ผลของการใช้แนวทางประเมินทางการพยาบาลในการเฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลงและสัญญาณเตือนของผู้ป่วยก่อนเข้าสู่ภาวะวิกฤติในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลพาน จังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

            การเฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลงและสัญญาณเตือนที่นำไปสู่ภาวะคุกคามชีวิตในผู้ป่วยที่มารับบริการในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินนั้นมีความสำคัญ เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการจัดการและบำบัดรักษาอย่างทันท่วงที การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่ม วัดหลังการทดลอง เพื่อศึกษาผลของการใช้แนวทางการประเมินทางการพยาบาลในการเฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลงและสัญญาณเตือนของผู้ป่วยก่อนเข้าสู่ภาวะวิกฤติในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 406 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองที่ได้รับการพยาบาลตามแนวทางการประเมินทางการพยาบาลในการเฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลงและสัญญาณเตือนของผู้ป่วยก่อนเข้าสู่ภาวะวิกฤติ กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา chi-square และ independent t-test ผลการวิจัย พบว่า 1) จำนวนผู้ป่วยที่ได้รับการเฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลงและสัญญาณเตือนของผู้ป่วยก่อนเข้าสู่ภาวะวิกฤติอย่างรวดเร็ว ได้แก่ อุณหภูมิร่างกาย ระดับความรู้สึกตัว การรวมคะแนน NEWS และการแปลผลคะแนนรวมของ NEWS ของกลุ่มทดลองมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) 2) จำนวนผู้ป่วยได้รับการเฝ้าระวังอาการอย่างต่อเนื่อง ได้แก่ การประเมินสัญญาณชีพซ้ำตามระดับความเสี่ยงของคะแนนรวม NEWS และประเมินคะแนน NEWS ซ้ำตามระดับความเสี่ยงของคะแนนรวม NEWS ของกลุ่มทดลองมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) และ 3) จำนวนผู้ป่วยที่ได้รับการจัดการต่ออาการเปลี่ยนแปลงและสัญญาณเตือนของผู้ป่วยก่อนเข้าสู่ภาวะวิกฤติ ได้แก่ การพยาบาลตามระดับความเสี่ยงของคะแนนรวม NEWS และการประเมินผลภายหลังจากให้การพยาบาล ของกลุ่มทดลองมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) อุบัติการณ์ของอาการทรุดลงอย่างไม่คาดคิดระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง พบว่า จำนวนผู้ป่วยที่ได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจ ของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.008) และจำนวนผู้ป่วยที่เสียชีวิตโดยไม่คาดคิด ของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0317) ระดับความพึงพอใจในภาพรวมต่อการใช้แนวทางประเมินทางการพยาบาลในการเฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลงและสัญญาณเตือนของผู้ป่วยก่อนเข้าสู่ภาวะวิกฤติในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินอยู่ในระดับมาก ( = 4.20, SD = 0.77) ดังนั้น จึงสรุปได้ว่าการใช้แนวทางการประเมินทางการพยาบาลในการเฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลงและสัญญาณเตือนของผู้ป่วยก่อนเข้าสู่ภาวะวิกฤติ ทำให้ผู้ป่วยได้รับการประเมินอาการเปลี่ยนแปลงที่แม่นยำ ได้รับการดูแลรักษาพยาบาลอย่างทันท่วงที และช่วยเฝ้าระวังอุบัติการณ์อาการทรุดลงอย่างไม่คาดคิดได้