ประสิทธิภาพของยาไมโซโพรสตอล อมใต้ลิ้นร่วมกับออกซิโทซินทางหลอดเลือดดำ เพื่อลดการเสียเลือดหลังการคลอดทางช่องคลอดในสตรีที่เสี่ยงต่อภาวะตกเลือดหลังคลอด: การทดลองควบคุมสุ่มแบบปกปิดสองทาง

บทคัดย่อ

ภาวะตกเลือดหลังคลอดเป็นภาวะแทรกซ้อนทางสูติกรรมที่พบได้บ่อยในกลุ่มที่มีปัจจัยเสี่ยง การพิจารณา ให้ยากระตุ้นการหดรัดตัวมดลูกเพิ่มเติมจากยาหลักจึงอาจมีความจำเป็น การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ประสิทธิภาพของยาไมโซโพรสตอล (Misoprostol) อมใต้ลิ้นร่วมกับออกซิโทซิน (Oxytocin) ทางหลอดเลือดดำเพื่อลดการเสียเลือดหลังการคลอดทางช่องคลอด กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีตั้งครรภ์ครบกำหนดที่มีปัจจัยเสี่ยงต่อ การตกเลือดหลังคลอด กลุ่มทดลอง (112 ราย) ได้รับยาไมโซโพรสตอล 400 mcg อมใต้ลิ้นร่วมกับออกซิโทซิน 10 IU ทางหลอดเลือดดำลังทารกคลอดกลุ่มควบคุมได้รับออกซิโทซิน 10 IU ทางหลอดเลือดดำร่วมกับยาเม็ดหลอก ผลลัพธ์หลักเปรียบเทียบปริมาณการเสียเลือด และความเข้มข้นของเลือด ผลลัพธ์รอง อัตราเกิดภาวะตกเลือด การได้รับยากระตุ้นมดลูกเพิ่ม ได้รับเลือด และอาการไม่พึงประสงค์ สถิติที่ใช้ chi square test, Mann-Whitney U test, และ Independent t-test ผลการวิจัย ข้อมูลพื้นฐานด้านอายุ จำนวนตั้งครรภ์ ประวัติการคลอด อายุครรภ์ ดัชนีมวลกาย ความเข้มข้นของเลือด ปัจจัยเสี่ยง ระยะเวลาการคลอด และนำ้หนักทารกแรกคลอด ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) เปรียบเทียบปริมาณการเสียเลือดหลังคลอด กลุ่มทดลอง เสียเลือดเฉลี่ยน้อยกว่ากลุ่มควบคุม (394.73±135.80 ml, 455.79±169.67 ml, p=0.003) ฮีโมโกลบินลดลง น้อยกว่ากลุ่มควบคุม (0.88±0.35, 1.11±0.73 g/dl, p=0.026) อัตราตกเลือดหลังคลอดน้อยกว่ากลุ่มควบคุม (ร้อยละ 17.86, ร้อยละ 29.72, p=0.043) กลุ่มทดลองพบอาการสั่นและไข้หลังคลอดมากกว่ากลุ่มควบคุม (ร้อยละ 17.86, ร้อยละ 1.75, p<0.001 และ ร้อยละ 51.79, ร้อยละ 2.63, p<0.001) ตามลำดับ โดยสรุป ยาไมโซโพรสตอล 400 mcg ชนิดอมใต้ลิ้นร่วมกับออกซิโทซิน 10 IU ทางหลอดเลือดดำ มีประสิทธิภาพลดการเสียเลือดหลังคลอดทางช่องคลอด และอัตราตกเลือดหลังคลอดในสตรีที่มีปัจจัยเสี่ยง อาการข้างเคียงไม่รุนแรง และสามารถจัดการได้