The Development of Health Promotion Model for Transitioning from Home-Bound to Social-bound Elders in Songkhla Province

  • Narong Douangparn Songkhla Provincial Health Office
  • Kittiporn Nawsuwan Boromarajonani College of Nursing, SongKhla
  • Ratchanok Traiwan Kho Hong Health Promoting Hospital
Keywords: Health Promotion Activities, Home-Bond Elders, Social Participation

Abstract

This developmental research aimed to determine health problems, healthcare need, social activity participation among home-bound elders in Songkhla province, build and develop an activity model, and examine the effect of model application. The implementation consisted of 3 phases. Phase 1 was the study of problems, needs, and social activity participation in 400 elders. The instruments were a need and social activity participation questionnaires with Cronbach Alpha Coefficient of .926 and .953 respectively. Data were analysed using descriptive statistics. Phase 2 was building and developing an activity model using the study results of phase 1 and literature reviews to draft a model which was validated by experts. Phase 3 was the study of the effects of model application using one group pre-test post-test quasi-experiment. The samples were 60 home-bound elders participating in a model-based program for 4 times. Data were analysed using descriptive statistics.

Research results were found as follows;

1. Health problems of home-bound elders in Songkhla province were underlying diseases (77.25%) including diabetes and hypertension, good health status (46.00%), hearing problem (60.25%), needs for care givers (89.25%). Healthcare need of homebound elders was at a high level (gif.latex?\bar{x} = 4.21, SD=0.47). Social activity participation of home-bound elders was at a moderate level (gif.latex?\bar{x} = 3.65, SD=1.20).

2. Model of health promotion activities for home-bound to social bound elders in Songkhla province composed of 5 activities: 1) education, 2) elderly meeting and model presentation, 3) demonstration and practice of self-care, 4) sharing, 5) home visit and reinforcement.

3. After applying a model, 23.3%. of the elders were changed from home-bound to social bound. Home-bound elders were reduced to 76.7%. The satisfaction of elders towards the activity model was at a moderate level (gif.latex?\bar{x} = 3.49, SD=0.29).

The findings can be used as guidelines of health promotion for home-bound elders, which is a channel of both healthcare and communication among the elders. It is suggested that activity implementations and evaluations of satisfaction should be continued for further effective development.

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biography

Kittiporn Nawsuwan, Boromarajonani College of Nursing, SongKhla

Thailand Citation Index Centre

References

ชัยพร สุชาติสุนทร. สถิติสาธารณสุข. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2562.

กิตติพร เนาว์สุวรรณ และมาริสา สุวรรณราช. สภาพปัญหาและความต้องการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุ ที่อยู่ในเขตความรับผิดชอบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในภาคใต้ตอนล่าง. วารสารวิทยาลัย พยาบาลบรมราชชนนี อุตรดิตถ์. 2562; 11(2): 118–132.

นพวรรณ ผ่องใส. ผลของการดูแลตามระยะเปลี่ยนผ่านต่อความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง.วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาล ผู้ใหญ่, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2552.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสงขลา. ข้อมูลผู้สูงอายุในจังหวัดสงขลาจากระบบรายงาน 43 แฟ้ม ณ วันที่ 30 พค. 62; 2562.

Maslow AH..A Theory of Human Motivation. Psychological Review. 1943. 50: 370-396.

Bandura A. Social Lerning Theory. New Jersey: Prentice–Hall; 1977.

อิงทิตา วงศ์จินดา และจิตพนธ์ ชุมเกตุ. การศึกษาความต้องการสวัสดิการของผู้สูงอายุในเขตพื้นที่ ต.สะพรีอ.ปะทิว จ.ชุมพร.การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ 9 “ราชมงคล สร้างสรรค์นวัตกรรมที่ยั่งยืนสู่ประเทศไทย 4.0” วันที่ 7–9 สค. 60 ณ อิมแพคเมืองทองธานี; 2561.

สถาบันเวชศาสตร์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ กระทรวงสาธารณสุข. การสำรวจและศึกษาภาวะสุขภาพของ ผู้สูงอายุ 4 ภาคของไทย. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด; 2549.

กาญจนา ปัญญาธร. พฤติกรรมการดูแลผู้สูงอายุของผู้ดูแลและความพึงพอใจของผู้สูงอายุต่อการดูแลที่ ได้รับ: กรณีศึกษาบ้านหนองตะไก้ จ.อุดรธานี. เอกสารการประชุมใหญ่การนำเสนอผลงานวิชาการ ระดับชาติ เรื่องสหวิทยาการ: ความหลากหลายทางวัฒนธรรมสู่ประชาคมอาเซียน; 2557.

Foundation of Thai Gerontology Research and Development Institute. Situation of the Elderly 2016. Nakhonpatom: Printery Co., Ltd; 2017.

สรวงสุดา เจริญวงศ์, พรทิวา คงคุณ, นิภารัตน์ จันทร์แสงรัตน์ และเพียงตะวัน สีหวาน.สถานการณ์ การ ดูแลและความต้องการการดูแลระยะยาว สำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ในชุมชนมุสลิมเขตชนบท ภาคใต้ของไทย.วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้. 2561; 5(2): 231-246.

ยุทธนา พูนพานชิ และแสงนภา อุทัยแสงไพศาล. รูปแบบการส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชน เพื่อรองรับ สังคมผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2557; 23(2): 226–238.

อัมรา ธำรงทรัพย์, ปิยมณฑ์ พฤกษชาติ และเตือนใจ ศรีประทุม.การวิจัยและพัฒนารูปแบบการจัด กิจกรรมสร้างเสริมสมรรถภาพ การทำหน้าที่ทางกาย สำหรับผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม ในเขตองค์การ บริหารส่วนตำบลหนองตาไก้. 2561; 25(3): 42-55.

Wiltsey SS, Kimberly J, Cook N, Calloway A, Castro F, Charns M. The sustainability of new programs and innovations: a review of the empirical literature and recommendations for future research. [internet]. [cited 2020 April 2]. Available fromhttps://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22417162.

Published
2020-06-30
How to Cite
Douangparn, N., Nawsuwan, K., & Traiwan, R. (2020). The Development of Health Promotion Model for Transitioning from Home-Bound to Social-bound Elders in Songkhla Province. Journal of Nurses Association of Thailand Northern Office, 26(1), 112-128. Retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jnorthnurse/article/view/242575
Section
Research Articles

Most read articles by the same author(s)

1 2 > >>