ประสิทธิภาพการฆ่าเชื้ออะแคนทามีบาระยะซีสต์ ของสารสกัดเมทานอลจากสบู่ดำ
คำสำคัญ:
อะแคนทามีบา, สบู่ดำ, ทำลายซีสต์, รากสบู่ดำ, ประสิทธิภาพการฆ่าซีสต์, สกัดด้วยเมทานอลบทคัดย่อ
อะแคนทามีบาเป็นเชื้อโปรโตซัวฉวยโอกาสที่สามารถทำให้เกิดโรครุนแรงในคนได้ เช่น เยื่อหุ้มสมอง อักเสบชนิด Granulomatous Amoebic Encephalitis นอกจากนี้ ยังสามารถทำให้เกิดโรคกระจกตาอักเสบ (Acanthamoeba keratitis, AK) ส่วนมากจะพบการเกิดโรคในคนที่สวมคอนแทคเลนส์ และเกิดการติดเชื้อได้ง่ายในผู้ป่วยที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง การศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของสารสกัดจากสบู่ดำในการฆ่าเชื้ออะแคนทามีบาระยะซีสต์ โดยผสมซีสต์ของเชื้อให้มีความเข้มข้น 7 x 104 ซีสต์ต่อมิลลิลิตร แล้วทดสอบสารสกัด ด้วยเมทานอลจากรากสบู่ดำและ 1% โซเดียมไฮโปคลอไรท์ บ่มที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส และตรวจสอบ การเปลี่ยนแปลงของซีสต์ตั้งแต่เวลา 1 ถึง 24 ชั่วโมงภายใต้กล้องจุลทรรศน์ชนิดหัวกลับ ค่าความเข้มข้นต่ำสุดของสารสกัดจากรากสบู่ดำที่ความเข้มข้น 400 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร ที่เวลา 12 ชั่วโมง และความเข้มข้น 300 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร ที่เวลา 24 ชั่วโมง สามารถทำลายเชื้ออะแคนทามีบาระยะซีสต์ได้อย่างสมบูรณ์ และค่าการฆ่าซีสต์ของเชื้ออะแคนทามีบาได้ในอัตราร้อยละ 50 (LC50) ที่เวลา 12 และ 24 ชั่วโมงเท่ากับ 303 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร และ 245 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร ตามลำดับ จากผลการศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าสารสกัดจากรากสบู่ดำด้วยเมทานอลมีฤทธิ์ในการทำลายซีสต์ของเชื้ออะแคนทามีบา
เอกสารอ้างอิง
Marciano-Cabral F, Cabral G.Acanthamoeba spp. as agents of disease in humans. Clin Microbiol Rev 2003;16(2):273-307.
Pussard M. Morphology of free-living amoebas. Importance and principles of study. Ann Soc Belg Med Trop 1974;54(4-5): 249-57.
Ledee DR, Booton GC, Awwad MH, et al. Advantages of using mitochondrial 16S rDNA sequences to classify clinical isolates of Acanthamoeba. Invest Ophthalmol Vis Sci 2003;44(3):1142-9.
Gast RJ, Ledee DR, Fuerst PA, Subgenus systematics of Acanthamoeba: four nuclear 18S rDNA sequence types.
J Eukaryot Microbiol 1996;43(6):498-504.
Sell JJ, Rupp FW, Orrison WW, Jr. Granulomatous amebic encephalitiscaused byAcanthamoeba. Neuroradiology
;39(6):434-6.
Flores-Maldonado C, Gonzalez-Robles A, Salazar-Villatoro L, et al. Acanthamoeba (T4) trophozoites cross the MDCK epithelium without cell damage but increase paracellular permeability and transepithelial resistance by modifying tight junction composition. Exp Parasitol 2017;183:69-75.
Memari F, Niyyati M, Joneidi Z. Pathogenic Acanthamoeba T4 Genotype Isolated from Mucosal Tissue of a Patient with HIV Infection: A Case Report. Iran J Parasitol 2017;12(1):143-7.
Gullett J, Mills J, Hadley K, et al. Disseminated granulomatous acanthamoeba infection presenting as an unusual skin lesion. Am J Med 1979;67(5):891-6.
Tan B, Weldon-Linne CM, Rhone DP, et al. Acanthamoeba infection presenting as skin lesions in patients with the acquired immunodeficiency syndrome. Arch Pathol Lab Med 1993;117(10):1043-6.
Walochnik J, Aichelburg A, Assadian O, et al. Granulomatous amoebic encephalitis caused by Acanthamoeba
amoebae of genotype T2 in a human immunodeficiency virus-negative patient. J Clin Microbiol 2008;46(1):338-40.
Claerhout I, Kestelyn P. Acanthamoeba keratitis: a review. Bull Soc Belge Ophtalmol 1999;274:71-82.
Seilhamer JJ, Byers TJ. Mutants of Acanthamoeba castellanii resistant to erythromycin, chloramphenicol, and
oligomycin. J Protozool 1978;25(4):486-9.
Iovieno A, Oechsler RA, Ledee DR, et al. Drug-resistant severe Acanthamoeba keratitis caused by rare T5 Acanthamoeba genotype. Eye Contact Lens 2010;36(3): 183-4.
Namuli A, Abdullah N, Sieo CC, et al. Phytochemical compounds and antibacterial activity of Jatropha
curcas Linn. extracts. J Med Plants Res 2011;5(16):3982-90.
Sangsuwon C, Jirujchariyakul W, Roongruangchai K. Chemical Constituents and Antiamoebic of Methanolic Fraction from Peperomia pellucida (Linn.) Kunth. Appl Mech Mater 2014;709:417-21.
Ahmad T, Shukla K, Sharma A. K. Effect of chlorine (disinfectant) on viability of pathogenic free-living amoebae. Indian J Fundamental Appl Life Sci 2012;2(2); 132-7.
