ผลของโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแลในการป้องกันและชะลอภาวะเปราะบางในผู้ป่วยสูงอายุ

บทคัดย่อ

ผู้สูงอายุที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลมีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะเปราะบาง หรือภาวะเปราะบางที่มีอยู่เพิ่มความรุนแรงขึ้น อย่างไรก็ตาม ระยะเริ่มเปราะบางหรือระยะเปราะบางสามารถปรับเปลี่ยนเป็นระยะแข็งแรงได้ ด้วยความเชื่อมั่นในสมรรถนะแห่งตนช่วยทำให้บุคคลปฏิบัติพฤติกรรมที่จำเพาะได้ ดังนั้น การส่งเสริมให้ผู้ดูแลซึ่งเป็นบุคคลที่ใกล้ชิดผู้สูงอายุให้มีความเชื่อมั่นในสมรรถนะแห่งตน ช่วยทำให้ปฏิบัติกิจกรรมเพื่อการป้องกันและชะลอภาวะเปราะบางในผู้สูงอายุหลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาลได้ การศึกษาแบบกึ่งทดลองครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองศึกษาแบบ 2 กลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแล เพื่อป้องกันและชะลอภาวะเปราะบางในผู้ป่วยสูงอายุ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างจากผู้ดูแลผู้ป่วยสูงอายุที่เข้ารับการรักษาในงานการพยาบาลผู้ป่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลศรีนครินทร์ จังหวัดขอนแก่น ดำเนินการศึกษาระหว่างเดือนมกราคม ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 โดยกลุ่มทดลอง 24 ราย ได้รับโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะแห่งตน และแบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแล กลุ่มควบคุม 22 รายได้รับการดูแลตามปกติ ตรวจสอบดัชนีความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ CVI เท่ากับ 1.0 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติทดสอบ paired t-test และ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่า ผู้ดูแลที่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะแห่งตน มีค่าความแตกต่างของค่าเฉลี่ยการรับรู้สมรรถนะแห่งตนเพื่อป้องกันและชะลอภาวะเปราะบางในผู้ดูแลผู้ป่วยสูงอายุมากกว่ากลุ่มควบคุมเท่ากับ 57.31 (ความเชื่อมั่นร้อยละ 95 = 42.31-72.32) และมีค่าความแตกต่างของค่าเฉลี่ยการรับรู้สมรรถนะแห่งตน เพื่อป้องกันและชะลอภาวะเปราะบางสูงกว่าก่อนการทดลองเท่ากับ 42.25 (ความเชื่อมั่นร้อยละ 95 = 32.16-52.34) สรุปได้ว่า โปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนสามารถเพิ่มความเชื่อมั่นของผู้ดูแลว่าจะสามารถปฏิบัติกิจกรรม เพื่อการป้องกันและชะลอภาวะเปราะบางในผู้สูงอายุได้ และโปรแกรมมีความกระชับ ทันสมัย และสามารถนำไปใช้ได้ในระหว่างที่ผู้สูงอายุพักรักษาตัวในโรงพยาบาล