ผลของโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมต่อความผาสุกทางใจของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท

บทคัดย่อ

ผู้ดูแลเป็นบุคคลสำคัญในการดูแลผู้ป่วยจิตเภทให้สามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมได้อย่างมีความสุข ซึ่งการดูแลที่ต่อเนื่องและเป็นระยะเวลานานอาจเกิดความรู้สึกเหนื่อยล้าและเป็นภาระ ส่งผลกระทบต่อความผาสุกทางใจของผู้ดูแลได้ การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมต่อความผาสุกทางใจของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท จำนวน 52 คน ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด และได้รับการสุ่มอย่างง่ายเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 26 คน กลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมจำนวน 6 ครั้ง สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 60-90 นาที ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความผาสุกทางใจที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.94 และโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ และเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธีบอนเฟอโรนี ผลการวิจัยพบว่า ผู้ดูแลผู้ป่วย
จิตเภทกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความผาสุกทางใจในระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล 4 สัปดาห์แตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.01) และกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความผาสุกทางใจในแต่ระยะแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.001) ผลการวิจัยเสนอแนะให้บุคลากรทางสุขภาพนำโปรแกรมฯ ไปประยุกต์ใช้ในการเสริมสร้างความผาสุกทางใจให้กับผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชนต่อไป