ระดับความปวดหลังผ่าตัดรยางค์ทางออร์โธปิดิกส์ในผู้ป่วยเด็กและประสิทธิภาพของเทคนิคระงับความรู้สึกต่อความปวดหลังผ่าตัดในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยระดับตติยภูมิ

บทคัดย่อ

การจัดการความปวดในผู้ป่วยเด็กเป็นเรื่องท้าทายเพราะเป็นกลุ่มเปราะบางจึงมีข้อพึงระวังพิเศษในการให้ยาแก้ปวดหลายประการ เป็นสาเหตุให้ผู้ป่วยเด็กจำนวนหนึ่งไม่ได้รับการจัดการความปวดที่เพียงพอโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเป็นโรงพยาบาลระดับตติยภูมิและมีผู้ป่วยเด็กเข้ารับการผ่าตัดรยางค์ทางออร์โธปิดิกส์จำนวนมากและมีวิธีระงับปวดหลังผ่าตัดที่หลากหลาย การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการระงับปวดและประสิทธิภาพของเทคนิคระงับความรู้สึกต่อความปวดหลังผ่าตัดในผู้ป่วยกลุ่มนี้ โดยทำการศึกษาแบบการศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนาในผู้ป่วยเด็กที่รับการผ่าตัดรยางค์ทางออร์โธปิดิกส์ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ถึง กันยายน พ.ศ. 2564 ข้อมูลศึกษา ประกอบด้วย ระดับความปวดหลังผ่าตัดขณะพักและเคลื่อนไหว รวมถึงปริมาณการใช้ยาระงับปวดเฟนตานิลและความปวดหลังผ่าตัดของเทคนิคระงับความรู้สึกชนิดต่างๆ การศึกษานี้วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติตัวแบบเชิงเส้นนัยทั่วไป ผลการศึกษาพบว่าในช่วงศึกษามีผู้ป่วยเข้ารับการผ่าตัดรยางค์ทางออร์โธปิดิกส์ 143 ราย ส่วนใหญ่เป็นเด็กชาย (ร้อยละ 62.2) กลุ่มอายุส่วนใหญ่ 7 ปี เป็นการผ่าตัดตำแหน่งขามากที่สุด (ร้อยละ 84.6) ผู้ป่วยส่วนใหญ่ได้รับการระงับความรู้สึกแบบทั่วตัว (general anesthesia; GA) (ร้อยละ 55.9) อย่างเดียว ด้านความปวดพบว่าผู้ป่วยเกินกึ่งหนึ่งมีความปวดขณะพักและขยับที่ห้องพักฟื้นในระดับไม่ปวดหรือปวดน้อย (ร้อยละ 52.4 และ 50.3 ตามลำดับ) และความปวดหลังผ่าตัดมีแนวโน้มลดลงในวันที่ 1 และ 2 เมื่อเปรียบเทียบกับผู้ป่วยที่ได้เทคนิค GA อย่างเดียว พบว่ารายที่ได้รับการฉีดยาชาเข้าช่องน้ำไขสันหลัง (spinal block; SB) หรือได้รับการระงับความรู้สึกเฉพาะส่วน (regional anesthesia; RA) ร่วมกับ GA มีความปวดขณะพักและขยับที่ห้องพักฟื้นน้อยกว่าและใช้ยาเฟนตานิลในระหว่างผ่าตัดและที่ห้องพักฟื้นน้อยกว่า โดยสรุป การได้รับเทคนิค RA อย่างเดียว เช่น SB หรือได้รับ RA ร่วมกับ GA สามารถลดความปวดเฉียบพลันหลังผ่าตัดและลดการใช้ยาโอปิออยด์ในเด็กที่เข้ารับการผ่าตัดรยางค์ทางออร์โธปิดิกส์ได้