ปัจจัยเสี่ยงต่อภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้วในผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงสูงอันตรายต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด

บทคัดย่อ

โรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว เป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะที่พบบ่อย โดยมีความชุกประมาณ 0.5 – 15% และพบมากขึ้น โดยเฉพาะในคนสูงอายุ อย่างไรก็ตามข้อมูลการศึกษาในประเทศไทยมีจำกัดในผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงสูงอันตรายต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด (Thai CVD risk > 40%) การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้วในผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงสูงอันตรายต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด โดยการศึกษานี้เป็นการศึกษาภาคตัดขวางสถาบันเดียวที่คัดเลือกผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงสูงอันตรายต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดและมีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 720 คนที่อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ข้อมูลได้รับการรวบรวมมาจากฐานข้อมูลคลังสุขภาพ (Health Data Center 43 แฟ้ม) โดยเก็บข้อมูลการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจและข้อมูลพื้นฐาน ระหว่างวันที่ 31 สิงหาคม – 30 พฤศจิกายน 2566 ผลการศึกษาหลักคือความชุกและความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว ผลการวิจัยพบว่าผู้สูงอายุทั้งหมด 720 คนได้รับการคัดเลือกเข้ามาสู่การศึกษา มีผู้ป่วยที่มีโรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว 47 คน (6.5%) ผู้สูงอายุมีอายุเฉลี่ย 79.6 ± 7.7 ปี การวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบโลจิสติก แสดงให้เห็นว่าโรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้วมีความสัมพันธ์กับประวัติโรคหัวใจล้มเหลว (adjusted odds ratio [aOR] 16.2, 95% confidence interval [CI] 4.6-57.2, p<0.001) ประวัติโรคลิ้นหัวใจ (aOR 72.8, 95%CI 5.8-91.2, p<0.001) และประวัติใช้ยา beta-blockers (aOR 6.6, 95%CI 2.9-14.8, p<0.001) ในผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงสูงอันตรายต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด โดยสรุปผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงสูงอันตรายต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดมีความชุกของโรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้วร้อยละ 6.5 ปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้วได้แก่ ประวัติโรคหัวใจล้มเหลว ประวัติโรคลิ้นหัวใจ และการใช้ยา beta-blockers ดังนั้นผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงสูงอันตรายต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดและมีปัจจัยเสี่ยงดังกล่าวควรได้รับการคัดกรองหาโรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว