การพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพในผู้สูงอายุ
คำสำคัญ:
ความรอบรู้ด้านสุขภาพ, ผู้สูงอาย, การให้บริการสุขภาพ, การพัฒนาบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
ผู้สูงอายุที่มีความรอบรู้ด้านสุขภาพในระดับต่ำมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมด้านสุขภาพที่ไม่เหมาะสม และผลลัพธ์ด้านสุขภาพที่ไม่ดี อาจส่งผลกระทบต่อคุณภาพและต้นทุนการจัดบริการด้านสุขภาพได้ บทความนี้ นำเสนอความหมาย องค์ประกอบ และระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพ ความรอบรู้ด้านสุขภาพในผู้สูงอายุ และกลยุทธ์ในการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุ ประกอบด้วย 1) การพัฒนาการใช้ข้อมูลด้านสุขภาพ ได้แก่ การพัฒนาข้อมูลที่เหมาะสมสำหรับผู้สูงอายุ การพัฒนาข้อมูลที่ใช้งานง่าย เช่น การใช้ข้อความเท่าที่จำเป็น ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย เน้นการปฏิบัติ และการพูดที่ชัดเจนและการฟังอย่างตั้งใจ 2) การพัฒนาการใช้บริการด้านสุขภาพ ได้แก่ การพัฒนาการใช้แบบฟอร์มและคำแนะนำด้านสุขภาพ การพัฒนาการเข้าถึงด้านสภาพแวดล้อม ทางกายภาพ และการสร้างโปรแกรมนำทางผู้ป่วย และ 3) การสร้างความรู้เพื่อพัฒนากระบวนการตัดสินใจด้าน สุขภาพ ได้แก่ การพัฒนาการเข้าถึงข้อมูลสุขภาพที่ถูกต้องและเหมาะสม การอำนวยความสะดวกในการตัดสินใจ ด้านสุขภาพ และการร่วมมือกับสถาบันการศึกษาเพื่อปรับปรุงหลักสูตรที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ บทความนี้นำไป สู่การทำความเข้าใจกลยุทธ์ และการระบุแนวทางการปฏิบัติเพื่อการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพ การพัฒนาผลลัพธ์ด้านสุขภาพ และความเป็นอยู่ที่ดีสำหรับผู้สูงอาย
เอกสารอ้างอิง
1. Thangkratok P. The role of the nurse in the chronic disease management. Songkla J Nurs 2017;37(2):154-9.
2. Cho YI, Lee SY, Arozullah AM, et al. Effects of health literacy on health status and health service utilization amongst the elderly. Soc Sci Med 2008;66(8):1809-16.
3. World Health Organization Regional Office for Europe. Health literacy: the solid facts. Copenhagen: World Health Organization Regional Office for Europe; 2013.p.3
4. Nutbeam D. Health literacy as a public health goal: a challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promot Int 2000;15:259-67.
5. Nutbeam D. The evolving concept of health literacy. Soc Sci Med 2008;67(12):2072-8.
6. Nutbeam D. Defining and measuring health literacy: what can we learn from literacy studies? Int J Public Health 2009;54(5):303-5.
7. Kaeodumkoeng K, Thummakul D. Health literacy promoting in aging population. J Health Sci Res 2015;9(2):1-8.
8. Ishikawa H, Takeuchi T, Yano E. Measuring functional, communicative, and critical health literacy among diabetic patients. Diabetes Care 2008;31(5):874-9.
9. Suka M, Odajima T, Kasai M, et al. The 14-item health literacy scale for Japanese adults (HLS-14). Environ Health Prev Med 2013;18(5):407-15.
10. van der Vaart R, Drossaert CHC, Taal E, et al. Validation of the Dutch functional, communicative and critical health literacy scales. Patient Educ and Couns 2012;89(1):82-8.
11. Fransen MP, Van Schaik TM, Twickler TB, et al. Applicability of internationally available health literacy measures in the Netherlands. J Health Commun 2011;16(sup3):134-49.
12. Reisi M, Mostafavi F, Javadzede H, et al. The functional, communicative, and critical health literacy (FCCHL) scales: cross-cultural adaptation and the psychometric properties of the Iranian version. Iran Red Crescent Med J 2017;19(1):e29700.
13. Dwinger S, Kriston L, Härter M, et al. Translation and validation of a multidimensional instrument to assess health literacy. Health Expect 2015;18(6):2776-86.
14. U.S. Department of Health and Human Services. Quick guide to health literacy. Rockville, MD: Office of Disease Prevention and Health Promotion; 2015, p.12-27.
15. Thangkratok P, Chaokak S, Mongkoldee P,et al. Salty eating behavior of aging in Bang-Plad District, Bangkok. KKU J for Public Health Res 2016;9(3):71-8.
16. Thangkratok P, Poohomjarean H, Rinsathorn S. Effects of AIDET communication program on satisfaction among patients and families in cardiac care unit, Bangkok Heart Hospital. Songkla Med J 2017;35(4):335-42.
17. Doak CC, Doak LG, Root JH. Teaching patients with low literacy skills. 2nd ed. Philadelphia, PA: J.B. Lippincott Co; 1996.
18. Mazur B. Revisiting plain language. Technical Commun 2000;47:205-11.
19. Cutts M. Unspeakable acts revisited. Infor Design J 1998;9(1):39-43.
20. Baur Ce. Using the internet to move beyond the brochure and improve health literacy. In: Joanne G. Schwartzberg, Jonathan B. VanGeest, Claire C. Wang, editors. Understanding Health Literacy.1Sted. Chicago: American Medical Association; 2005:141-54.
21. Thangkratok P, Cheevakasemsook A, Angsuchoti S. Digital competency of Thai professional nurses. J Nurs Sci Health 2019;42(1):1-12.
22. Schillinger D, Piette J, Grumbach K, et al. Closing the loop: physician communication with diabetic patients who have low health literacy. Arch Intern Med 2003;163(1):83-90.
23. Rudd RE, Renzulli D, Pereira A, et al. Literacy demands in health care settings: the patient perspective. In: Joanne G. Schwartzberg, Jonathan B. VanGeest, Claire C. Wang, editors. Understanding Health Literacy.1Sted. Chicago: American Medical Association; 2005.p69-84.
24. Helen W. Wu, Robyn Y. Nishimi, Christine M. Page-Lopez, Kenneth W. Kizer, editors. Improving patient safety through informed consent for patients with limited health literacy. Washington, DC: National Quality Forum; 2005.
25. California HealthCare Foundation. Consumers in health care: the burden of choice. 2005.
26. U.S. Department of Health and Human Services. Making health communication programs work. Washington, DC:National Cancer Institute ; 2002, p. 248.
27. Langputeh A, Suden F, Thangkratok P. Effects of a self-management program for patients with chronic obstructive pulmonary disease in medicine ward, Khuandon Hospital, Satun Province. Srinagarind Med J. 2018;33(4):346-50.
28. U.S. Department of Health and Human Services. Communicating health: priorities and strategies for progress. Washington, DC: National Cancer Institute; 2003.p.51-2.
2. Cho YI, Lee SY, Arozullah AM, et al. Effects of health literacy on health status and health service utilization amongst the elderly. Soc Sci Med 2008;66(8):1809-16.
3. World Health Organization Regional Office for Europe. Health literacy: the solid facts. Copenhagen: World Health Organization Regional Office for Europe; 2013.p.3
4. Nutbeam D. Health literacy as a public health goal: a challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promot Int 2000;15:259-67.
5. Nutbeam D. The evolving concept of health literacy. Soc Sci Med 2008;67(12):2072-8.
6. Nutbeam D. Defining and measuring health literacy: what can we learn from literacy studies? Int J Public Health 2009;54(5):303-5.
7. Kaeodumkoeng K, Thummakul D. Health literacy promoting in aging population. J Health Sci Res 2015;9(2):1-8.
8. Ishikawa H, Takeuchi T, Yano E. Measuring functional, communicative, and critical health literacy among diabetic patients. Diabetes Care 2008;31(5):874-9.
9. Suka M, Odajima T, Kasai M, et al. The 14-item health literacy scale for Japanese adults (HLS-14). Environ Health Prev Med 2013;18(5):407-15.
