกว่านั้นการปฏิบัติตนตามหลักธรรมของศาสนาที่นับถือพุทธศาสน์ยึดหลักศีล สมาธิ ปัญญา และหลักโยโสมนสิการ และคริสต์ศาสน์ที่สอนให้ปฏิบัติกับผู้อื่น ด้วยสติปัญญา โดยใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์ และทำให้ดีที่สุดเหมือนทำต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า การพัฒนาสมองสองด้านในการใช้ชีวิต ประจำวันโดยการใช้งานของมือทั้งสองไปพร้อมกันการทบทวนความรู้ด้วยหัวใจนักปราชญ์ (สุ-จิ-ปุ-ลิ) และการใช้ภาษาตามหลักภาษาไทย จะช่วยให้การเขียนผลงานเชิงวิชาการมีความถูก ต้อง ชัดเจนอย่างเป็นรูปธรรม ส่งผลให้มีการสร้างพฤติกรรมการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 (ผู้ใฝ่เรียน-ผู้นำการเปลี่ยนแปลง-พลเมืองที่เข้มแข็ง) นำไปสู่การพัฒนาวิชาชีพ และสร้างนวัตกรรม ทางการพยาบาลได้อย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

รติมา คชรัตน์. HOT ISSUE: การพัฒนานวัตกรรมไทยอยู่ตรงไหนในเวทีโลก. [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2562]. แหล่งที่มา: https://library2.parliament. go.th/ebook/e_hotissue.html.

Nightingale Florence. Notes on Nursing: What It Is and What It Is Not. [Internet]. [Cited Jul 13 2019]. Available from: https://digital.library.upenn.edu/women/nightingale/ nursing/ nursing.html.

พันธ์ชัย รัตนสุวรรณ. ตำราระบาดวิทยา. [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 14 มีนาคม 2563]. แหล่งที่มา: https://smd.wu.ac.th/wp-content/uploads/2017/12/.pdf.

กรมควบคุมโรค. โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 14 มีนาคม 2563]. แหล่งที่มา: https://ddc.moph.go.th/viralpneumonia/introduction.php.

จรรจา สันตยากร. ระบบบริการสุขภาพและการบริการพยาบาลในประเทศสหราชอาณาจักร. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 2551; 2: 1-8.

อุดมรัตน์ สงวนศิริธรรม และวิภาดา คุณาวิกติกุล. โรงเรียนพยาบาลไนติงเกล: สถาบันการศึกษา ต้นแบบ (The Nightingale School for Nurses: A Model of Nursing Educational Institute). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2559.

สำนักงานกองทุนสร้างเสริมสุขภาพ. เชิญชวนปฏิบัติตามแนวทางของสุขบัญญัติแห่งชาติ 10 ข้อ. [อินเทอร์เน็ต]. [ข้าถึงเมื่ 3 มกราคม 2020]. แหล่งที่มา: https://www.thaihealth.or.th /content/ 49300.

นงลักษณ์ ทัศนเกตุ. คุณภาพการนอนหลับ และปัจจัยรบกวนการนอนหลับในผู้ป่วยกระดูกหักที่ ได้รับการผ่าตัด. [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2550.

สิริรัตน์ จันทรมะโน. การพยาบาลพื้นฐานแบบองค์รวม. เชียงใหม่: บุณยศิริงานพิมพ์; 2559.

จินดารัตน์ ชัยอาจ. ปัจจัยที่รบกวนการนอนหลับในโรงพยาบาล: การจัดการโดยไม่ใช้ยา. พยาบาลสาร. 2556; (ฉบับพิเศษ): 105-115.

สิริรัตน์ จันทรมะโน. การทำสมาธิด้วยพลังพีระมิดลดความเจ็บปวดหลังการผ่าตัดใหญ่. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. 2550; 2: 66-78.

Liningers M. Culture care Diversity & Universality: A Theory of Nursing. New York: Nation League for Nursing Press; 1991.

Juntaramano S., Swangareeruk J., & Khunboonchan T. The Wisdom of Thai Indigenous Healers for the Spiritual Healing of Fractures. Journal of Holistic Nursing. 2019; 1: 18-29.

พัชนี สมกำลัง และเพ็ญศิริ ดำรงภคภากร. การใช้หลักการคัมภีร์ศาสนาเพื่อการดูแลจิตวิญญาณ ตามบริบทสังคมวัฒนธรรมตะวันตก. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ. 2554; 4: 93-101.

อุไร หัถกิจ และวารีรัตน์ ถาน้อย. การพยาบาลองค์รวมและการดูแลสุขภาพผสมผสาน: การบูรณาการแนวคิดสู่การจัดการศึกษาพยาบาล. วารสารสภาการพยาบาล. 2555; (ฉบับพิเศษ): 5-17.

ทัศนีย์ ทองประทีป. จิตวิญญาณ: มิติหนึ่งของการพยาบาล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.

กระทรวงศึกษาธิการ. ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง มาตรฐานการอุดมศึกษา พ.ศ.2561. [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2562]. แหล่งที่มา: http://www.eqd.cmu.ac.th /Curr/doc/mua/announce/Standard%20of%20Higher %20Education%2061.pdf.

สุพจน์ สุเมโธ. ไตรสิกขาสู่การเรียนรู้. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์. 2558; 2: 82-93.

Marzano, J. Robert & Kendall, S. John. The New Taxonomy of Education Objectives. 2ndEdition. California: Corwin Press; 2007.

ศุภกาญจน์ วิชานาติ. การประยุกต์ใช้หลักโยนิโสมนสิการในการแก้ปัญหาการเรียนของนักศึกษา ระดับอุดมศึกษา. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. 2556; 1: 34-42.

อรนันท์ หาญยุทธ. กระบวนการพยาบาลและการนำไปใช้. วารสารพยาบาลทหารบก (2557);3:137-143.

สิริรัตน์ จันทรมะโน. การสร้างผลงานทางวิชาการสำหรับพยาบาลวิชาชีพ. เชียงใหม่: วาสนาการพิมพ์; 2563.

ปัญจนาฏ วรวัฒนชัย. กลไกสมองสองซีกกับความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์. วารสารสารสนเทศ 2559; 2: 1-2.

สิริรัตน์ จันทรมะโน. ผลของการฝึกปฏิบัติการสระผมโดยใช้รถเข็นสระผมผู้ป่วยเคลื่อนที่ก่อนและ หลังฝึกปฏิบัติการพยาบาลพื้นฐาน. [วิจัยในชั้นเรียน]. มหาวิทยาลัยพายัพ; 2560.

สิริรัตน์ จันทรมะโน. ผลของนำรถเข็นสระผมผู้ป่วยเคลื่อนที่ไปให้บริการกับผู้ป่วยในของโรงพยาบาล. [วิจัย R to R]. มหาวิทยาลัยพายัพ; 2560.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

จันทรมะโน ส., โรจนสุพจน์ พ., & ตระกูลต่อวงศ์ พ. (2020). การทบทวนความรู้ทางการพยาบาล ณ จุดเริ่มต้น สู่ปัจจุบันเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ, 26(1), 27–40. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jnorthnurse/article/view/226824

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