10. van der Vaart R, Drossaert CHC, Taal E, et al. Validation of the Dutch functional, communicative and critical health literacy scales. Patient Educ and Couns 2012;89(1):82-8.
11. Fransen MP, Van Schaik TM, Twickler TB, et al. Applicability of internationally available health literacy measures in the Netherlands. J Health Commun 2011;16(sup3):134-49.
12. Reisi M, Mostafavi F, Javadzede H, et al. The functional, communicative, and critical health literacy (FCCHL) scales: cross-cultural adaptation and the psychometric properties of the Iranian version. Iran Red Crescent Med J 2017;19(1):e29700.
13. Dwinger S, Kriston L, Härter M, et al. Translation and validation of a multidimensional instrument to assess health literacy. Health Expect 2015;18(6):2776-86.
14. U.S. Department of Health and Human Services. Quick guide to health literacy. Rockville, MD: Office of Disease Prevention and Health Promotion; 2015, p.12-27.
15. Thangkratok P, Chaokak S, Mongkoldee P,et al. Salty eating behavior of aging in Bang-Plad District, Bangkok. KKU J for Public Health Res 2016;9(3):71-8.
16. Thangkratok P, Poohomjarean H, Rinsathorn S. Effects of AIDET communication program on satisfaction among patients and families in cardiac care unit, Bangkok Heart Hospital. Songkla Med J 2017;35(4):335-42.
17. Doak CC, Doak LG, Root JH. Teaching patients with low literacy skills. 2nd ed. Philadelphia, PA: J.B. Lippincott Co; 1996.
18. Mazur B. Revisiting plain language. Technical Commun 2000;47:205-11.
19. Cutts M. Unspeakable acts revisited. Infor Design J 1998;9(1):39-43.
20. Baur Ce. Using the internet to move beyond the brochure and improve health literacy. In: Joanne G. Schwartzberg, Jonathan B. VanGeest, Claire C. Wang, editors. Understanding Health Literacy.1Sted. Chicago: American Medical Association; 2005:141-54.
21. Thangkratok P, Cheevakasemsook A, Angsuchoti S. Digital competency of Thai professional nurses. J Nurs Sci Health 2019;42(1):1-12.
22. Schillinger D, Piette J, Grumbach K, et al. Closing the loop: physician communication with diabetic patients who have low health literacy. Arch Intern Med 2003;163(1):83-90.
23. Rudd RE, Renzulli D, Pereira A, et al. Literacy demands in health care settings: the patient perspective. In: Joanne G. Schwartzberg, Jonathan B. VanGeest, Claire C. Wang, editors. Understanding Health Literacy.1Sted. Chicago: American Medical Association; 2005.p69-84.
24. Helen W. Wu, Robyn Y. Nishimi, Christine M. Page-Lopez, Kenneth W. Kizer, editors. Improving patient safety through informed consent for patients with limited health literacy. Washington, DC: National Quality Forum; 2005.
25. California HealthCare Foundation. Consumers in health care: the burden of choice. 2005.
26. U.S. Department of Health and Human Services. Making health communication programs work. Washington, DC:National Cancer Institute ; 2002, p. 248.
27. Langputeh A, Suden F, Thangkratok P. Effects of a self-management program for patients with chronic obstructive pulmonary disease in medicine ward, Khuandon Hospital, Satun Province. Srinagarind Med J. 2018;33(4):346-50.
28. U.S. Department of Health and Human Services. Communicating health: priorities and strategies for progress. Washington, DC: National Cancer Institute; 2003.p.51-2.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
2020-12-30
รูปแบบการอ้างอิง
1.
ไตรนาทถวัลย์ ว, เพียรธัญญกรรม ณ, ยิ่งยวด ภ, ชัยวัง พ, เพชรสุข ร, ถ่างกระโทก ป. การพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพในผู้สูงอายุ. J Med Health Sci [อินเทอร์เน็ต]. 30 ธันวาคม 2020 [อ้างถึง 7 มกราคม 2026];27(3):131-44. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmhs/article/view/246838
ฉบับ
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ
